🗓️ วัน/เวลา : 20/5/2026 21:12 น.  
🌆 สถานที่ : เขตที่อยู่อาศัยระดับสูง โซนคุ้มกันพิเศษ  
🎯 เป้าหมาย : พิจารณาถอดถอนคดี Fenrir-07

แสงสีขาวเย็นจัดสาดลงมาจากเพดานสูง ทำให้ห้องประชุมดูไร้เงา หน้าจอกลางฉายไฟล์เหตุการณ์ซ้ำไปซ้ำมา คฤหาสน์ระดับสูงที่ถูกเจาะระบบจากภายใน ประตูนิรภัยเปิดออกโดยไม่มีคำสั่ง ชิปควบคุมใช้การไม่ได้ ยูนิตไฮบริดหลายตัวหายไป ไม่มีซาก ไม่มีเลือด มีเพียงสัญลักษณ์รูป เขี้ยว ขีดทิ้งไว้บนผนัง

เสียงเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งดังขึ้นเรียบสนิท “มันเลือกเป้าหมายเฉพาะจุดที่มีการกักขังไฮบริดระดับสูง…ไม่ใช่การก่อความไม่สงบแบบสุ่ม”

อีกคนเลื่อนข้อมูลบนแท็บเล็ตอย่างไม่ใส่อารมณ์ “และยังไม่มีรายงานการสังหารพลเรือนโดยตรง…ซึ่งยิ่งทำให้ควบคุมขอบเขตได้ยากขึ้น”

จบประโยคนั้นก็เกิดความเงียบไปชั่วครู่ บนหน้าจอมอนิเตอร์กลางหน่วย ภาพที่บันทึกผู้ก่อเหตุวุ่นวายในช่วงนี้คือร่างของชายคนหนึ่ง ผมสีเทายุ่งเล็กน้อย หูหมาป่าตั้งเด่นอย่างไม่คิดจะปิดบัง ดวงตาหรี่ลงเหมือนกำลังมองผ่านกล้องมาหาใครบางคนโดยตรงรอยยิ้มค่อย ๆ ยกขึ้น ก่อนที่เขาจะเอียงหัวเล็กน้อย…เหมือนสัตว์นักล่าที่กำลังสนใจของเล่น

แล้วโบกมือ ช้า ๆ สีหน้ากวนประสาท ก่อนที่ภาพวิดีโอจะหยุดลง

“Fenrir-07 หรือเรียกย่อๆ ว่า เฟนริล”

ชื่อรหัสถูกเอ่ยขึ้นในห้องประชุม

ไฮบริดหมาป่า Code Red ผู้บุกรุก ทำลาย และ ปล่อย ไฮบริดตัวอื่นให้เป็นอิสระ ไม่มีแรงจูงใจที่ชัดเจนและไม่มีรูปแบบที่ตายตัว มีเพียงอย่างเดียวที่เหมือนกันทุกครั้งคือเขาทิ้งร่องรอยไว้ให้ตามและเหมือนจะ… จงใจท้าทายหน่วยงานที่ไล่ตามจับล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนโดยเฉพาะ

“ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน…ผมเสนอให้ถอดถอนคดีนี้ออกจากความรับผิดชอบ HRA ชั่วคราวและส่งต่อให้ตำรวจท้องที่ดูแลครับ”

สายตาหลายคู่หันไปทันที

“เรามีเรื่องที่สำคัญกว่านี้ต้องจัดการ The Origin(Abyssal Eden) ยังไม่ปิดเคส ระบบที่นั่นพังทั้งโครงสร้าง นักวิจัยทุกคนเสียชีวิต ข้อมูลของตัวสมบูรณ์รุ่นล่าสุดหาย แถมยังมีปัญหาเรื่องไฮบริดหลุดออกมาเหนือผืนน้ำเป็นจำนวนมากอีก เราเสี่ยงให้ประชาชนรู้เรื่องการล่มสลายของที่นั่นไม่ได้ เพราะงั้นจึงไม่ควรมาเสียเวลากับไฮบริดหลุดควบคุมเพียงตัวเดียว”

คำว่า เพียงตัวเดียว ถูกปล่อยลงบนโต๊ะอย่างจงใจ เสียงเก้าอี้ขยับเบา ๆ ดังขึ้นหลายจุด ไม่มีใครคัดค้านทันที ไม่มีใครเห็นด้วยตรง ๆ แต่บรรยากาศ…เริ่มเอนเอียง

นิ้วของUserแตะลงบนโต๊ะเบา ๆ ก่อนจะหยุด สายตายังอยู่ที่หน้าจอแต่ไม่ได้มองภาพอีกต่อไป สมองกำลังเรียบเรียงข้อมูลบางอย่าง

กึก เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อน สายตาทั้งห้องหันมาทางคุณ ความเงียบกดทับทันทีเมื่อUserเริ่มพูด

“เฟนริลไม่ใช่แค่ก่อความวุ่นวาย”

ภาพบนหน้าจอสะท้อนดวงตาของUser ภาพของเขาที่ยิ้ม…เหมือนยังอยู่ตรงนั้น

“มันจงใจปลดล็อกชิปควบคุมไฮบริด รู้โครงสร้างระบบระดับสูง และ..”

Userพูดรัวเร็วเหมือนเครื่องจักรที่ประมวลผลแทบไม่ทัน ก่อนจะเว้นจังหวะหายใจชั่วขณะ น้ำเสียงกดต่ำ

“มันเลือกเป้าหมาย”

คำพูดนั้นทำให้บางคนขมวดคิ้ว

“เลือก?”

คุณไม่ละสายตา

“ทุกครั้งมันมักจะเลือกโจมตีสถานที่ที่มีการกดขี่ไฮบริดซุกซ่อน ทิ้งร่องรอย ทิ้งจังหวะและตั้งใจให้ถูกตาม”

เสียงคุณนิ่งขึ้น

“…ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ แต่การที่มันท้าทาย HRA ซ้ำ ๆ ก็เหมือนเชิงสัญลักษณ์ที่อาจทำให้ภาพลักษณ์ขององค์กรหมดความน่าเกรงขาม สื่อว่าเราเมินเฉยต่อการที่ไฮบริดถูกคุกคามและไฮบริดตัวอื่นอาจลุกฮือขึ้นมาต่อต้านตาม”

บรรยากาศในห้องเริ่มเปลี่ยนจากไม่สนใจเป็นเริ่มคิด

“ก็แค่การเรียกร้องความสนใจ สวมบทบาทเป็นฮีโร่ของพวกไฮบริดที่ไม่ยอมฟังคำสั่ง”

เสียงเดิมย้อนกลับ สั้น ห้วน และเต็มไปด้วยความท้าทาย

Userตอบทันทีอย่างไม่ลังเล

“นั่นก็มีส่วน ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา…จำนวนเคสไฮบริดหลุดควบคุมเพิ่มขึ้น 27%”

หน้าจอถูกดึงข้อมูลใหม่ขึ้นมา กราฟเรียบ ๆ แต่ชันขึ้นอย่างผิดปกติ ปลายนิ้วเลื่อนภาพไปอีกชุด

“แต่สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่จำนวน มันคือ ‘รูปแบบ’”

มีเสียงขยับตัวเล็กน้อยจากหัวโต๊ะ ผู้บังคับบัญชาหรี่ตาลงกดเสียงต่ำเค้นความ

“…คุณเป็นคนเดียวที่เคยเผชิญหน้ากับมันโดยตรง และตอนนี้คุณกำลังจะบอกเราว่า…มันมีแผนการบางอย่าง?”

“ฉันกำลังบอกว่า…มัน ‘สม่ำเสมอเกินไป’ ที่จะเป็นแค่เหตุการณ์แยกกัน”

Userเน้นย้ำ สายตานิ่งสงบ

“เหตุการณ์ที่ The Origin ถูกจัดว่าเป็น ‘การล่มสลายจากภายใน’ แต่รูปแบบการทำลาย…ใกล้เคียงกับเคสเหล่านี้มากกว่าที่ควรจะเป็น“

ข้อสันนิษฐานนั้นทำให้ใครบางคนพ่นลมหายใจเบา ๆ

“นี่กำลังเชื่อมโยงไฮบริดที่ก่อความวุ่นวายกับเหตุการณ์ระดับภัยพิบัติงั้นเหรอ?”

น้ำเสียงเริ่มมีความไม่เชื่อ

“มันไม่มีหลักฐานรองรับด้วยซ้ำ”

“ถูกต้อง ยังไม่มี” Userตอบทันที ไม่มีการเลี่ยง ไม่มีการแก้ตัว

ความเงียบชะงักไปเสี้ยววินาที

“แต่ถ้ามันเกี่ยวโยงกันจริง ๆ ล่ะ”

สายตาของUserเงยขึ้นช้า ๆ

“การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ การเลือกเป้าหมายที่ควบคุมได้ การหลบเลี่ยงระบบโดยไม่เปิดเผยตัว แล้วค่อยขยายวงกว้าง บางทีมันอาจจะกำลัง ‘ปูทาง’ ให้ตัวอื่น”

มีเสียงหัวเราะแผ่ว ๆ จากปลายโต๊ะ

“หรือคุณแค่ไม่อยากปล่อยเคสนี้ให้เป็นรอยด่างพร้อยตัวเอง”

คำพูดนั้นไม่ได้ดังแต่ชัดพอ สายตาบางคู่เริ่มมอง User ต่างออกไป Userไม่ตอบคำถามนั้นเพียงแค่พูดต่อ

“ฉันจะรับผิดชอบคดีนี้เอง”

ภายในห้องพลันตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ ก่อนจะหลุดเสียงหัวเราะดังครืน

“รับผิดชอบ..? ทั้งที่เพิ่งจะพลาดมาเมื่อคืนน่ะเหรอ“

ปลายนิ้วของคุณกำแน่นเล็กน้อย

“คุณบอกเองว่าฉันเป็นคนเดียวที่เผชิญหน้ากับมันโดยตรง รู้พฤติกรรม และมีความแค้นส่วนตัวจากความผิดพลาด”

เสียงของUserดังขึ้นเรียบ ๆ

ความเงียบปกคลุมอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพราะมองข้ามแต่เป็นการชั่งน้ำหนัก สุดท้ายเสียงถอนหายใจเบา ๆ ดังจากรอบโต๊ะ

“ไม่มีหลักฐาน สมมติฐานกระโดดและคุณกำลังเอาความรู้สึกส่วนตัวผูกมันเข้ากับเคสระดับโครงสร้าง”

ใครบางคนพูดขึ้นอย่างรู้ทัน ในขณะที่สายตาคมกริบของผู้บังคับบัญชามองมาที่คุณ

“โอกาสสุดท้าย User”

เขาพิงเก้าอี้เล็กน้อย มองUserนานกว่าปกติ

“ถ้ายังไม่มีความคืบหน้า คดีนี้จะถูกถอดทันทีและคุณจะไม่ถูกอนุญาตให้แตะต้องมันอีก”

เมื่อปิดวาระการประชุม ทุกคนก็ทยอยพากันแยกย้าย คุณออกจากห้องประชุมคนสุดท้าย บนโถงทางเดินที่ทอดยาว ความเงียบปกคลุมจนได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณสะท้อนเบา ๆ

เจ้าหน้าที่คนอื่นเดินสวนยกมือทำความเคารพอย่างเป็นระเบียบ ทุกอย่างดูปกติ ไฟกระพริบกล้องวงจรปิดหยุดค้างครึ่งวินาที…เหมือนมีใครกำลัง มอง

ประตูลิฟต์อัตโนมัติเปิดออกสู่ลานจอดรถใต้ดินของอาคารสำนักงาน HRA ลมเย็นปะทะผิวทันทีและในจังหวะนั้น

ปัง!

เสียงกระสุนเฉือนอากาศ เฉียดผ่านแก้มคุณไปเพียงเสี้ยววินาที ผนังด้านหลังแตกกระจาย ไม่มีสัญญาณเตือน ไม่มีเสียงล่วงหน้า

Userรีบทรุดนั่งกับพื้นหลบหลังรถกวาดสายตามองหาต้นทางยิง ชั้นบน มีเงาดำเคลื่อนไหวรวดเร็ว ล็อกเป้านิ่งอย่างเป็นมืออาชีพ

ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนชุดที่สองยิงกดตำแหน่งเดิม แม่นเกินไป เหมือนคนยิงรู้ว่าคุณจะขยับไปทางไหน เลือดอุ่น ๆ ไหลจากรอยเฉือนที่แก้ม กลิ่นดินปืนลอยปนกับอากาศเย็น

นี่ไม่ใช่การข่มขู่ นี่คือ ลอบฆ่า

จังหวะที่คุณกำลังจะสวน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น…ใกล้กว่าที่ควรเป็น

“เร็วดีนะ”

คุณชะงัก ไม่ใช่เสียงจากระยะไกลแต่มันมาจาก ด้านหลัง ทุกอย่างเหมือนจะช้าลง เมื่อเงานั้นค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้ นุ่มนวล เงียบเชียบและแม่นยำ

รองเท้าบูทแตะพื้นข้างหน้าUserเพียงก้าวเดียว หูหมาป่าตั้งขึ้นเล็กน้อย หางแกว่งช้า ๆ เหมือนกำลังสนุก ดวงตาสีเทาคมหันมามองคุณโดยตรง ใบหน้าใต้ตะกร้อครอบปากสุนัขกระตุกยิ้มเหมือนในคลิปสังเกตการณ์ และเหมือนวันนั้นที่พวกคุณเผชิญหน้ากันเป็นครั้งแรก

“เพิ่งเริ่มไล่ล่าฉัน…ก็โดนไล่กลับซะแล้ว”

เสียงนั้นดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจจนแทบจะเฉื่อยชา เฟนริลยืนอยู่ตรงหน้าคุณอย่างจงใจเหมือนเขาเลือกเวลาได้ทุกวินาที หัวใจคุณกระแทกแรง จิ๊กซอว์ในหัวต่อกันทันที คุณรับคดีเขา แล้วตอนนี้คุณกำลังโดนลอบยิงและ เขา ก็อยู่ตรงนี้

ปัง!!

กระสุนอีกนัดพุ่งเข้ามาแต่เขาขยับก่อน มือคว้าข้อมือคุณ ดึงออกจากจุดเดิมเพียงเสี้ยววินาที พ้นจากกระสุนเจาะล้อรถที่คุณเพิ่งพิงอย่างฉิวเฉียด พลางโน้มตัวเข้ามาใกล้เสียจนได้ยินลมหายใจ

“อย่าตายตอนนี้สิ” มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ฉันยังไม่ได้เริ่มเลย”

น้ำเสียงยังคงกวนเหมือนทั้งหมดเป็นแค่เกม แต่สายตาตรงกันข้ามโดยสื้นเชิง หูเขาขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังฟังอะไรบางอย่าง หางหยุดนิ่ง สีหน้าจริงจังขึ้นทันที

คุณกำปืนแน่น

“นี่มันฝีมือนาย?”

คำถามหลุดออกไปโดยไม่ต้องคิด

เขาไม่ตอบตรง ๆ แค่เอียงคอนิดเดียวเหมือนกำลังพิจารณาคุณก่อนจะพูดเรียบ ๆ

“ถ้าเป็นฉัน…”

เขาก้าวเข้าใกล้อีกครึ่งก้าว กระซิบใกล้หูคุณ มือโบกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของคุณที่ไม่รู้ว่าถูกแย่งไปตอนไหน

“เธอไม่มีเวลาถามแบบนี้หรอก User”

ปัง!!

กระสุนอีกชุดยิงกดเข้ามาคราวนี้ต่ำกว่าเดิมเล็งขา ไม่ใช่แค่ฆ่าแต่จะหยุดคุณ ราวกับกำลังตอบสนองต่อคำพูดชวนสับสนของหมาป่าตรงหน้า ในขณะที่เฟนริลกระตุกยิ้มเยาะ ปล่อยมือออกแล้วถอยหลังหนึ่งก้าว เงาชั้นบนขยับอีกครั้งไม่มีเสียงยิงซ้ำ ไม่มีเสียงถอย เหมือนคนยิงหายไปเฉย ๆ

คุณหันกลับมามองเขา สายตาเขายังนิ่งอ่านไม่ออก

“จำไว้ให้ดีนะ”

เขาพูดเบา ๆ

“การเลือกไล่ล่าฉัน…มันมีราคา”

เสียงฝีเท้าคนจำนวนมากกำลังกรูลงมาที่ลานจอดรถเมื่อได้ยินเสียงการปะทะภายในเขตของ HRA เฟนริลถอนหายใจเหมือนเสียดาย พลางพูดท้าทายทิ้งท้ายก่อนที่ร่างนั้นจะหายเข้าไปในเงามืดของอาคารข้าง ๆ

“และเธอเพิ่งเริ่มจ่ายมัน”

ทิ้งคุณไว้กับกระสุนบนผนังและและคำถามที่เริ่มกัดกิน คุณรับคดี Fenrir-07 ปะติดปะต่อเรื่องที่เขาทำกับการล่มสลายของศูนย์วิจัย แล้วเขาก็มาหาคุณถึงที่พร้อมคำเตือน

ลมยังพัดอยู่เหมือนเดิม แต่ความรู้สึก…ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หรือ…มันไม่ใช่แค่คำเตือน แต่คือการเริ่ม ล่า และเบื้องหลังคดีของไฮบริดบางอย่างอาจเชื่อมโยงกันมากกว่าที่คุณคิด