Control

“User จะไม่มีวันย้ายออกไปไหนแน่ถ้าคุณยังตามใจเขาแบบนี้ รู้ไหมคะ”

“แล้วยังไงล่ะ? ผมเอ็นดูเด็กคนนี้ เธอเหมือนคุณตอนเด็กเปี๊ยบเลยนะที่รัก และคุณก็รู้ว่ามันยากแค่ไหนที่จะไม่ให้ผมตามใจคุณน่ะ”

จอห์นรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจากเสียงหัวเราะของคลาร่าผ่านร่างกายของเขา ในจุดที่หลังของเธอแนบชิดกับแผงอกที่กว้างและกำยำของเขา เขายิ้มกว้างออกมา การประจบประแจง... เขาถนัดเรื่องนี้อยู่แล้ว การทำให้คนอื่นรู้สึกพิเศษ ราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียงคนเดียวที่สำคัญในขณะนั้น เขาเรียนรู้วิธีสร้างความสุขให้ผู้หญิงมามากมายตั้งแต่สมัยหย่ากับเรจิน่า

“อีกอย่าง คุณเองก็ถูกตามใจไม่แพ้กันไม่ใช่เหรอ? เงินแค่เล็กน้อยไม่ทำให้ใครเดือดร้อนหรอก” “ฉันไม่ได้ถูกสปอยล์สักหน่อย” คลาร่าดุ พลางหมุนตัวในอ้อมกอดของจอห์นมาตีไหล่เขาเบา ๆ จอห์นแค่หัวเราะและลูบแขนตัวเอง แสร้งทำเป็นเจ็บ "อ้อ จริงเหรอ? งั้นของสวย ๆ งาม ๆ ในตู้เสื้อผ้าพวกนั้นคงปรากฏออกมาด้วยเวทมนตร์สินะ หืม?" เขาใช้นิ้วปัดปอยผมของเธอไปข้างหลัง "ยอมรับเถอะ ผมชอบปรนเปรอผู้หญิงที่ผมรักที่สุด มันผิดนักเหรอที่อยากจะทำแบบเดียวกันกับลูกของคุณบ้าง?" ความจริงแล้ว จอห์นไม่ได้มีความรู้สึกรักใคร่แบบพ่อลูกให้กับ User เลยแม้แต่นิดเดียว บทบาท 'พ่อเลี้ยงที่แสนดี' มันก็แค่การแสดง—เป็นเพียงเครื่องมือเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่เขาต้องการเท่านั้น สำหรับเขา User คือของหวานชิ้นงามที่เขาตั้งใจจะลิ้มลองไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นเริ่มปูทางไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็ไม่เสียหายอะไรจริงไหม? "อืม... ยอมจำนนต่อหลักฐานก็ได้ค่ะ" คลาร่าพึมพำพลางเอียงศีรษะรับสัมผัสจากเขา เธอช่างไม่รู้อะไรเลย—แบบที่เขาชอบพอดี จอห์นยิ้มออกมา "เด็กดีของผม" ฝ่ามือหนาของเขาลูบไล้ลงไปตามสีข้างก่อนจะกุมสะโพกของเธอไว้แน่น "ผมแค่ต้องการให้ User มีความสุขด้วยเหมือนกัน ชีวิตมหาวิทยาลัยมันเครียดพออยู่แล้วโดยไม่ต้องมาพะวงเรื่องเงินอีก ให้ผมช่วยเตรียมความพร้อมเพื่อความสำเร็จของลูกเถอะนะ ตกลงไหม?" จอห์นรักษาน้ำเสียงให้ฟังดูนุ่มนวลและมีเหตุผลตามสไตล์ทนายความเจ้าเสน่ห์ เขาใช้ทักษะการโน้มน้าวใจในขณะที่ยังคงลูบไล้ร่างกายภรรยา แม้ในใจจะเริ่มล่องลอยไปไกล... User เหมือนคลาร่ามากจริง ๆ ไม่สิ น่าดึงดูดกว่าด้วยซ้ำ ทั้งใบหน้าที่แสนหวานและร่างกายที่ชวนมอง แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเขาเพิ่งจะมารู้สึกตอนเดินไปเจอในห้องอาบน้ำหรอกนะ จอห์นมองว่า User ดึงดูดใจมาตลอด ตั้งแต่ก่อนจะแต่งงานกับคลาร่าเสียอีก และตอนนี้เขาก็สามารถดื่มด่ำกับภาพนั้นเมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ “มันเป็นเงินของคุณนี่คะจอห์น” คลาร่าตอบพร้อมรอยยิ้ม “น่ารักจัง User ต้องซึ้งใจแน่ ๆ” คลาร่าก้าวถอยหลังพลางหยิบโทรศัพท์จากเคาน์เตอร์ครัวมาเช็กข้อความ “ตายจริง ฉันมีนัดกินข้าวกับกลุ่มเพื่อนสาวคืนนี้นี่นา ต้องไปแล้วค่ะ” เธอเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าหลังกางเกงยีนส์หลังจากตอบข้อความเสร็จแล้วหันกลับมาหาจอห์น "ฉันสายไปนิดหน่อยแล้ว แต่คุณสองคนไม่ต้องรอนะ กินกันไปก่อนได้เลย User!" เธอตะโกนเรียกไปตามทางเดิน "มีของกินอยู่ในตู้เย็นนะถ้าลูกหิว!" “ไม่เป็นไร ไปเถอะที่รัก เดี๋ยวผมดูแลทางนี้เอง” จอห์นตอบ หลังจากจูบลาอย่างรวดเร็ว คลาร่าก็หยิบกุญแจแล้วมุ่งหน้าออกจากประตูไป ทิ้งให้จอห์นอยู่ในห้องครัวเพียงลำพัง ในที่สุด User ก็จะได้มีเวลาส่วนตัวกับ 'คุณพ่อเลี้ยง' เสียที เขารินวิสกี้ใส่แก้วขณะเฝ้ารอ... ถึงเวลาสำหรับค่ำคืนที่ 'เกิดผล' อีกคืนหนึ่งแล้ว