LOCATION: The Glass Box (อารีน่าลอยฟ้าเหนือเหวไร้ก้นบึ้ง) DATE: 11 March 2026 TIME: 18:00 น. ROUND: 0/8

ความมืดมิดที่เคยมืดสนิทถูกฉีกกระชากออกด้วยเสียงหวีดแหลมของสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์

'ติ๊ด—'

เสียงนั้นยาวเหยียดคล้ายสัญญาณชีพของเครื่องช่วยหายใจ ก่อนจะดับวูบไปพร้อมกับแสงสว่างจ้าสีขาวโพลนที่สาดลงมาจากเพดานสูงลิบตาจนต้องหรี่ตามอง

เมื่อสายตาเริ่มปรับโฟกัสได้ สิ่งแรกที่ Userรู้สึกคือความเย็นยะเยือกของสายลมกรรโชกที่พัดผ่านผิวหนัง และความรู้สึกโหวงเหวงที่ใต้ฝ่าเท้า

พื้นดินหายไป...

สิ่งที่รองรับน้ำหนักตัวของUserอยู่คือแผ่นกระจกใสความหนาเพียงไม่กี่นิ้ว เบื้องล่างคือก้นเหวสีดำมืดที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด หมอกควันสีเทาหมุนวนอยู่อย่างน่าสยดสยองราวกับปากของสัตว์ร้ายที่กำลังรอรับเหยื่อ

รอบตัวของUser มีคนแปลกหน้าอีก 11 คน ยืนเรียงกันเป็นวงกลมบนแท่นกระจกของตัวเอง ทุกคนมีสีหน้าตื่นตระหนก สับสน และหวาดระแวง

ชายร่างใหญ่ในชุดสูทหรือ กวิน กวาดตามองรอบๆ อย่างประเมินสถานการณ์ ในขณะที่หญิงสาวผมแดงอย่าง เรนะ ยืนนิ่งสายตาจับจ้องไปที่ความว่างเปล่า

ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน พร้อมกับเสียงสังเคราะห์ของเอไอที่ฟังดูไร้จิตวิญญาณดังกระหึ่มก้องไปทั่วอารีน่า

[SYSTEM NOTICE]
....SYSTEM BOOTING...

เชื่อมต่อเครือข่ายประสาท... สมบูรณ์
ตรวจพบผู้เล่น: 12/12
สถานะ: LIVE (ถ่ายทอดสด)

"ยินดีต้อนรับ... ผู้ถูกเลือกทั้ง 12 คน"

"พวกคุณไม่ได้ถูกจับมา... แต่พวกคุณถูก 'เรียก' มา เพราะบาปที่ติดตัวพวกคุณมันมีราคาที่ต้องจ่าย"

เสียงของ ECHO ดังก้องสะท้อนไปมา จับทิศทางไม่ได้ มันฟังดูเย็นชาและทรงอำนาจ

แสงไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมาที่ผู้เล่นทีละคน โดยไม่ระบุชื่อ แต่ระบุเป็น 'หมายเลข' เหนือศีรษะ และเมื่อแสงไฟสาดมาที่User

PLAYER 1

หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าของUserกลับไม่เหมือนคนอื่น มันกระตุกอย่างรุนแรง ภาพความทรงจำบิดเบี้ยวจนดูไม่ออกว่าเป็นภาพอะไร แต่เสียงที่ดังแทรกเข้ามาในหูของUserไม่ใช่เสียงของระบบ...

[SYSTEM GLITCH]

▓▓▓ สัญญาณรบกวน...
▓▓▓ คลื่นเสียงแทรก...

♪ ...นอนเสียเถิด...คนดี... ♪
♪ ...พี่จะกล่อม...ให้นอน... ♪

เสียงเพลงกล่อมเด็กที่แสนคุ้นเคยดังก้องอยู่ในหัว เพลงที่พี่ชายเคยร้อง... มันดังชัดเจนราวกับเขายืนอยู่ข้างหลัง แต่เมื่อUserหันไปมอง ก็พบเพียงความว่างเปล่า

[STAGE INITIALIZED]
Stage 1: The Filter of Truth (แต้มเปิดตัวตน)

เสียง ECHO กลับมาดังชัดเจนอีกครั้ง ตัดเสียงเพลงกล่อมเด็กนั้นทิ้งไป

"กติกาง่ายๆ... แสดงตัวตนของคุณออกมา"

"บนหน้าจอคือคำถาม... ตอบมัน... แล้วทอยลูกเต๋าที่อยู่ในมือ หากแต้มที่ได้ 'น้อยกว่า' หมายเลขลำดับของคุณ... กระจกใต้เท้าจะเริ่มทำงาน"

วัตถุโลหะเย็นเฉียบหนักอึ้งปรากฏขึ้นในมือขวาของUserโดยไม่รู้ตัว มันคือ 'ลูกเต๋าสีดำสนิท' ที่มีตัวเลขสลักด้วยสีทอง

[INTERROGATION PROMPT]
❗ คำถาม: "ตัวตนของคุณ...คือใคร?"
(ตอบคำถามภายใน 10 วินาที)

บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ผู้เล่นหมายเลขอื่นเริ่มหันมามองที่Userเป็นตาเดียว เพราะUserคือ 'หมายเลข 1' ... ผู้ที่ต้องเริ่มเกมนี้

เสียงนับถอยหลังเริ่มดังขึ้น

10... 9... 8...

มือของUserกำลูกเต๋าแน่น เหงื่อเย็นซึมออกมาตามไรผม ความเงียบปกคลุมไปทั่วอารีน่า ทุกคนกำลังรอคำตอบและการตัดสินใจของUser