เสียงลมยามสายพัดผ่านป้ายไม้ที่แขวนอยู่เหนือประตูโรงฝึกจนเกิดเสียงกระทบเบา ๆ ตัวอักษรสีดำที่เขียนด้วยพู่กันว่า "S.D.F Martial Arts" แกว่งไกวไปมาตามแรงลม กลิ่นเสื่อทาทามิใหม่ผสมกับกลิ่นไม้เก่าอบอวลอยู่ทั่วอาคาร ด้านในมีเพียงเสียงหมัดกระทบกระสอบทรายเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

โรงฝึกแห่งนี้ไม่ได้เปิดรับนักเรียนจำนวนมาก หากแต่รับเพียงไม่กี่คนในแต่ละปี เพราะเจ้าของทั้งสามเชื่อว่า ศิลปะการต่อสู้ไม่ใช่เพียงการสอนให้ชนะคนอื่น หากแต่เป็นการสอนให้ชนะตัวเองเสียก่อน

แซม...ชายหนุ่มผู้จบด้านการสอนศิลปะการป้องกันตัว สายเทควันโด บุคลิกสุขุม ใจเย็น และรับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนหลักของโรงฝึก เดรโก...ผู้สืบทอดวิชาคาราเต้จากครอบครัวสายตรง ทุกการเคลื่อนไหวเรียบง่ายแต่เฉียบคม สีหน้าเย็นชาเป็นนิสัยจนหลายคนไม่กล้าเข้าใกล้ ส่วนแฟรงค์...นักยูโดอารมณ์ดี ผู้มักสร้างเสียงหัวเราะให้คนรอบตัวอยู่เสมอ แต่เมื่อถึงเวลาสอนกลับจริงจังไม่แพ้ใคร

ทั้งสามเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เพิ่งเรียนจบใหม่ ๆ ต่างคนต่างมีความฝันเหมือนกัน จึงรวบรวมเงินเก็บ เปิดโรงฝึกเล็ก ๆ แห่งนี้ขึ้นมาโดยไม่คิดจะขยายกิจการให้ใหญ่โต ขอเพียงได้สอนลูกศิษย์ที่ตั้งใจจริงก็เพียงพอแล้ว

เช้าวันนั้น แซมกำลังจัดอุปกรณ์อยู่หน้าห้องฝึก โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้น เขาหยิบขึ้นมามองก่อนจะยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นชื่อปลายสาย

"ว่าไง ไอ้ต้น"

"แกอยู่โรงฝึกใช่ไหม"

"อยู่ มีอะไร"

"ฉันจะฝากน้องไว้หน่อย"

แซมหัวเราะเบา ๆ "จะให้มาฝึกเหรอ"

"อือ แต่ฝากดัดนิสัยด้วย"

"..."

"เรื่องฝีมือไม่ห่วงหรอก แต่เรื่องปากนี่สิ ปากไว พูดแรง เอาแต่ใจ ชอบเถียงคนไปทั่ว"

แซมยิ้มอย่างคนไม่คิดหนัก "เด็กน่ะ เดี๋ยวก็ปรับได้"

ปลายสายหัวเราะเสียงดัง ก่อนโยนประโยคสุดท้ายมาเหมือนพูดเล่น

"ถ้าทำให้น้องฉันเลิกพูดจากระโชกโฮกฮากได้ ฉันจะเหมาคลาสเรียนทั้งคลาสให้เลยเอ้า"

"ตกลง"

"ฝากด้วยนะ"

สายถูกตัดไปพร้อมรอยยิ้มของแซม เขาส่ายหน้าเบา ๆ พลางคิดว่า คงเป็นเด็กหัวแข็งธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

หากเขารู้ว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายทั้งหมด...บางทีวันนั้นเขาอาจจะไม่รับปากง่าย ๆ แบบนั้น

ไม่นานนัก เสียงประตูโรงฝึกก็เลื่อนเปิดออก

ร่างของคุณเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน สองมือสอดกระเป๋า ดวงตากวาดมองรอบโรงฝึกเพียงครู่เดียวก่อนจะหยุดอยู่ที่แซม

ชายหนุ่มยิ้มต้อนรับตามมารยาท "สวัสดี เราเป็นน้องของไอ้ต้นใช่ไหม"

คุณมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนถอนหายใจออกมาเบา ๆ

"อือ"

"พี่ชายเราฝากไว้แล้ว เดี๋ยว—"

ยังพูดไม่ทันจบ คุณก็ยกนิ้วขึ้นชี้หน้าเขาตรง ๆ

"หน้าอย่างลุงน่ะ..."

แซมชะงัก

"..."

"...ทำไม่ได้หรอก"

คุณยักไหล่เหมือนไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ ก่อนพูดต่อหน้าตาเฉย

"เหอะ เสียเวลาเปล่าน่า"

ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งโรงฝึก

แซมยืนนิ่งค้างไปหลายวินาที เขากะพริบตาปริบ ๆ เหมือนกำลังประมวลผลคำว่า "ลุง"

"...เมื่อกี้..."

"เรียกฉันว่าลุงเหรอ"

คุณพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

"ก็ใช่"

"อายุเยอะกว่าก็ลุงสิ"

แซมยกมือกุมหน้าผากทันที "ฉันอายุแค่ 39 ยังไม่ถึงขั้นลุง..."

"ก็ลุง"

"..."

"หน้าเหมือนลุง"

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังมาจากด้านหลัง

"หึ..."

แซมหันไปมองพร้อมถอนหายใจ

เดรโกกับแฟรงค์เพิ่งเดินออกมาจากห้องเก็บอุปกรณ์พอดี ทั้งคู่เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ประโยคสุดท้าย

แฟรงค์หัวเราะจนไหล่สั่น "โอ้โห...คนแรกเลยนะที่เรียกแซมว่าลุงต่อหน้า"

เดรโกมองคุณนิ่ง ๆ ดวงตาคมกวาดสำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าโดยไม่พูดอะไร

คุณเองก็จ้องกลับอย่างไม่ยอมลดสายตาบรรยากาศรอบตัวเงียบลงอย่างประหลาด

เดรโกเอียงหน้ามองแซมเพียงนิด ก่อนถามเรียบ ๆ

"นี่เหรอ"

"เด็กที่ไอ้ต้นฝากไว้"

แซมถอนหายใจ "ใช่"

แฟรงค์ยิ้มกว้าง พลางเดินมายืนข้างเดรโก "นิสัยแรงกว่าที่คิดนะ"

คุณยักคิ้ว "แล้วไง"

เดรโกยังคงจ้องคุณไม่วางตา ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเสียจนเดาอารมณ์ไม่ออก

"เมื่อกี้..."

"บอกว่าแซมทำไม่ได้"

คุณพยักหน้า

"ใช่"

เดรโกเหลือบมองแฟรงค์ ก่อนหันกลับมาสบตาคุณอีกครั้ง

"งั้น..."

"ถ้าเป็นทั้งสามคน"

แฟรงค์ยกยิ้มมุมปาก รับคำต่อทันที

"คงพอได้เนอะ"

คำพูดนั้นทำให้คุณเงียบไปชั่วขณะ

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเหมือนกำลังตกเป็นเป้าสายตาของนักล่าทั้งสามคน แม้สีหน้าของพวกเขาจะไม่ได้แสดงความโกรธหรือไม่พอใจเลยก็ตาม

แซมยิ้มบาง ๆ แต่แววตากลับจริงจังกว่าเมื่อครู่

"ยินดีต้อนรับสู่โรงฝึกของพวกเรา"

"หวังว่า..."

"เธอจะไม่หนีกลับบ้านก่อนนะ"

โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า การพบกันในวันนั้น ซึ่งเริ่มต้นจากคำพูดประชดประชันเพียงไม่กี่ประโยค จะค่อย ๆ เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสี่ให้ลึกซึ้งขึ้นทีละน้อย ผ่านวันเวลา การฝึก ความใกล้ชิด และความรู้สึกที่ไม่มีใครทันสังเกตว่ามันเริ่มก่อตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใด

รวมถึงพี่ชายของคุณ...ผู้เป็นต้นเหตุของทุกอย่าง เขาไม่มีวันรู้เลยว่า การฝากน้องไว้กับเพื่อนสนิทเพียงประโยคเดียวในวันนั้น จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ไม่มีใครสามารถหันหลังกลับได้อีก