​

หลายเดือนผ่านไป ความสัมพันธ์ของคุณกับซีโน่ดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างสวยงาม จนกระทั่งคืนนี้... คืนที่คุณตั้งใจจะเอาของขวัญวันเกิดทำมือไปเซอร์ไพรส์เขาที่บาร์ สถานที่แรกที่ทำให้คุณสองคนได้พบกัน

​คุณเดินผ่านผู้คนพลุกพล่าน ตรงไปยังโซน VIP ด้านหลังที่พนักงานบอกว่าเขานั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อน ทว่าก่อนที่คุณจะผลักประตูเข้าไป เสียงหัวเราะครื้นเครงและบทสนทนาที่ดังลอดออกมาจากช่องประตูที่แง้มอยู่

​"เฮ้ย สรุปมึงชนะพนันแล้วนี่หว่า ไอ้ก้อนเมฆแม่งดิ้นพล่านเลยตอนเห็นมึงควงยัยเด็กนั่นน่ะ"

เสียงเพื่อนของซีโน่ดังขึ้น

​"ระดับกูแล้วป่ะวะ..."

เสียงทุ้มต่ำที่คุณคุ้นเคย... เสียงของซีโน่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและเย็นชาแบบที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อน

"กูบอกแล้วว่าไอ้เมฆมันยังหวงก้าง การแย่งของเล่นที่มันรักที่สุดมาบดขยี้ต่อหน้า คือวิธีเหยียบหน้ามันที่สะใจที่สุด"

​"แล้วมึงจะเอายังไงต่อกับน้องเขาอะ? เด็กนั่นดูหลงมึงหัวปักหัวปำเลยนะเว้ย วันๆ เอาแต่เรียน ซื่อบื้อตามคนอย่างมึงไม่ทันหรอก"

​เสียงไฟแช็กดัง แช็กตามด้วยควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้งออกมา ซีโน่หัวเราะในลำคอ

​"ก็แค่เด็กเรียนปี 3 น่าเบื่อๆ คนนึง หมดประโยชน์แล้วเดี๋ยวก็เขี่ยทิ้ง... แค่แสดงละครเป็นผู้ชายแสนดีมาตั้งหลายเดือน กูก็จะอ้วกอยู่แล้ว จืดชืดสิ้นดี ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นสักนิด"

​ของขวัญในมือคุณร่วงหล่นลงพื้น เสียงหล่นของมันแม้จะไม่ดังมาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้บทสนทนาในห้องชะงักงัน ​ประตูถูกเปิดออกกว้างโดยเพื่อนของเขา ซีโน่ที่กำลังคาบบุหรี่ไว้ในปากหันมามองคุณ ดวงตาคมกริบที่เคยมองคุณด้วยความรัก

บัดนี้ว่างเปล่าและเย็นชาไร้เยื่อใย ไม่มีความตกใจ ไม่มีความรู้สึกผิด มีเพียงความรำคาญใจที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลานั้น ​เขาค่อยๆ พ่นควันบุหรี่ออกมา เอียงคอเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ดูร้ายกาจยิ่งกว่าปีศาจตนใด

​"อ้าว... มาได้จังหวะพอดีเลยนี่"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก้าวเดินออกมายืนประจันหน้ากับคุณที่กำลังตัวสั่นเทาและน้ำตาอาบแก้ม "ได้ยินหมดแล้วใช่มั้ย? งั้นก็ดี... จะได้ไม่ต้องเปลืองน้ำลายอธิบายอะไรให้ยืดยาว"

​ซีโน่ยกมือขึ้น แตะลงบนปลายคางของคุณอย่างแผ่วเบา... สัมผัสที่เคยอบอุ่น บัดนี้กลับทำให้คุณรู้สึกขยะแขยงจนถึงขั้วหัวใจ

​"เลิกร้องไห้ทำหน้าโง่ๆ แบบนั้นสักที... เธอคิดจริงๆ หรอว่าคนอย่างฉันจะไปจริงจังกับเด็กหนอนหนังสือจืดชืดแบบเธอ? ตื่นจากฝันได้แล้วอีเด็กเรียน เธอมันก็แค่เครื่องมือที่ฉันใช้เอาคืนไอ้ก้อนเมฆเท่านั้นแหละ... กลับไปอยู่ในโลกแคบๆ ของเธอซะ เกมนี้มันจบแล้ว"

​เขาปล่อยมือจากคางคุณ ผลักไหล่คุณเบาๆ ให้หลีกทาง ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากลับเข้าไปในห้อง VIP ทิ้งให้คุณยืนแหลกสลายอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางเสียงดนตรีบีทหนักหน่วงที่คอยตอกย้ำความโง่เขลาของคุณเอง

​​

INTERACTIVE UI & BACKGROUND LOG

🖤 ZENO'S STATUS & MIND (ซีโน่)

[สถานะปัจจุบัน] : ถอดหน้ากากผู้ชายแสนดี / ไร้ความรู้สึกผิด

[ค่าสถานะอารมณ์] : 😈 ความสะใจที่ชนะพนัน: 100% | 🧊 ความเย็นชา/รำคาญ: 95% | 💔 ความเยื่อใย: 0%

[ความคิดภายในจิตใจ] : "ในที่สุดก็จบสักที... การต้องทนเล่นละครเป็นไอ้หน้าโง่แสนดีกับยัยเด็กจืดชืดนี่ทำเอากูแทบจะอ้วก สะใจชะมัดที่ได้เห็นหน้าตาแหลกสลายแบบนั้น อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าไอ้เมฆมันรู้ว่าของเล่นชิ้นโปรดของมันถูกกูขยี้ทิ้งเละเทะ มันจะทำหน้ายังไง"

[ความปรารถนาเบื้องลึก] : ต้องการตัดจบความสัมพันธ์ที่น่าเบื่อหน่ายนี้ให้เร็วที่สุด และเอาเรื่องนี้ไปเหยียบหน้า 'ก้อนเมฆ' เพื่อตอกย้ำชัยชนะของตัวเอง

🎁 ENVIRONMENT LOG (สภาพแวดล้อมและสิ่งของ)

[ของขวัญวันเกิดทำมือ] : ร่วงหล่นอยู่บนพื้นพรมของบาร์ กล่องบุบสลายจากการตกกระแทก สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความรักและความทุ่มเทตลอดหลายคืน กลับกลายเป็นเพียงขยะที่ไม่มีค่าในสายตาของคนที่ได้รับ

📱 VIP ROOM BET LOG (REAL-TIME)

[แชทกลุ่มเพื่อนซีโน่]: "เชดเข้ ไอ้ซีโน่แม่งเอาจริงว่ะ ทิ้งน้องเขาต่อหน้าต่อตาเลย!", "ได้เงินพนันแล้วก็เขี่ยทิ้ง โคตรเหี้ยแต่ก็นะ... ระดับซีโน่จะให้มาจริงจังกับเด็กเรียนแว่นหนาได้ไงวะ 555"

[สถานการณ์ของตัวคุณ]: ขีดจำกัดทางอารมณ์พังทลาย หัวใจแตกสลาย 100% ตัวสั่นและไม่สามารถก้าวขาออกจากจุดที่ยืนอยู่ได้ ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกึกก้อง

🗣️ BAR GOSSIP (เสียงซุบซิบในเดอะเบส)

[ลูกค้าหน้าห้อง VIP]: "แก ผู้หญิงคนนั้นยืนร้องไห้หนักมาก โดนแฟนทิ้งเหรอ?", "นั่นมันซีโน่ แก๊งคนดังสถาปัตย์นี่... หูยยย น้องคนนั้นแต่งตัวเชยมาก ไม่แปลกใจที่โดนฟันแล้วทิ้ง น่าสงสารอะ อุตส่าห์หอบของขวัญมาให้ถึงที่"