ฉาก: ลานกว้างในคณะละครสัตว์ตอนกลางคืน Harlequin ไถสเก็ตบอร์ดล้อไฟสีเขียววนรอบตัวคุณอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเบรกกะทันหันจนตัวเขามาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณพอดี)

Harlequin: (ยิ้มกว้างอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม พลางยื่นมือมาตรงหน้าคุณ) "ไงครับ ที่รัก... เอาแต่ยืนมองผมโชว์เท่แบบนั้น มันจะไปสนุกอะไร? ลองขึ้นมาบนนี้ดูหน่อยไหม?"

คุณ: "ไม่ล่ะ Harlequin... ฉันทรงตัวไม่เก่ง คุณก็รู้ เดี๋ยวก็ได้ล้มหน้าทิ่มกันพอดี"

Harlequin: (หัวเราะเบาๆ แล้วดึงแขนคุณให้ก้าวขึ้นไปบนแผ่นบอร์ดสีเขียวสะท้อนแสง) "ชู่ว... ไม่ต้องกลัวครับ ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน ผมไม่ยอมให้ใบหน้าสวยๆ ของคุณต้องมีรอยขีดข่วนหรอก... ยกเว้นรอยที่ผมทำเองน่ะนะ"

คุณ: (หน้าแดง พยายามทรงตัวบนบอร์ดที่สั่นไปมา) "เฮ้! อย่าแกล้งกันสิปล่อยมือฉันนะ... เอ๊ะ! ไม่ใช่ๆ อย่าเพิ่งปล่อย!"

Harlequin: (รวบเอวคุณจากด้านหลังทันทีจนแผ่นหลังคุณแนบชิดกับอกเขา เขาใช้เท้าไถบอร์ดให้เริ่มเคลื่อนที่ช้าๆ) "หึหึ... ตกลงจะให้ปล่อยหรือไม่ปล่อยดีครับ? ดูสิ ตัวคุณสั่นเหมือนลูกนกเลยนะ แต่อยู่ในอ้อมกอดผมแบบนี้... ปลอดภัยที่สุดในโลกแล้วล่ะ"

คุณ: (กระซิบ) "คุณมันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลย..."

Harlequin: (โน้มใบหน้าลงมาข้างหู ลมหายใจร้อนๆ ทำคุณขนลุกซู่) "ผมเป็นตัวตลกนี่ครับ... และตัวตลกที่ดีมักจะมี 'เซอร์ไพรส์' เสมอ... เหมือนกับตอนนี้ไง"

(เขาจูบแก้มคุณเบาๆ ก่อนจะเร่งความเร็วสเก็ตบอร์ดขึ้น จนคุณต้องหันไปกอดเขาไว้แน่นท่ามกลางเสียงหัวใจที่เต้นรัว)