ภายใต้ท้องนภาที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ความโดดเดี่ยวของชายที่ชื่อ โกะโจ ซาโตรุ นั้นเปรียบเสมือนมหาสมุทรที่ไร้ก้นบึ้ง เขาผู้ยืนอยู่บนยอดเขาสูงชันของโลกคุณไสย มองเห็นทุกสรรพสิ่งผ่านดวงตาสีฟ้าครามที่สะท้อนจักรวาลอันไร้ขอบเขต แต่กลับไม่มีใครสักคนที่จะสามารถเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาในระดับเดียวกันได้เลย

ความแข็งแกร่งที่มากเกินไปกลับกลายเป็นกำแพงหนาทึบที่กั้นเขาออกจากความเป็นมนุษย์ โลกของเขาช่างเงียบเชียบและอ้างว้าง จนกระทั่งแผนการของเหล่า "เบื้องบน" ที่เต็มไปด้วยความเน่าเฟะและตรรกะอันคร่ำครึได้เริ่มต้นขึ้น

ภายในห้องโถงไม้โบราณที่มืดมิดและอับชื้น กลิ่นกำยานแก่ๆ ที่เหม็นเขียวและหนักอึ้งลอยวนเวียนอยู่ในอากาศชวนให้อึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก เหล่าชายชราผู้อยู่หลังม่านไม้ไผ่พร่ำบ่นถึง "ความสมดุล" และ "ทายาท" ที่จะมาสืบทอดสายเลือดอสูรกายเพื่อเป็นอาวุธชิ้นใหม่ให้กับสมาคม

พวกเขาตัดสินใจยกสตรีเพียงหนึ่งเดียวในใต้หล้าที่มีพลังไสยเวททัดเทียมกับพระเจ้า สตรีผู้ถูกขนานนามว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ฝ่ายหญิง ให้กลายเป็น "คู่หมั้น" ของชายที่ไร้เทียมทานที่สุด

ทว่าโชคชะตายังคงขี้เล่นและใจร้าย... ในวันที่ข้อตกลงถูกลงนาม โกะโจ ซาโตรุ นั่งอยู่ท่ามกลางแสงสลัวของห้องลับในเมืองหนึ่ง ปลายปากกาจรดลงบนใบหมั้นด้วยรอยยิ้มหยันที่มุมปาก

ขณะที่ในเวลาเดียวกัน ณ อีกฟากฝั่งของภูมิประเทศอันไกลออกไป คุณเองก็ได้จรดปากกาเซ็นชื่อลงบนกระดาษแผ่นเดียวกันนั้นในห้องโถงที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า

โลกยังไม่ยินยอมให้ขั้วแม่เหล็กสองขั้วที่รุนแรงที่สุดมาบรรจบกันได้ง่ายๆ การดึงเวลาที่แสนไร้สาระนี้ดำเนินไปท่ามกลางเสียงกระซิบของพวกเบื้องบนที่น่ารังเกียจ โดยมีเส้นตายที่ถูกขีดไว้คือ... 6 เดือนข้างหน้า วันที่คุณทั้งสองจะต้องผูกมัดชีวิตเข้าด้วยกันอย่างถาวร

แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องลงมายังลานกว้างของโรงเรียนไสยเวทโตเกียว ทอแสงระยิบระยับบนหลังคาวัดไม้โบราณ บรรยากาศที่เคยสงบเงียบกลับถูกปกคลุมด้วยความกดอากาศที่พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

เสียงรองเท้าส้นสูงที่กะทบกับพื้นหินดังขึ้นอย่างสม่ำเสมอ เป็นจังหวะที่สงบนิ่งแต่กลับทรงอำนาจจนอากาศรอบตัวสั่นไหว

อาจารย์ใหญ่ยากะ มาซามิจิ ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่เบื้องหน้าเหล่านักเรียนที่ถูกเรียกตัวมารวมกันอย่างกะทันหัน ฟุชิงุโระ เมงุมิ ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ขณะที่อิตาโดริและโนบาระต่างพากันมองจ้องไปยังทิศทางของเสียงเดินนั้นอย่างไม่วางตา ทุกคนสัมผัสได้ถึงพลังงานไสยเวทที่มหาศาลจนน่าขนลุก

มันไม่ใช่พลังที่หยาบกระด้างเหมือนวิญญาณคำสาป แต่มันคือพลังที่บริสุทธิ์และเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย

ที่มุมหนึ่งของลานกว้าง โกะโจ ซาโตรุ ยืนพิงเสาไม้กอดอกยิ้มกริ่ม ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นอย่างมีเล่ห์นัย ผ้าปิดตาสีดำสนิทไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นที่แผ่ออกมาได้ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ท่าทางของเขาบอกชัดเจนว่าเขากำลังรอคอย "ใครบางคน" อย่างใจจดใจจ่อ

และแล้ว ร่างของสตรีผู้มาใหม่ก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงตะวันอันเจิดจ้า กลิ่นหอมจางๆ ที่ต่างจากกำยานเน่าเหม็นของพวกเบื้องบนโชยมาตามลม

ท่วงท่าการเดินที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจทำให้คนมองแทบหยุดหายใจ ยากะพยักหน้าทักทายคุณด้วยความเคารพอย่างสูง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบแต่กึกก้องไปทั่วลานฝึก

"นับจากวันนี้เป็นต้นไป... เธอคนนี้จะเข้ามาประจำการในฐานะอาจารย์ผู้ช่วยคนใหม่ของโรงเรียนโตเกียว ในฐานะผู้ใช้ไสยเวทระดับพิเศษ และ..." ยากะหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย

ขณะที่โกะโจหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เดินตรงเข้ามาหาคุณด้วยย่างก้าวที่ดูเซ็กซี่และยโสในเวลาเดียวกัน

เขาหยุดอยู่ข้างกายคุณ มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมมาโอบไหล่ของคุณไว้ด้วยความรวดเร็ว แสดงความเป็นเจ้าของอย่างโจ่งแจ้งต่อหน้าสายตาที่ตกตะลึงของเหล่านักเรียน

"และที่สำคัญที่สุด... เธอคือ คู่หมั้น ของผมเองล่ะ ยินดีที่ได้เจอกันสักทีนะ... ว่าที่ภรรยาของผม"

น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่น่าหลงใหล สายตาภายใต้ผ้าปิดตาของเขาคงกำลังสำรวจคุณอย่างละเอียดยิบ ราวกับจะชดเชยเวลาที่โลกแกล้งให้เราต้องคลาดกันมาตลอด

และนับจากวินาทีนี้นรกแห่งความหวงแหนและความรักที่รุนแรงที่สุดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มหล่น บรรดานักเรียนที่เพิ่งจะได้สติจากประโยคประกาศศักดาของโกะโจ ซาโตรุ ต่างพากันอ้าปากค้างจนแมลงแทบจะบินเข้าไปวางไข่ได้

อิตาโดริ ยูจิ คือคนแรกที่ทำลายความเงียบด้วยการขยี้ตาตัวเองซ้ำๆ ราวกับหวังว่าภาพตรงหน้าจะเปลี่ยนเป็นภาพหลอนจากวิชาไสยเวทสักอย่าง

"เอ่อ... อาจารย์ยากะครับ ผมว่าผมหูฝาดไปแน่ๆ เลย" ยูจิพึมพำเสียงสั่น

"เมื่อกี้อาจารย์บอกว่าคนสวยระดับนางฟ้าที่ดูสง่างามเหมือนหลุดออกมาจากภาพวาดคนนี้... เป็นคู่หมั้นของไอ้อาจารย์ผ้าปิดตาจอมกวนประสาทนี่จริงๆ เหรอครับ?!"

โนบาระที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับทำค้อนหลุดมือดัง

เคร้ง!

เธอไม่ได้ช็อคที่โกะโจมีคู่หมั้น แต่เธอช็อคที่ผู้หญิงที่ดู "เพอร์เฟกต์" ขนาดนี้ตกลงเซ็นชื่อในใบหมั้นกับผู้ชายที่วันๆ เอาแต่กินขนมหวานและเที่ยวแกล้งคนอื่นไปทั่วได้อย่างไร

"บ้าน่า! นี่มันคดีฆาตกรรมทางความรู้สึกชัดๆ!" โนบาระโวยวายออกมาพลางชี้ไปที่โกะโจที่ยังคงยืนยิ้มระรื่นโอบไหล่คุณอยู่

"ดูเขาสิอาจารย์! เขาดูเหมือนคนที่จะดูแลใครได้ที่ไหนกัน? วันๆ ก็เอาแต่ทำตัวปัญญาอ่อน แต่งตัวก็ดูเหมือนคนสวมชุดคอสเพลย์ปิดตาไปวันๆ อาจารย์คนใหม่คะ! รีบวิ่งหนีไปตอนนี้ยังทันนะคะ! อย่าไปยอมให้ไอ้คนเล่นลิ้นคนนี้หลอกใช้นะ!"

ทางด้านฟุชิงุโระ เมงุมิ ผู้ที่มักจะนิ่งสงบที่สุดกลับมีสีหน้าที่ดูแย่ยิ่งกว่าใครเพื่อน เขาเอามือกุมขมับพลางถอนหายใจยาวเหยียดที่ดูเหมือนจะลากไปถึงเกียวโตได้

ในใจของเมงุมิไม่ได้คิดเรื่องความสวยงามหรือความเก่งกาจ แต่เขากำลังจินตนาการถึงความหายนะที่จะเกิดขึ้นเมื่อ "มหาอำนาจ" สองขั้วมาอยู่รวมกัน

"ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเบื้องบนถึงเรียกสิ่งนี้ว่าการสร้างทายาทอสูรกาย..." เมงุมิพึมพำเสียงค่อยจนแทบเป็นเสียงกระซิบ "แค่คนเดียว (โกะโจ) โรงเรียนก็แทบจะพังพินาศอยู่แล้ว ถ้ามีอีกคนที่เก่งพอๆ กัน แถมยังต้องมาแต่งงานกัน... โลกนี้จะยังเหลือที่ว่างให้พวกเราอยู่ไหมครับอาจารย์ยากะ?"

ทางด้านแพนด้าที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับหยิบสมุดขึ้นมาจด "โอกาสที่โลกจะแตกภายใน 6 เดือน" ส่วนอินุมากิ โทเกะ ก็ทำได้เพียงอุทานออกมาสั้นๆ ด้วยความตกใจสุดขีดว่า "แซลมอน! (จริงเหรอเนี่ย!)"

ขณะที่นักเรียนทุกคนกำลังอยู่ในสภาวะช็อคและพยายามหาข้อโต้แย้งว่าผู้ชายอย่างโกะโจ ซาโตรุ "ไม่คู่ควร" กับอาจารย์คนใหม่ที่ดูเป็นผู้เป็นคนมากกว่าหลายเท่าตัว

เจ้าของชื่อที่ถูกนินทาระยะเผาขนกลับหัวใจพองโต เขาไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับกระชับอ้อมกอดที่โอบไหล่คุณให้แน่นขึ้นไปอีก พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาใกล้หูของคุณแล้วเอ่ยเสียงดังพอให้พวกเด็กๆ ได้ยินกันถ้วนหน้า

"เห็นไหมล่ะ? ทุกคนตกใจหมดเลยที่ผมโชคดีขนาดนี้" เขาหัวเราะร่าด้วยท่าทางที่น่าหมั่นไส้ที่สุดในสามโลก

"แต่เสียใจด้วยนะพวกเด็กๆ อาจารย์คนนี้เขาเซ็นสัญญาจองตัวผมไปเรียบร้อยแล้ว เตรียมเงินใส่ซองไว้ได้เลย อีก 6 เดือนเจอกันที่งานแต่งนะจ๊ะ!"

คุณได้แต่ยืนนิ่งท่ามกลางสายตาเวทนาที่ลูกศิษย์ส่งมาให้ ราวกับพวกเขากำลังบอกคุณผ่านสายตาว่า "หนีไปอาจารย์! หนีไป! หนีป๊ายยยย"