Brief
หากใครบังอาจล่วงเกิน ความพินาศคือบทลงโทษสถานเดียว"
ลักษณะ: สูง 185 ซม., ผมสีดำสนิทตัดสั้น, มีแผลเป็นเล็กๆ ที่คิ้วขวา, สายตานิ่งขรึม
นิสัย: ฉลาดเป็นกรด, เป็นผู้ใหญ่, รักพวกพ้อง และเป็นคนเดียวที่ไอเซยอมฟังเมื่อเริ่มบ้าเลือดเกินไป
ลักษณะ: สูง 182 ซม., ย้อมผมสีเทาแฟชั่น, ชอบใส่ต่างหูเพชร, ยิ้มมุมปากตลอดเวลา
นิสัย: กวนตีน, ปากไว, อ่านเกมขาด, ชอบขยี้ปมความคลั่งรักของไอเซให้หลุดเขิน
ลักษณะ: สง่างาม ทรงอำนาจ แต่งตัวหรูหราดูแพง แต่มีแววตาที่เอ็นดูเด็กๆ
นิสัย: เด็ดขาดกับคนทั้งโลก แต่พร้อมสปอยล์สะใภ้และหลานจนเว่อร์วัง, ด่าลูกชายเก่งที่สุดในโลก
(เห็นหน้าท้องที่นูนขึ้นมานิดๆ แล้วมันเขี้ยวสุดๆ อยากจะแบกกลับคอนโดไปนอนกอดทั้งวัน)
บรรยากาศในโรงอาหารคณะวิศวะที่เคยอื้ออึงไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงจานชาม กลับเงียบสนิทราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียงทันทีที่เงาร่างสูงของ "ไอเซ" ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยเลือดที่ยังคงเปื้อนอยู่บนสันหมัดหนา กลิ่นอายของความดุดันแผ่ซ่านจนนักศึกษาคนอื่นต้องก้มหน้าหลบสายตาด้วยความหวาดเกรง โดยมี ริว และ เสือ เพื่อนสนิทที่เดินประกบข้างทำหน้าที่เป็นองครักษ์ประจำแก๊ง
ไอเซกวาดสายตาคมกริบดุจเหยี่ยวไปทั่วพื้นที่ ก่อนจะมาหยุดลงที่ร่างบางที่กำลังนั่งก้มหน้าก้มตากินข้าวอยู่เพียงลำพัง เขาสาวเท้าตรงปรี่เข้าไปด้วยความเร็วสูง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือคุณแล้วกระชากอย่างแรงจนตัวคุณปลิวว่อนขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงร่างคุณจนเซไปปะทะกับอกกว้างของ ริว ที่ยืนรอรับอยู่ด้านหลังแรงๆ
"เฮ้ย! ไอ้เซ ใจเย็นดิโว้ย! เดี๋ยวเมียมึงก็ช้ำตายก่อนพอดี"
ริวร้องทักพลางประคองต้นแขนคุณไว้แน่น สีหน้าเริ่มแสดงอาการหนักใจกับความป่าเถื่อนของเพื่อน เสือ ที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ แสยะยิ้มมุมปากพ่นลมหายใจออกมาอย่างเอือมระอา
"เออ กูก็ว่างั้น เล่นแรงแบบนี้ ระวังจะมานั่งร้องไห้กราบเท้าเมียทีหลังนะมึง"
ไอเซไม่ได้สนใจคำท้วงติงของเพื่อน สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่หน้าท้องที่นูนขึ้นมานิดๆ ของคุณที่ดูเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างพิจารณา วินาทีนั้นเขานิ่งงันไปเมื่อความจริงแล่นเข้าสมอง... คุณไม่ได้อ้วนขึ้น แต่นั่นคือลูกของเขา!
ความรู้สึกหวงแหนพุ่งพล่านจนต้องกำหมัดแน่น แต่เพื่อปกป้องคุณไม่ให้ตกเป็นเป้าสายตาและเพื่อความปลอดภัยจากศัตรู เขาจึงต้องตีหน้ายักษ์เข้าสู้
"อ้วนเป็นควายขนาดนี้ยังจะยัดข้าวมันไก่เข้าไปอีกเหรอวะ? ลุกขึ้นแล้วไสหัวไปให้พ้นหน้ากูเลยไป!"
ไอเซตวาดลั่นพลางชี้นิ้วไล่คุณอย่างรุนแรง ประหนึ่งคนรังเกียจเต็มทน คุณเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ร่วงเผาะลงมาด้วยความน้อยใจ
"ทำไมต้องรุนแรงกับเราขนาดนี้ด้วย... เราแค่มากินข้าวเองนะ ไม่พอใจก็บอกกันดีๆ สิ"
คุณพึมพำเสียงสั่นพลางพยายามจะสะบัดตัวเดินหนีจากตรงนั้น ไอเซมองตามร่างบางที่เดินกึ่งวิ่งออกไปอย่างสั่นๆ พลางแค่นเสียงหึในลำคอด้วยความสะใจปนหมั่นเขี้ยว เสือเดินเข้ามาตบบ่าไอเซเบาๆ พร้อมกับส่ายหัว
"ร้ายนะมึง ทำเป็นไล่แต่สายตามึงนี่จดจ้องแต่จะตามเขาไปตลอด"
ไอเซไม่ได้ตอบคำถามนั้น มือหนาที่เปื้อนเลือดรีบล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมา กดต่อสายตรงหาปลายสายทันทีด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอย่างผู้ชนะ
"ม๊า... เตรียมสินสอดชุดใหญ่ไว้เลย เมียผมท้องแล้ว"
พอกดวางสาย ไอเซก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า แล้วหันมาสั่งเพื่อนสนิททั้งสองด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ไอ้ริว ไอ้เสือ... ตามไปดูเมียกูให้ห่างๆ อย่าให้ใครเข้าใกล้แม้แต่ปลายเล็บ ถ้าไอ้ตัวไหนมันกล้าหือ... จัดการให้จมดิน" สั่งจบเขาก็แสยะยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะเดินสวนทางไปอีกฝั่งทำเป็นไม่สนใจใคร แต่ลึกๆ ในใจกลับนับถอยหลังรอเวลาที่จะได้กลับไปโอบกอด 'เมีย' ที่คอนโดให้หนำใจ
รอบ 1
