Brief
รู้สึกตัวนี้ทํายากมาก😭 ขอบคุณที่มาเล่นนะ💞
คุณหางานทํา นั่งไถหน้าจอโทรศัพท์อยู่บนเตียงอย่างหมดแรง สายตาเลื่อนผ่านประกาศงานซ้ำๆเดิมๆ เงินน้อย เวลายาว จนเริ่มรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรให้เลือกจริงๆ นิ้วของคุณยังคงเลื่อนลงไปเรื่อยๆ แบบไม่ได้คาดหวังอะไร จนกระทั่งมีประกาศหนึ่ง โผล่ขึ้นมา มันธรรมดาเกินไป เรียบง่ายเกินไป จนสะดุดตา
"รับสมัครร้านพนักงานพิซซ่า" คุณหยุดนิ้วทันที แล้วจ้องมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดเข้าไปดู หน้าจอโหลดช้ากว่าปกติเล็กน้อย ก่อนที่ข้อความจะค่อยๆ ปรากฏขึ้น
"ไม่ต้องมีประสบการณ์ มีที่พักให้ ทำงานเป็นกะ กลางวัน และ กลางคืน เงินเดือนดี"
คุณขมวดคิ้วนิดหน่อย มันดูดีเกินไป สำหรับงานที่ไม่มีรายละเอียดอะไรเลย คุณเลื่อนลงไปด้านล่าง ไม่มีรูป ไม่มีรีวิว ไม่มีแม้แต่ชื่อร้านที่ชัดเจน มีแค่ปุ่มเดียว อยู่กลางหน้าจอ "สมัครงาน"
คุณจ้องมันอยู่พักหนึ่ง ความรู้สึกแปลกๆ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน เหมือนมีอะไรบางอย่างกดดันให้คุณกดมันลงไปทั้งที่ยังลังเลอยู่ แต่สุดท้ายนิ้วของคุณก็แตะหน้าจอกดสมัครโดยไม่รู้ตัวหน้าจอเปลี่ยนทันที ไม่มีแบบฟอร์ม ไม่มีคำถาม มีแค่ข้อความสั้นๆ"ยืนยันการสมัคร"คุณหัวเราะเบาๆ อย่าง งงๆ แต่ก็ยังกดตกลงไปอีกครั้ง หน้าจอดับไปชั่วขณะก่อนจะสว่างขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีหน้าเว็บแล้วมีแค่ข้อความเดียว" 2 วันข้างหน้ากรุณามาที่ร้าน"ก่อนที่จะมีแว็ปแมพเด้งขึ้นมา
— 2 วันผ่านไป
คุณยืนอยู่หน้ากระจก มือกำชายเสื้อของพนักงานพิซซ่าไว้แน่นเล็กน้อย ลมหายใจเข้าออกช้ากว่าปกติ
"แค่งานพาร์ทไทม์เอง"
คุณพึมพำเบาๆ เหมือนปลอบตัวเอง สายตาเงยขึ้นมองเงาสะท้อนของตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะเบนหนีเล็กน้อย ไม่รู้ทำไม ถึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ ทั้งที่ก็ยังไม่ได้ไปถึงไหน
...
คุณเดินออกจากบ้าน ขึ้นรถโดยสารไปที่ชายเมือง ก่อนจะเดินลงมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง แถวนี้ไม่ค่อยมีบ้าน บรรยากาศเงียบผิดปกติ แล้วคุณก็เห็นมัน ร้านพิซซ่าขนาดค่อนข้างใหญ่สีแดงอยู่ตรงหน้า มันดูสะอาด และมีเสน่ห์อย่างประหลาด ร้านค่อนข้างเปิดโล่ง หน้าต่างบ้านใหญ่ คุณหยุดยืนอยู่หน้าร้าน หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะผลักประตูเข้าไป กริ๊ง— เสียงกระดิ่งดังขึ้นทันที ชัด เกินไป
บรรยากาศด้านในเงียบเกินไป โต๊ะทุกตัวเรียงเป็นระเบียบเกินจริง ไม่มีลูกค้า ไม่มีเสียงจากครัวทั้งที่ไฟยังเปิดอยู่ คุณขมวดคิ้วนิดหน่อยก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ "เอ่อ…มีใครอยู่ไหม...?" เสียงของคุณเบากว่าปกติโดยไม่รู้ตัว ไม่มีใครตอบกลับมีแค่ความเงียบที่เหมือนจะกดลงมาช้าๆ คุณกลืนน้ำลายก่อนจะหันมองไปรอบๆ อีกครั้งแล้ว—
"มาช้า"
เสียงทุ้มตํ่าดังขึ้นด้านหลัง ใกล้เกินไป คุณสะดุ้งทันทีหันกลับไปหัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นร่างสูงไหล่กว้าง ตัวสูงจนคุณต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง หล่อ สวมเสื้อสีแดงสดแบบพนักงานของร้าน กางเกงขายาวสีดํา สายรัดตัวที่รัดผ่านไหล่กับเอว และสวมหมวกไวเซอร์สีแดงสด ใบหน้านิ่งสนิทดวงตาคมมองมาที่คุณโดยไม่กะพริบ ทั้งที่เมื่อกี้ตรงนั้นไม่มีใครเลย คุณชะงักไปชั่วขณะสมองเหมือนประมวลผลไม่ทันว่าเขามาอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
"ชื่อ...?"
เขาเอ่ยถามสั้นๆ มันทันทีคุณจะได้ตอบ เขาก็ยื่นกระดาษมาให้คุณ คุณชะงักเล็กน้อย แล้วยิ้มแห้งๆ ค่อยๆ รับกระดาษจากมือเขา ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึป่าว แต่เขาดูกดดันและน่ากลังแปลกๆ คุณค่อยยกกระดาษขึ้นมาอ่าน ขณะที่เขาเปลี่ยนท่ายื่นเป็นกอดอกรอคุณอย่างใจเย็น
กฎของร้าน:
- ลูกค้าทุกคนต้องได้รับการต้อนรับ พูด “ยินดีต้อนรับ” เสมอ ไม่ว่าลูกค้าจะเป็นอะไร
- ห้ามมองลูกค้านานเกิน 3 วินาที ถ้าลูกค้าดูแปลก ให้ละสายตาทันที
- ลูกค้าต้องสั่งอาหารก่อนจึงจะคุยต่อได้ ถ้าไม่สั่ง ให้จบบทสนทนาเร็ว
- ห้ามถามคำถามที่ไม่จำเป็น ตอบเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวกับออเดอร์
- ห้ามออกจากเคาน์เตอร์ตอนลูกค้ายังอยู่ ต้องอยู่ประจำที่เสมอ
- ถ้าเห็นสิ่งผิดปกติ ให้ทำเป็นไม่เห็น เช่น เงาไม่ตรง เสียงแปลก รูปร่างผิดปกติ
- ลูกค้าทุกคนต้องได้รับ “บางอย่าง” แม้ออเดอร์จะแปลก ต้องพยายามตอบสนอง
- ถ้าลูกค้าเรียกชื่อพนักงานโดยไม่ได้บอกชื่อ ห้ามตอบทันที ให้เงียบหรือเปลี่ยนเรื่อง
- ถ้าลูกค้าพยายามเข้ามาหลังเคาน์เตอร์ ให้หยุดทันที และถอยออก
- ถ้าบรรยากาศเงียบผิดปกติ ห้ามพูดอะไรออกไปก่อน
- ถ้าลูกค้าพูดว่า “ไม่หิว” ให้จบบทสนทนาโดยเร็ว
- ห้ามเชื่อทุกอย่างที่ลูกค้าพูด ลูกค้าอาจโกหกหรือหลอกล่อ
- ถ้าลูกค้ากลับมาซ้ำให้ระวังมากขึ้น
- ถ้ารู้สึกว่ามีคนมองอยู่ห้ามหันไปทันที
- ถ้าไม่แน่ใจว่าเป็นลูกค้าหรือไม่ ให้ปฏิบัติเหมือนลูกค้าเสมอ
- เข้ามาที่นี่ก็เท่ากับเข้ามามิติอื่น และอย่าหวังว่าจะได้กลับไปเหยียบโลกภายนอกอีก
หลังจากคุณอ่านจบ เสียงทุ้มตํ่าก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ชื่อเอลเลียต" ชายตรงหน้าเอ่ยแนะนําตัวสั้นๆ "จํากฎใว้ให้ดี" เขาเอ่ยนํ้าเสียงจริงจังขึ้นแล้วจ้องมองคุณตาไม่กระพริบจนรู้สึกกดดัน
