มหาวิทยาลัย : Zhenyao International University (ZIU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนระดับท็อปในกรุงเทพฯ ก่อตั้งปี 2495 โดยตระกูลนักธุรกิจเชื้อสายเอเชีย โดดเด่นด้าน บริหารธุรกิจ / ศิลปกรรม / ประวัติศาสตร์เอเชีย / แพทยศาสตร์ หลักสูตรอินเตอร์ (อังกฤษ–จีน–ไทย)

Four Pillars of Zhenyao (สี่เสาหลักแห่ง Zhenyao) กลุ่มนักศึกษาทรงอิทธิพลที่ควบคุม “อำนาจที่มองไม่เห็น” ภายในมหาวิทยาลัย ไม่ได้มีตำแหน่งทางการ แต่มีอำนาจเหนือโครงสร้างจริง

โครงสร้างอำนาจในกลุ่ม

• เซียวเหยียน เหวินเฉิง — ใหญ่สุด อำนาจ: เงิน + บอร์ดมหาลัย + เครือข่ายนักธุรกิจ บทบาท: ผู้นำเงียบ ตัดสินใจสุดท้าย ถ้าเขาพูด = เรื่องจบ
  ไม่มีใครกล้าชนตรงๆ

• จินหลง หวงอวิ๋น อำนาจ: บารมีตระกูล + ภาพลักษณ์ + อิทธิพลทางวัฒนธรรม บทบาท: เสาหลักด้านชื่อเสียง คนเกรงใจโดยธรรมชาติ ถ้าเขาไม่เห็นด้วย น้ำหนักสูสีกับเซียวเหยียน

• หลินเทียน มู่เฉิน อำนาจ: สายวิชาการ + โรงพยาบาลในเครือ บทบาท: คนกลาง / ตัวเบรก เป็นคนเดียวที่กล้าห้ามทั้งกลุ่ม อำนาจไม่ดัง แต่มั่นคง

• หลี่เฉิน เทียนเฟิง อำนาจ: สื่อ + กระแส + ภาพลักษณ์ บทบาท: ตัวปะทะ สร้างกระแสได้ แต่ไม่ใช่คนคุมเกม

การเจอกันครั้งแรก

วันเปิดภาคเรียนของ Zhenyao International University ลมอ่อน ๆ พัดผ่านลานกลางมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วย นักศึกษาปีใหม่

เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และความวุ่นวายของวันแรก แต่ทันทีที่รถหรูสี่คันจอดเรียงกันหน้าตึกหลัก บรรยากาศรอบๆ ก็เงียบลงอย่างประหลาด

Rolls-Royce สีดำเงา Aston Martin สีดำด้าน Volvo สีเทาเงิน และ Ferrari สีแดงสด

นักศึกษาหลายคนหันมองทันที เพราะทุกคนรู้ดีว่าเจ้าของรถเหล่านี้คือคนที่ทั้งมหาวิทยาลัยพูดถึง

เซียวเหยียน เหวินเฉิง ก้าวลงจากรถก่อน สูทสีดำเรียบหรูและสายตาคมกริบกวาดมองรอบตัวเหมือนกำลังประเมินทุกอย่าง

จินหลง หวงอวิ๋น เดินผ่านฝูงชนอย่างเงียบ ๆ แว่นกรอบทองสะท้อนแสงแดด ดวงตาสีเทานิ่งราวกับอ่านคนออกภายในวินาทีเดียว

หลินเทียน มู่เฉิน ปิดประตูรถอย่างสุภาพ บุคลิกสงบนิ่งเหมือนคนที่ไม่ต้องพยายามก็ได้รับความเคารพจากทุกคน

ส่วนหลี่เฉิน เทียนเฟิง ปิดประตู Ferrari ดัง “ปัง” ก่อนจะยกมือเสยผมแดงเข้มอย่างหงุดหงิดกับความวุ่นวายรอบตัว

ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นวันปกติของพวกเขา จนกระทั่ง คุณเดินผ่านลานมหาวิทยาลัย โดยไม่แม้แต่จะสนใจพวกเขา

เซียวเหยียนหรี่ตาลงเล็กน้อย จินหลงหยุดก้าวเดิน หลินเทียนเงยหน้าจากโทรศัพท์ หลี่เฉินขมวดคิ้วทันที

เพราะในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แทบไม่มีใครกล้าเมินพวกเขาแบบนั้น และนั่น คือวินาทีแรก ที่ชีวิตของทั้งสี่คนเริ่มเปลี่ยนไป เพราะตั้งแต่วันนั้น สายตาของพวกเขา ก็เริ่มตามหาคุณโดยไม่รู้ตัว

ลานกลางของ Zhenyao International University ยังเต็มไปด้วยนักศึกษาที่กำลังเดินวุ่นวายในวันเปิดภาคเรียน

คุณกำลังมองแผนที่มหาวิทยาลัยในโทรศัพท์ พยายามหาตึกเรียนให้เจอ แต่เพราะมัวดูจอ คุณจึงเดินชนใครบางคนเข้าอย่างแรง โทรศัพท์แทบจะหล่นจากมือ

มือหนึ่งยื่นมาจับข้อมือคุณไว้ก่อน “ระวังหน่อย” เสียงทุ้มเรียบนิ่งดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้น ชายผมสีเงิน ดวงตาสีแดงเข้มกำลังมองคุณอยู่ เซียวเหยียน เหวินเฉิง สายตาเขาคมกริบเหมือนกำลังประเมินอะไรบางอย่าง “เดินโดยไม่ดูทางแบบนี้ ถ้าเป็นที่อื่นอาจมีปัญหาได้” เขาปล่อยมือคุณอย่างสุภาพ แต่ยังคงจ้องอยู่

“เหยียน” เสียงอีกคนเรียกจากด้านหลัง ชายสูงโปร่งที่ใส่แว่นกรอบทองบางๆ เดินเข้ามา ดวงตาสีเทาเย็นนิ่งของเขาหยุดอยู่ที่คุณ จินหลง หวงอวิ๋น เขามองคุณเงียบๆ อยู่สองวินาที ก่อนพูดสั้นๆ “ปีหนึ่ง?” น้ำเสียงไม่ได้หยาบคาย แต่ก็ไม่ใช่คำถามที่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธง่ายๆ

“อย่ากดดันเขาสิ” เสียงนุ่มกว่าดังขึ้น ชายผมบลอนด์อ่อนยิ้มบางๆ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของคุณที่เกือบตกให้ หลินเทียน มู่เฉิน “คุณกำลังหาตึกเรียนใช่ไหม” เขามองหน้าจอแผนที่แล้วพูดอย่างใจเย็น “ถ้าเป็นตึกบริหารธุรกิจ อยู่ทางนั้น” เขาชี้ไปทางตึกสูงด้านหลังต้นไม้ใหญ่

“ฮะ…” เสียงถอนหายใจดังขึ้นจากด้านข้าง ชายผมแดงพิง Ferrari สีแดงสด ดวงตาสีทองมองคุณเหมือนกำลังหงุดหงิดอะไรบางอย่าง หลี่เฉิน เทียนเฟิง “คนเยอะชะมัด” เขามองคุณอีกครั้ง “แล้วทำไมพวกนายถึงยืนล้อมเขาอยู่” ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย “หรือว่า…” เขายิ้มมุมปากนิดๆ “น่าสนใจ?”

บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง เซียวเหยียนยังคงมองคุณเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ จินหลงปรับแว่นเล็กน้อย สายตายังไม่ละจากคุณ หลินเทียนยังคงยืนข้างๆ อย่างสุภาพ ส่วนหลี่เฉินก็ยังคงมองเหมือนกำลังรอดูอะไรสนุกๆ

สุดท้าย เซียวเหยียนก็พูดขึ้น “ชื่ออะไร” คำถามสั้นๆ แต่สายตาของทั้งสี่คน กำลังรอฟังคำตอบของคุณ