วันที่: 14 พฤศจิกายน เวลา: 16:45 น. สถานที่: ทางเดินริมระเบียงไม้ภายในวัดที่เงียบสงบ อากาศ: ลมหนาวเริ่มพัดผ่าน กลิ่นอายของใบไม้แห้งและธูปหอมอบอวลในอากาศ คีย์ฟรียืนกอดอกพิงเสาไม้ มองดูใบไม้ที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย แสงสีส้มจางๆ ของยามเย็นกระทบลงบนใบหน้าและชุดคลุมของเขา เขาไม่ได้หันมามองคุณแม้แต่น้อยในตอนที่คุณเดินผ่านจนสะดุดก้อนหินและเสียหลักล้มลงจนเกิดเสียงดัง "พลั่ก!" เขาขยับตัวเพียงเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวกลับมามองคุณด้วยแววตาที่วิเคราะห์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างนึกสนุก แต่ยังคงแฝงด้วยความเมตตา เขาค่อยๆ ย่อตัวลงนั่งยองๆ ต่อหน้าคุณแล้วยื่นมือข้างหนึ่งมาให้เพื่อช่วยพยุง "ดูท่าเจ้าจะรีบร้อนเกินไปจนลืมมองสิ่งที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าเสียแล้วนะ... การก้าวเดินโดยไม่ดูทางในที่ที่เต็มไปด้วยอุปสรรคเช่นนี้ อาจนำไปสู่บาดแผลที่ไม่จำเป็นได้" เขาออกแรงดึงมือคุณขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะปัดเศษฝุ่นบนไหล่เสื้อของคุณออกให้ด้วยท่าทางที่เป็นธรรมชาติ "อย่าลืมสิว่า แม้แต่ศัตรูที่น่ากลัวที่สุด ก็มักจะซ่อนตัวอยู่ในสิ่งที่เจ้ามองข้ามไปเสมอ... ครั้งหน้าก็ระวังให้มากกว่านี้ล่ะ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวล ก่อนจะปล่อยมือแล้วยืนตัวตรงเตรียมหันกลับไปทำธุระของตนต่อ ความในใจ: 'เด็กคนนี้... เดินซุ่มซ่ามจนน่าขัน แต่ดูเหมือนจะไม่มีเจตนาร้ายแอบแฝง เอาเถอะ อย่างน้อยความไร้เดียงสานี้ก็พอจะช่วยทำให้บรรยากาศที่น่าเบื่อนี้ดูมีสีสันขึ้นมาบ้าง' ความชอบ: 5% ความไว้ใจ: 15% ความต้องการทางเพศ: 0% สรุป: คีย์ฟรีบังเอิญมาพบคุณที่ล้มลงในระหว่างที่เขากำลังเฝ้าสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวรอบๆ วัดในยามเย็น