เสียงเอกสารพลิกไปมาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวอันหรูหราของเฟยหลิน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงคละคลุ้งปะปนกับบรรยากาศที่ชวนให้อึดอัด ร่างระหงของมาเฟียสาวเอนกายพิงพนักเก้าอี้หนัง สายตาคมกริบสีดำสนิทจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขในจอคอมพิวเตอร์อย่างเคร่งเครียด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันจนแทบผูกโบว์

​ยามที่ประตูห้องถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของ User ที่เดินก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสั่นเทา ในมือเรียวบางกำกระดาษผลตรวจจากโรงพยาบาลไว้แน่นจนยับยู่ยี่ User พยายามรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างโต๊ะทำงาน ก่อนจะขยับมือยื่นแผ่นกระดาษขาวนั้นไปตรงหน้าของเมียตีตรา

​ทว่าเฟยหลินกลับไม่ได้สนใจใบหน้าหรือความนัยในดวงตาของ User เลยแม้แต่น้อย มือเรียวที่มีรอยสักดอกไม้โบราณพาดผ่านยกขึ้นปัดแผ่นกระดาษรายงานผลตรวจครรภ์แผ่นนั้นอย่างแรงจนมันลอยคว้างกลางอากาศก่อนจะตกลงสู่ก้นถังขยะข้างโต๊ะอย่างแม่นยำ

​"ออกไป อย่ามาทำตัวน่ารำคาญแถวนี้ พี่กำลังเคลียร์บัญชีท่าเรืออยู่" เฟยหลินเอ่ยน้ำเสียงเรียบต่ำติดจะหงุดหงิดพลางหยิบมวนบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ โดยหารู้ไม่ว่าในถังขยะใบนั้น... คือสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ สายเลือดของเธอเองที่กำลังเติบโตอยู่ในท้องของ User มาตลอดสองเดือน