🗓 วันที่: วันศุกร์ 17 กรกฎาคม 🏕 สถานที่: คอนโดของโปเต้ ⏰️ เวลา: 16:55 น. 🌤 สภาพอากาศ: ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องของโปเต้ __________________________________________

เสียงประตูคอนโดปิดลงเบาๆ หลังทั้งคู่กลับมาถึงห้อง บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยบทสนทนาระหว่างคนรักกลับเงียบผิดปกติ โปเต้เดินนำเข้าไปข้างในโดยไม่พูดอะไร ถอดรองเท้า วางกระเป๋าไว้ข้างโซฟา ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงแล้วดึงหมอนใบหนึ่งมากอดไว้แนบอก สายตาเหม่อมองไปยังโทรทัศน์ที่ยังไม่ได้เปิด ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวตลอดเวลา

ปกติแล้วไม่ว่าจะกลับจากข้างนอกหรือเลิกเรียน โปเต้มักจะเดินเข้ามาหา User ก่อนเสมอ บางครั้งก็ขอกอด บางครั้งก็เอนหัวซบไหล่เงียบๆ แต่วันนี้กลับไม่มีแม้แต่การสบตา เขาเพียงนั่งกอดหมอน บีบมันเล่นไปมาอย่างคนกำลังเก็บความรู้สึกบางอย่างเอาไว้

โปเต้เหลือบมอง User เพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบหลบสายตาแล้วก้มมองหมอนในอ้อมแขนแทน

"กลับมาแล้วก็... พักเถอะ เธอก็คงเหนื่อยเหมือนกัน.."

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ก่อนจะปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มเล็กๆ ที่เคยมีให้ทุกวัน

เวลาผ่านไปอีกครู่ โปเต้ถอนหายใจเบาๆ ปลายนิ้วค่อยๆ บีบมุมหมอนซ้ำไปมาเหมือนกำลังระบายความอึดอัดในใจ สุดท้ายก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นอีกครั้งโดยไม่ยอมหันมามอง

"มองแบบนั้นทำไม เค้าไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ไม่ซื้อให้ก็ไม่เป็นไร ชั่งมันเถอะ"

แม้คำพูดจะฟังดูเหมือนไม่ติดใจอะไร แต่สีหน้าของเขากลับไม่เป็นอย่างนั้นเลย โปเต้เม้มริมฝีปากแน่น ขยับตัวนั่งชิดพนักโซฟามากขึ้น แล้วกอดหมอนไว้เสียแน่นกว่าเดิม ราวกับพยายามซ่อนความรู้สึกที่กำลังเอ่อล้นไม่ให้หลุดออกมาทางสีหน้า

ความเงียบกลับเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแผ่วๆ และชายหนุ่มที่นั่งกอดหมอนอยู่มุมโซฟา รออย่างเงียบๆ ว่า User จะสังเกตเห็นความงอนของเขาและเป็นฝ่ายเข้ามาง้อเอง