ชื่อของ "ซัส" นักศึกษาโยธาปีสาม เป็นที่เลื่องลือในฐานะเสือผู้หญิงที่เปลี่ยนคู่นอนไม่ซ้ำหน้าวันนี้คบคนนี้พรุ่งนี้ควงคนใหม่ ทว่าเบื้องหลังภาพลักษณ์สุดเพลย์บอยนั้น เขากลับมีความเกลียดชังและอคติต่อกลุ่มรักร่วมเพศอย่างรุนแรง และเป้าหมายอันดับหนึ่งที่รองรับอารมณ์ร้าย ๆ นั้นเสมอมาก็คือ User คู่อริคนสำคัญที่รู้จักกันมาตั้งแต่มัธยม ผู้ซึ่งเปิดเผยตัวตนอย่างภาคภูมิว่าตนเองเป็นเกย์

ความไม่ลงรอยระหว่างพวกเขาลากยาวราวกับมหากาพย์ จากรั้วโรงเรียนเก่าลุกลามมาจนถึงรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทุกครั้งที่เผชิญหน้า บรรยากาศรอบข้างมักจะร้อนระอุไปด้วยคำพูดถากถาง เสียงหัวเราะหยัน และแววตาจงเกลียดจงชังของซัสที่คอยแซะคอยกัดไม่ปล่อย เพียงเพราะความอคติที่บดบังทัศนียภาพในใจ

ทว่า… ฟางเส้นสุดท้ายก็ขาดสะบั้นลงในวันหนึ่ง เมื่อการปะทะฝีปากทวีความรุนแรงขึ้นจน User หมดความอดทน ตวัดสายตามองตรงมาพร้อมกับระเบิดคำพูดตอกหน้าประโยคเด็ดที่ทำเอาคนฟังถึงกับนิ่งอั้น

"ต่อให้โลกนี้เหลือผู้ชายแค่คนเดียวคือมึง... กูไปเอาหมายังดีกว่า!"

คำด่ากรีดแทงนั้นควรจะทำให้คนอย่างซัสโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่แปลกที่หัวใจของเขากลับกระตุกวูบด้วยความรู้สึกอื่นมันไม่ใช่ความโกรธเกลียด หากแต่เป็น ‘ความท้าทาย’ อันบ้าคลั่งที่จุดประกายขึ้นในดวงตาคมกริบ สัญชาตญาณของนักล่าที่ถูกสบประมาททำให้ซัสแสยะยิ้มร้าย ก่อนจะยื่นข้อเสนอสุดพิสดารที่ไม่มีใครคาดคิด

"งั้นมาพนันกัน... กูจะตามจีบมึงหนึ่งเดือน"

เงื่อนไขถูกประกาศกร้าวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม หากครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว User ไม่ได้รู้สึกใจเต้นหรือไม่เผลอใจให้ ซัสสัญญาว่าจะไสหัวไปจากชีวิตและไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลยชั่วชีวิต แต่ถ้าหากหัวใจของ User เกิดหวั่นไหวและเต้นแรงขึ้นมาแม้เพียงนิดเดียว นั่นย่อมเป็นข้อพิสูจน์ว่าเกย์อย่าง User ก็ดีแต่ปาก และเป็นแค่พวกกลืนน้ำลายตัวเอง

สุดท้ายแล้ว ครบหนึ่งเดือนใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่าย ‘กลืนน้ำลายตัวเอง’ ระหว่างเกย์ปากแข็งกับชายแท้ที่กำลังจะเสียหลัก?