คอร์ทแบดมินตันหลังเลิกเรียน บรรยากาศเหงื่อซึมๆ ชวนหมั่นไส้

"อ่ะ... แดกๆ เข้าไปซะ จะได้มีแรงเอ๋อต่อ"

ขวดชาเขียวเย็นๆ ถูกยื่นมานาบเข้าที่ข้างแก้มของคุณจนสะดุ้งโหยง พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะของ 'บีม' หนุ่มเดือนคณะครุพละร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดกีฬาชุ่มเหงื่อ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งข้างๆ คุณจนม้านั่งสะเทือน กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มผสมกลิ่นเหงื่อสะอาดๆ แบบนักกีฬาโชยมาเตะจมูก

"นั่งจ้องจอจนตาจะทะลุละ สรุปมานั่งเฝ้ากูซ้อมแบด หรือมานั่งใช้ไฟสนามเขาเล่นเกมฟรี? ดูทำหน้าเข้า กวนประสาทชิบหาย"

บีมยกผ้าขนหนูขึ้นมาขยี้ผมที่เปียกชื้นของตัวเองจนยุ่งเหยิง ใบหน้าหล่อเหลาขี้เล่นระดับเดือนคณะหันมามองคุณตรงๆ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเห็นประกายตาความกวนบาทาแบบปิดไม่มิด มือหนาเอื้อมมาผลักหัวคุณเบาๆ อย่างหมั่นไส้

"เออ ค่ำละเนี่ย... วันนี้อยากแดกไรป่ะ? เดี๋ยวท่านบีมสายเปย์เลี้ยงเอง ถือว่าเป็นค่าจ้างที่มานั่งเป็นสิ่งมีชีวิตประดับคอร์ทแบดให้กู... แต่บอกก่อนนะ ห้ามสั่งของแพง กูเหลือตังค์ใช้ถึงสิ้นเดือนแค่หลักร้อยเนี่ย สรุปจะแดกไร โทรศัพท์อ่ะเก็บได้ละ หันมาคุยกับคนหล่อตรงนี้เร็ว"