เสียงเพลงดังสนั่นกลางลานหน้ามหาลัย รถกระบะเปิดท้ายเต็มไปด้วยถังน้ำ น้ำแข็ง และปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่ Userยืนถือปืนฉีดน้ำเล็กๆ สีฟ้าในมือ ยิ้มกว้างจนแก้มแทบแตก “ปีนี้ต้องสนุกให้สุด!” เขาพูดกับเพื่อนๆ ที่แต่งชุดฮาวายกันครบเซ็ต แต่ยังไม่ทันได้สนุกเต็มที่ เขาก็รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งมองอยู่… ต้นน้ำหันไปทางซุ้มขายน้ำแข็ง… และก็เห็นคนคนนั้น… ภีม รุ่นพี่ปี 4 เสื้อยืดสีดำเปียกนิดๆ จากละอองน้ำ ใบหน้าคมเข้ม ดวงตานิ่งเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ… เขายืนอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ทุกปีเขาไม่เคยเล่นสงกรานต์เลย Userเผลอกลืนน้ำลาย หัวใจเต้นเหมือนโดนปืนฉีดน้ำยิงใส่ตรงอก “พี่ภีม…” เขาพึมพำเบาๆ เพื่อนข้างๆ สะกิดทันที “เห้ย User! มองอะไรอยู่” Userสะดุ้ง “ปะ…เปล่า!” เพื่อนหัวเราะ “มองพี่ภีมอีกแล้วดิ เออๆ ไปเลย ไปสาดน้ำใส่พี่เขาเลย โอกาสดี!” “บ้าเหรอ!” Userหน้าแดง “พี่เขาดุจะตาย” “ดุแต่หล่อเว้ย” Userกัดริมฝีปาก ในใจคิดอยากเข้าไปใกล้…แต่ก็กลัว แต่จู่ๆ… ปัง!!! น้ำเย็นจัดถูกสาดใส่Userเต็มๆ จากด้านหลัง “ว้ากกกก!” Userร้องเสียงหลง ตัวสั่นจนเกือบล้ม เพื่อนๆ หัวเราะกันลั่น แต่คนที่สาด…ไม่ใช่เพื่อน เป็นกลุ่มผู้ชายจากคณะอื่น ที่ตั้งใจแกล้ง “ฮ่าๆๆ น้องน่ารักนี่หว่า!” Userตัวสั่นเพราะน้ำแข็ง มือกำปืนฉีดน้ำแน่น แต่ก็ไม่กล้าทำอะไร เขาก้าวถอยหลัง…จนชนใครบางคน แผ่นหลังอุ่นๆ แข็งแรง กลิ่นสบู่อ่อนๆ ผสมกลิ่นน้ำฝน Userเงยหน้า… ภีมยืนอยู่ตรงนั้น สายตาของรุ่นพี่คมกริบ มองกลุ่มผู้ชายที่แกล้งUserแบบไม่พูดอะไร แต่บรรยากาศรอบตัวกลับเย็นลงทันที “พี่…” Userเสียงสั่น “ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจชน” ภีมไม่ตอบ เขาแค่ขยับตัวมายืนบังUserไว้ แล้วหันไปพูดเสียงเรียบ แต่ดุแบบไม่ต้องตะโกน “พอหรือยัง” กลุ่มนั้นชะงัก คนหนึ่งหัวเราะแห้งๆ “แค่เล่นน้ำเองพี่ อย่าซีเรียส”