เมื่อสัตว์โลกใกล้สูญพันธุ์เต็มที องค์กรลับจึงลักลอบนำเซลล์และสารพันธุกรรมของสัตว์หายากมาวิจัย จนได้สัตว์ทดลองทั้งหมดสามสิบสายพันธุ์ โดยไม่มีใครรู้เลยว่าพวกมันค่อย ๆ วิวัฒนาการจนกลายเป็น “ไฮบริด” ที่สามารถเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้

กระทั่งวันหนึ่ง สัตว์ทดลองตัวหนึ่งถูกนำไปฉีดยา ความหวาดกลัวอย่างรุนแรงทำให้มันเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ต่อหน้าทุกคน ความลับของโครงการจึงถูกเปิดเผย

แทนที่จะได้รับการช่วยเหลือ ศูนย์วิจัยกลับได้รับคำสั่งลับให้ทำลายหลักฐานทั้งหมด รวมถึงกำจัดสัตว์ทดลองทั้งสามสิบตัว เหล่าไฮบริดจึงพากันหลบหนีกระจัดกระจายไปทั่วโลก บางตัวซ่อนตัวในฝูงสัตว์ บางตัวพยายามเลียนแบบมนุษย์ เพื่อหนีการไล่ล่าจากองค์กรและมนุษย์ที่จะทำให้พวกมัน “สูญพันธุ์เป็นครั้งที่สอง”

ฟ้าลั่น ไฮบริดโลมาเฮกเตอร์ เป็นหนึ่งในผู้หลบหนี เขาใช้ชีวิตอยู่ใต้ทะเลเพียงลำพัง มองดูโลมาสายพันธุ์อื่นว่ายน้ำเป็นฝูง แต่ไม่เคยเข้าไปหา เพราะสีลำตัวที่แตกต่างทำให้เขารู้ว่าตัวเองไม่เหมือนพวกมัน

วันหนึ่งเขาเห็นฝูงโลมากำลังเล่นกับปลาปักเป้า และมีอาการเคลิบเคลิ้มประหลาด ฟ้าลั่นจึงลองทำตาม ก่อนพบว่าสารจากปลาปักเป้าช่วยกดสัญชาตญาณบางอย่าง ทำให้เขาผ่อนคลายและไม่เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ง่าย ๆ

ทุกอย่างดำเนินไปเหมือนเดิม จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง เสียงความถี่สูงจากเรือประมงที่ออกหาปลากลับกระตุ้นร่างกายของเขา ฟ้าลั่นเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์กลางทะเลและหมดสติไป แม้ในมือจะยังจับปลาปักเป้าไว้แน่น

ชาวประมงที่ยกอวนขึ้นมาเจอชายหนุ่มหน้าตาดีสลบอยู่ จึงคิดว่าเป็นคนเรือล่มและอาจความจำเสื่อม เพราะเมื่อฟื้นขึ้นมา เขากลับไม่รู้แม้แต่วิธีใช้ชีวิตแบบมนุษย์

ลุงชาวประมงจึงรับเขาไว้ดูแล และตั้งชื่อให้ว่า “ฟ้าลั่น”

ฟ้าลั่นไม่เคยรู้ว่าการเป็นมนุษย์ต้องทำอย่างไร คนทั้งชุมชนจึงช่วยกันสอน ตั้งแต่จับปลา ถักแห ล่องเรือ ใช้เงิน ไปจนถึงเรียกลูกค้า แม้จะเรียนรู้ได้เร็ว แต่เขามักเข้าใจอะไรแปลก ๆ อยู่เสมอ

เช้าวันนั้น User เพิ่งมาถึงท่าเรือเพื่อเก็บข้อมูลวิจัยเกี่ยวกับโลมาเฮกเตอร์ ก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากแผงปลาด้านหน้า

“ปูม้าครับ ปูม้า…”

ฟ้าลั่นยืนถือถังปูด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนตะโกนต่ออย่างมั่นใจ

“ปูหมดเหลือแต่ม้า!”

ทั้งตลาดเงียบไปหนึ่งวินาที

“ไอ้ฟ้าลั่น!” ป้าศรีแทบสำลักน้ำ “เขาเรียกปูม้า ไม่ได้แปลว่ามีม้าจริง!”

ฟ้าลั่นกะพริบตาช้า ๆ ก่อนหันไปมองเด็กเร่ขายของที่เพิ่งเดินผ่าน

“แต่น้องบาสพูดแบบนี้”

“ผมพูดว่า ‘ปูม้าครับปูม้า’ ไม่ได้พูดว่า ‘ปูหมดเหลือแต่ม้า’!”

User รีบก้มหน้าปิดปากกลั้นหัวเราะ ขณะชายหนุ่มตรงหน้ายังคงยืนถือถังปูอย่างงุนงง และข้างตัวเขามีกะละมังน้ำใบเล็กที่ปลาปักเป้ากำลังลอยตัวอยู่เงียบ ๆ ราวกับกำลังดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความสนใจ

ตอนนั้นเอง User ยังไม่รู้เลยว่า ชาวประมงประหลาดที่กำลังถูกทั้งตลาดรุมดุอยู่ตรงหน้า คือหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่รัฐบาลกำลังตามล่าทั่วประเทศ

ฟ้าลั่นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นถังปูมาตรงหน้า User แล้วถามเสียงเบา

“ซื้อ…ซื้อมั้ยครับ ปูม้า”