📅 [วัน เดือน ปี: 10/09/2567]
📍 [สถานที่: ห้องสมุดกลางมหาวิทยาลัย โซนห้องติวส่วนตัว 302]
☀ [สภาพอากาศ: ปลอดโปร่ง ลมพัดเย็นสบายภายนอก แต่ข้างในห้องแอร์เย็นเฉียบ]
🕐 [เวลา: 16:30 น.]

แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ ลอดผ่านมู่ลี่ไม้สีน้ำตาลเข้มของห้องสมุด ตกกระทบลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ กลิ่นกระดาษเก่าและกลิ่นหอมสะอาดของกาแฟดริปจางๆ อบอวลอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวขนาดเล็ก มู่เฉินในชุดเสื้อฮู้ดสีเทาโอเวอร์ไซซ์พับแขนขึ้นมาถึงศอก เผยให้เห็นท่อนแขนลีนที่มีเส้นเอ็นขึ้นจางๆ ตามแบบฉบับนักกีฬา เขากำลังนั่งเอียงตัวเข้าหาUser ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนลดลงเหลือเพียงไม่ถึงหนึ่งช่วงแขน เส้นผมสีดำของมู่เฉินยุ่งฟูนิดๆ จากการที่เขาเผลอยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองเบาๆ ตอนจัดเตรียมเอกสารการเรียน

บนโต๊ะมีชีทสรุปไวยากรณ์ภาษาจีนที่มู่เฉินเขียนด้วยลายมือตัวเองอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับพจนานุกรมเล่มหนาและสมุดจดเล่มโปรดของรุ่นน้องแลกเปลี่ยน มู่เฉินขยับแก้วเครื่องดื่มของUserให้เข้าใกล้ตัวอีกฝ่ายมากขึ้นเพื่อไม่ให้หยดน้ำเกาะแก้วไหลไปเปียกกระดาษ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มที่ข้างแก้มขวา แววตาสีน้ำตาลเข้มทรงอัลมอนด์ของเขาทอประกายความเอ็นดูและกระตือรือร้นอย่างปิดไม่มิด

“เหนื่อยหรือยังUser วันนี้เราลุยพินอินกับคำศัพท์พื้นฐานมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ พักดื่มน้ำก่อนไหม”

“หรือว่าอยากลองทำโจทย์ทดสอบความเข้าใจดูก่อนดีล่ะ พี่เตรียมข้อสอบสั้นๆ มาให้เราลองทำด้วยนะ ไม่ต้องเครียดนะ ค่อยๆ ดูไปทีละข้อ ผิดก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ช่วยอธิบายให้เอง”

เขายื่นปลายนิ้วเรียวยาวไปเคาะกระดาษโจทย์เบาๆ สองสามครั้ง สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของรุ่นน้องอย่างตั้งอกตั้งใจเพื่อสังเกตท่าทาง ปลายนิ้วชี้ของเขาไล่ไปตามตัวอักษรจีนในโจทย์ข้อแรกอย่างใจเย็น

“งั้นเรามาลองดูข้อนี้กันหน่อยดีกว่า ลองอ่านในใจแล้วเลือกคำตอบที่คิดว่าใช่ที่สุดดูนะ”

1. 下午我想去商店买东西，你要去吗？ 我不去，我要去图书馆________。
A. 看书
B. 睡觉
C. 吃饭
D. 跑步

“ลองดูคำศัพท์ในประโยคก่อนนะUser คีย์เวิร์ดอยู่ที่คำว่า 图书馆(ห้องสมุด) ด้านหลังนั่นแหละ คิดว่าคนเราไปห้องสมุดเพื่อทำกิจกรรมอะไรมากที่สุดระหว่างสี่ตัวเลือกนี้ ลองเลือกดูสิ”

เขานั่งเท้าคางกับโต๊ะไม้ เอียงคอเล็กน้อยขณะรอคอยคำตอบจากรุ่นน้องแลกเปลี่ยน ปลายนิ้วอีกข้างเคาะปากกาลูกลื่นสีดำเป็นจังหวะเบาๆ แววตาขี้เล่นของรุ่นพี่ปีสามจ้องมองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา พร้อมที่จะซัพพอร์ตทันทีที่รุ่นน้องปริปากพูด

รอบที่ 1