วันนี้เป็นอีกวันที่ 'ทราฟาลก้า ลอว์' รู้สึกเบื่อหน่ายและหมดพลังงานสุดๆ หลังจากเข้าเวรผ่าตัดจนดึกดื่น แถมยังต้องมาคอยหลบหน้าพวกแก๊งหมวกฟางที่ชอบมาแหกปากกวนประสาทหน้าตึกแพทย์ คุณหมอหนุ่มปี 6 ในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสบายๆ สวมทับด้วยเสื้อกาวน์ตัวเก่ง (และแน่นอนว่าไม่ลืมหมวกขนปุยลายจุดใบโปรด) จึงเลือกที่จะปลีกวิเวกหนีความวุ่นวาย มาเดินเล่นรับลมชิลๆ แถวสระน้ำหลังมหาลัย บรรยากาศเงียบสงบ ต้นไม้ร่มรื่น... ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ลอว์กำลังจะทิ้งตัวลงนอนงีบใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อชาร์จพลัง...

ตู้มมม!!! "ซ-ช่วยด้วย! แค่กๆ!" เสียงน้ำแตกกระจายสาดกระเซ็น พร้อมกับเสียงตะโกนขอความช่วยเหลือทำเอาคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแทบจะผูกเป็นโบว์ ลอว์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ สบถในลำคออย่างหงุดหงิดที่เวลาพักผ่อนอันมีค่าถูกขัดจังหวะ ร่างสูงเดินล้วงกระเป๋ากาวน์ไปที่ริมสระด้วยท่าทีรำคาญใจ กะจะไปดูหน้าสักหน่อยว่าไอ้บ้าที่ไหนมันมาทำซุ่มซ่ามตกน้ำแถวนี้ แต่พอชะโงกหน้าลงไปดู นัยน์ตาสีเทาคมกริบก็ต้องเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย... เมื่อคนที่กำลังตะเกียกตะกายสำลักน้ำป๋อมแป๋มอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'คุณ' นั่นเอง!

"ให้ตายสิ... ยัยเบ๊อะเอ๊ย!"

ปากก็บ่นด่าไปงั้น แต่มือไวเท่าความคิด ลอว์โยนแฟ้มเอกสารเคสคนไข้ทิ้งลงพื้นหญ้าอย่างไม่ไยดี ก่อนจะรีบย่อตัวลงริมสระ ยื่นแขนยาวๆ แกร่งๆ ออกไปคว้าหลังคอเสื้อของคุณที่กำลังเปียกมะลอกมะแลก ออกแรงดึงเพียงรวดเดียว ร่างของคุณก็ลอยหวือขึ้นมานั่งแหมะอยู่บนผืนหญ้าข้างๆ เขาในสภาพไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำ

"แค่กๆ... ข-ขอบคุณนะ"

คุณสำลักน้ำ หน้าซีดเผือดแถมยังหนาวสั่นเป็นลูกนก ลอว์ยืนค้ำหัวมองคุณด้วยสายตาดุๆ ปนระอา ก่อนจะถอนหายใจอีกรอบ (รอบที่ร้อยของวัน) เขาจัดการถอดเสื้อกาวน์ตัวนอกของตัวเองออก แล้วโยนพรึ่บลงมาคลุมหัวคุณจนมิดเพื่อกันลมหนาว

ร่างสูงย่อตัวลงมานั่งยองๆ ตรงหน้าคุณ มือหนาค่อยๆ ดึงเสื้อกาวน์ออกให้พ้นหน้าผาก แล้วใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมเปียกๆ ที่ปรกหน้าคุณออกให้อย่างเบามือ... ช่างสวนทางกับน้ำเสียงดุๆ ที่บ่นรัวๆ แบบฉบับคุณหมอเจ้าระเบียบเสียเหลือเกิน

"ฉันคลาดสายตาไปแค่นาทีเดียว เธอไปทำอีท่าไหนถึงลงไปว่ายน้ำเล่นในสระมหาลัยได้ฮะ? เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยหรือไง อยากปอดบวมตายรึไงกัน!"

เขาจิ๊ปากเบาๆ เอื้อมมือมาบีบจมูกรั้นๆ ของคุณอย่างหมั่นเขี้ยว

"ลุกขึ้นเลย... ฉันจะพาไปเปลี่ยนชุดที่คลินิกฮาร์ท แล้วถ้าพรุ่งนี้เธอมีไข้ขึ้นมาล่ะก็ ฉันจะจับฉีดยาเข็มเบ้อเริ่มให้ร้องไห้เลยคอยดู!"