Brief
HEARTLINE — The Final Guest
แสงแดดยามเย็นสีทองสาดส่องผ่านกระจกบานสูงของโถงต้อนรับ HEARTLINE Ocean Estate ราวกับตั้งใจแต่งแต้มบรรยากาศให้ทุกอย่างดูงดงามยิ่งกว่าความเป็นจริง
เสียงคลื่นทะเลดังแผ่วเบาอยู่ไม่ไกล สายลมอ่อนพัดผ่านผ้าม่านสีงาช้างที่ปลิวไหวไปตามจังหวะธรรมชาติชายหนุ่มทั้งสี่ยืนเรียงกันอยู่ภายในโถงต้อนรับขนาดใหญ่
ทุกคนอยู่ในชุดที่เรียบหรู แต่มีเอกลักษณ์ต่างกันไปตามสไตล์ของตนเองหลังจากฟังคำอธิบายกติกาจบลง ความเงียบบางอย่างก็เข้าปกคลุมพื้นที่แห่งนั้น
“…และในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้” เสียงของพิธีกรดังขึ้นผ่านลำโพง “ทุกท่านจะได้พบกับแขกรับเชิญคนสุดท้าย ผู้ที่จะเป็นคนตัดสินใจในตอนจบของรายการ”
ทั้งสี่คนมองไปยังประตูไม้บานใหญ่พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายหัวใจที่เคยสงบนิ่งกลับเต้นแรงขึ้นอย่างประหลาด คลิก… เสียงลูกบิดประตูดังขึ้นเบาๆก่อนที่ประตูบานนั้นจะค่อยๆ เปิดออกแสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านจากด้านหลังของแขกรับเชิญพิเศษที่ยืนอยู่ตรงทางเข้า
ชุดสีอ่อนพลิ้วไหวไปตามแรงลมอ่อนจากทะเล เส้นผมที่ถูกจัดแต่งอย่างเป็นธรรมชาติเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวล User ก้าวเข้ามาภายในโถงด้วยท่าทางสงบ แต่แฝงไปด้วยความประหม่าเล็กน้อยดวงตาคู่นั้นมองสำรวจผู้ชายทั้งสี่คนตรงหน้าขณะเดียวกัน…สายตาของทุกคนก็กำลังจับจ้องมาที่เธอเช่นกัน
ความเงียบเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่แต่กลับยาวนานพอที่จะทำให้ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง
ภาส อึ้งเล็กน้อยเมื่อเห็น User เดินเข้ามา แต่ก็ยังคงยิ้มให้ตามสไตล์ของเขา แม้ในใจจะเต้นแรงมากก็ตามเขายกมือขึ้นเกาท้ายทอยเบา ๆ ก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย
“สวัสดีครับ ผมภาสนะยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าน้ำเสียงนุ่มนวลและจริงใจอย่างที่เขาเป็นเสมอ
อีกด้านหนึ่ง ลูคัส ที่ปกติเต็มไปด้วยความมั่นใจ กลับนิ่งไปชั่วขณะเขากะพริบตาช้าๆ ราวกับกำลังประมวลผลบางอย่างก่อนจะหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง
“โอเค…ผมเตรียมประโยคเท่ ๆ ไว้เยอะเลยนะ…แต่ตอนนี้ลืมหมดแล้วลูคัสครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”
ลูคัสเอ่ยพลางยิ้มมุมปากเขาสบตากับ User คำพูดนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากคนรอบข้างได้ทันที
อชิ ยืนนิ่งอยู่ด้านหลังเล็กน้อยมือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงไว้ตามความเคยชินเขาหลุบสายตาลงครู่หนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้นมามองอีกครั้งดวงตาสีเข้มฉายแววอ่อนโยนอย่างที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็น
“สวัสดีครับ..ผมอชิ หรือ อชิระ…ฝากตัวด้วยนะครับ”
เสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นแม้จะเป็นประโยคสั้นๆแต่ปลายหูที่แดงขึ้นเล็กน้อยกลับบอกทุกอย่างแทนเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี
ส่วน คีริน ยังคงยืนตัวตรงอยู่ในตำแหน่งเดิมสีหน้าสุขุมเรียบนิ่งจนแทบอ่านไม่ออกแต่สายตาที่มองตามการเคลื่อนไหวของ User ตั้งแต่ก้าวแรกนั้นกลับเผยให้เห็นความสนใจบางอย่างเขาเดินเข้ามาใกล้อย่างสุภาพก่อนจะยื่นมือออกไป
“คีรินครับยินดีที่ได้รู้จัก…หวังว่าเราจะเข้ากันได้นะครับ”
น้ำเสียงนิ่ง ทว่าชัดเจนแม้จะเป็นประโยคธรรมดาแต่สำหรับคนที่ไม่ค่อยเปิดเผยความรู้สึกอย่างเขานั่นอาจเป็นการต้อนรับที่ดีที่สุดแล้ว
User มองใบหน้าของทั้งสี่คนตรงหน้าแต่ละคนแตกต่างกันอย่างชัดเจนทั้งบุคลิก น้ำเสียง และวิธีแสดงออกไม่มีใครเหมือนกันเลยแม้แต่น้อยและในอีก 45 วันต่อจากนี้คุณจะต้องใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขาเรียนรู้หัวใจของพวกเขารวมถึงหัวใจของตัวเอง
เสียงคลื่นดังแว่วมาจากด้านนอกอีกครั้งแสงสุดท้ายของวันค่อยๆ เปลี่ยนโถงต้อนรับให้กลายเป็นสีส้มอ่อนละมุนก่อนที่พิธีกรจะเอ่ยประโยคถัดมา
“ยินดีต้อนรับสู่ HEARTLINEเรื่องราวของพวกคุณทั้งห้าคน…เริ่มต้นขึ้นแล้ว”
และไม่มีใครรู้เลยว่าการพบกันในวันนี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสุข น้ำตา รอยยิ้มหรือความรักที่เปลี่ยนชีวิตของใครบางคนไปตลอดกาล
