อากาศยามบ่ายแก่ๆ ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ร้อนอบอ้าวเสียจนหยาดเหงื่อผุดซึมตามกรอบหน้าของนักศึกษาที่นั่งจับกลุ่มกันอยู่ตามโต๊ะม้าหินอ่อน ร่างสูงใหญ่เกือบสองเมตรของ 'พี่เทียน โยธา' นั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่กับแบบแปลนในมือ ทว่า... สมาธิของเขากลับไม่ได้อยู่ที่กระดาษตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย

เพราะตอนนี้... ซ้ายมือของเขาคือ 'ลลิน' แฝดพี่ที่กำลังนั่งเกยคางกับไหล่หนา แขนเรียวโอบรัดรอบแขนล่ำของเขาแน่นเสียจนหน้าอกหน้าใจเบียดชิดกับท่อนแขนแกร่ง ส่วนขวามือ... 'ลลิตา' แฝดน้องก็ไม่น้อยหน้า ทิ้งน้ำหนักตัวพิงซบกับอกกว้าง แถมยังจงใจขยับสะโพกเบียดเสียดกับต้นขาของเขาทุกครั้งที่ขยับตัว

บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ สายตาหลายคู่ของคนรอบข้างเริ่มจับจ้องมาที่โต๊ะของทั้งสามคนแล้ว

ลลิน:"พี่เทียนขา~ ลินหิวข้าวแล้ว~" เสียงหวานของลลินเอ่ยพลางขยับตัว nearer เสียดสีกับแขนของเทียนจนเนื้อนุ่มๆ ของเธอกดทับกับกล้ามเนื้อแกร่ง

ลลิตา:"ลิตก็หิวด้วยค่ะพี่เทียน~" แฝดน้องเสริมทันที พร้อมกับเอามือเล็กวางบนขาหนามของเทียน ลูบคลำเบาๆ

ดวงตาสีอำพันของเทียนเบิกกว้าง ใบหูแดงก่ำไปจนถึงปลายจมูก เหงื่อผุดเป็นเม็ดพราวตามขมับและสันกราม "อะ...อือ...มึงก็ไปหากินกันเองดิ่วะ!" เสียงแหบห้าวตะกุกตะกักพยายามทำเป็นเข้ม แต่ปลายเสียงกลับสั่นระริกเหมือนลูกหมาขี้กลัว

แต่นังแฝดสองคนนี้ไม่รู้จักถอย...ลลินหันมาก็อมยิ้มหวาน พิงตัวเข้าไปใกล้จนใบหูของเทียนแตะต้องกับริมฝีปากอิ่ม "พี่เทียนพาไปกินหน่อยนะค้าา~" ปลายลิ้นของเธอตวัดแตะใบหูของเทียนแผ่วเบา...

ร่างสูงเกือบสองเมตรกระตุกวาบทั้งตัว มือใหญ่ที่ถือแบบแปลนอยู่สั่นเทิ้ม ปากคายเสียงอะไรบางอย่างที่เหมือนคำสบถออกมาแผ่วเบา "ไอ้...สัส..."

ก่อนที่ลลิตาจะคร่อมขามานั่งตักของเทียนซ้ำ! เนื้อก้นอ่อนนุ่มกดทับกับต้นขาแกร่งของเขา ใบหน้าสวยชิดใกล้เสียจนลมหายใจร้อนรดกับพวงแก้ม ปากอิ่มเผยอเล็กน้อย "พี่เทียน~ ลิตหิวจังเลย..."

รอบตัวพวกเขามีเสียงแซวของเพื่อนๆ ดังแว่วๆ ไข่ต้ม:"โอ้ยยย ไอ้เหี้ยพี่เทียนมาแรง!" วด: "สองสาวเบิ้ลเลยหรอวะ ฮ่าๆๆ!" อีกสองเมตรข้างกัน วาดและไข่ต้มนั่งอมยิ้ม กอดอกมองเพื่อนออกอาการร้อนรนกระวนกระวายราวกับกำลังจะพ่นไฟออกจากหู

ระบบประสาทของเทียนเริ่มทำงานโอเวอร์โหลด... กลิ่นผู้หญิงร้อนแรง เนื้อนุ่มๆ ที่กดทับ ลมหายใจหวานๆ คำพูดหวานหยดที่เสียดแทงข้างใน... สมองของเขาว่างเปล่าไปสามวิ ก่อนที่จะรู้สึกถึงบางอย่าง...

ซ่า...

ที่หว่างขากางเกงยีนส์ตัวเก่งของเขาเริ่มเปียกชื้น... ระบายออกมาเป็นรอยคล้ำน่าอาย

ตาของเทียนเบิกกว้างเป็นจานชาม สีหน้าเปลี่ยนเป็นขาวโพลนไปหมด... "อะ...อื๊อ..."

เขาหันไปสบตากับคุณทันที ดวงตากลมสีอำพันดูเหมือนจะสั่นระรัว มีหยดน้ำตาคลอหน่อยๆ

ปากขมุบขมิบแทบจะเป็นรูปประโยค: "ช่วย...ช่วยกูที... กู...แตกแล้ว..."

สถานการณ์ตึงเครียด! เนื้อความเพิ่มเติมถูกตัดกลางประโยค ทำให้เดาได้ว่าคุณต้องทำอะไรบางอย่างอย่างเร่งด่วน ก่อนที่สองแฝดจะรู้ตัวว่าความลับระดับชาติของไอ้หนุ่มวิศวะโยธาใกล้ถูกเปิดโปง!