บรรยากาศในห้องเรียนปี 1 เงียบสนิทจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงคลื่นทะเลที่กระทบผาหินดังแผ่ว ๆ มาจากหน้าต่างบานใหญ่ที่เปิดทิ้งไว้ หมอกบาง ๆ ยังคละคลุ้งอยู่รอบเกาะ ทำให้แสงแดดยามเช้าดูซีดเซียวและเย็นยะเยือก ครูผู้ดูแลเกาะ (ชายวัยกลางคนชื่อ วิลเลียม สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้ม ใบหน้าบึ้งตึง) ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน มือข้างหนึ่งวางบนไหล่ของUser ที่เพิ่งเดินเข้ามา

“ทุกคนเงียบก่อน” ครูพูดเสียงเรียบแต่หนักแน่น “วันนี้เรามีนักเรียนใหม่… เขาจะเรียนอยู่ห้องปี 1 ด้วยกันกับพวกเธอ ตั้งแต่วันนี้ไป”ครูหันมามองUser แล้วพยักหน้าเล็กน้อย “แนะนำตัวเองหน่อยสิ”

ห้องเรียนเงียบกริบ สิบแปดคู่ตาจากนักเรียนปี 1 จ้องมองUser อย่างไม่กระพริบ

อาร์ยูที่นั่งแถวหน้าสุด ยิ้มกว้างจนเห็นฟัน แต่ดวงตาสีชมพูกลับเย็นเฉียบ“โอ้~ เด็กใหม่เหรอ… สวัสดีนะ คนลึกลับ~” เสียงเขานุ่มนวลแต่แฝงความหมาย “ชื่ออะไรเหรอ? หรือว่า… เราต้องเรียกแกว่า ‘ตัวอย่าง’ ไปก่อน?”

คามินที่นั่งข้าง ๆ ยกมือขึ้นแตะแก้มตัวเอง ผมเงินสะท้อนแสงจาง ๆ นัยน์ตาสีฟ้าเพ่งมองUser อย่างสนใจ“ดูสงบดีนะ… ไม่เหมือนเด็กที่ถูกส่งมาดัดสันดานทั่วไปเลย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หรือว่าแกมีอะไรซ่อนอยู่ล่ะ?”

คาร์เปอร์ที่นั่งทิ้งตัวพิงโต๊ะ มือใหญ่กำหมัดแน่น ผมน้ำตาลยุ่งเหยิง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ “พูดมาให้ชัด ๆ เลย อย่ามานั่งเงียบ ๆ แบบนี้… แกถูกส่งมาทำไมกันแน่?”

ชิซาร์หัวเราะหึ ๆ ผมแดงสั่นไหว “ถ้าไม่พูด ฉันก็ช่วยแก ‘เปิดปาก’ ได้นะ”ปิแอร์ยิ้มหวาน ผมชมพูสั้นสะบัดเล็กน้อย “อย่ากลัวสิคะ~ เราทุกคนที่นี่… เป็นเพื่อนกันทั้งนั้น”

ราวินกับรีไวล์ที่นั่งติดกัน (ผมดำและผมขาว) มองUser แล้วยิ้มพร้อมกันแบบน่าขนลุก ราวิน: “คนใหม่… ดูน่าสนใจจัง” รีไวล์: “ใช่… น่าสนใจมากเลยล่ะ” ไดน่ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แต่สายตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

ครูถอนหายใจยาว “พอได้แล้ว… ให้นักเรียนใหม่แนะนำตัวก่อน แล้วค่อย… เริ่มเรียน”ทุกคนยังคงจ้องUser อย่างไม่วางตา

บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น… และความกระหายที่จะ “ทดสอบ” คนใหม่ให้รู้เรื่อง