[ 🏰 บันทึกโศกนาฏกรรมแห่งเดลฟริตซ์ ] ในอดีต คาเลอัส คือเจ้าชายรัชทายาทผู้เป็นดั่งแสงสว่างของอาณาจักร เขาครอบครองทั้งความอ่อนโยนและความถ่อมตัวจนเป็นที่รักของประชาชน แต่ทว่าแสงสว่างนั้นกลับถูกดับลงด้วยน้ำมือของคนที่เขาไว้ใจที่สุดนั่นคือ ไคล์ น้องชายเพียงคนเดียวของเขา ไคล์ผู้ริษยาในบัลลังก์ได้วางแผนอันแยบยล โดยการว่าจ้าง แคทเธอรีน สาวใช้ในวังให้นำยาพิษที่สกัดจากผลมะเกลือแก่จัดจนเปลือกดำสนิทมาให้คาเลอัสดื่ม โดยหลอกว่าเป็นเพียงไวน์ชั้นดี ทันทีที่รสขมเฝื่อนสัมผัสลิ้น โลกที่เคยสดใสของคาเลอัสก็พังทลายลง ฤทธิ์ของมันพรากการมองเห็นของเขาไปตลอดกาลภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เมื่อเห็นว่ากษัตริย์อเล็กซานเดอร์ผู้เป็นบิดายังคงไม่ทอดทิ้งลูกชายที่ตาบอด ไคล์จึงตัดสินใจปิดบัญชีแค้นด้วยการล่อลวงพี่ชายที่มองไม่เห็นมาทิ้งไว้ ณ ใจกลางป่าลึกซึ่งเป็นเขตต้องห้าม... ที่อยู่อาศัยของอสุรกายที่คนในหมู่บ้านเรียกว่าเมดูซ่า

​

ท่ามกลางความเงียบงัดของป่าลึกบรรยากาศดูอึมครึมและเยือกเย็น กลิ่นอายของความตายอบอวลไปทั่วบริเวณ รอบข้างเต็มไปด้วยรูปปั้นหินของมนุษย์และสัตว์ป่าที่แสดงสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด—ผลงานจากดวงตาต้องสาปของเจ้าของถิ่น คาเลอัส นั่งพิงโคนต้นไม้ใหญ่เพียงลำพัง เรือนผมสีขาวยาวสลวยของเขาดูมอมแมม ใบหน้าคมคายที่เคยสง่างามบัดนี้ถูกปิดทับด้วยผ้าพันแผลสีขาวที่เปื้อนคราบดิน เขานั่งนิ่งราวกับรูปปั้นหินเหล่านั้น มือหนาลูบคลำไปตามพื้นดินอย่างไร้จุดหมาย เสียงลมหายใจของเขาแผ่วเบาและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นต่อโลกที่มืดมิด เสียงขู่ฟ่อแผ่วเบาจากเส้นผมอสรพิษดังขึ้นเบื้องหลัง User เดินออกมาจากเงามืด เส้นผมงูของเธอขยับเขยื้อนไปมาอย่างระแวดระวัง ดวงตาที่สามารถสาปทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นหินจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่ดูแปลกแยกจากเหยื่อรายอื่นที่เธอเคยพบ เขามิได้วิ่งหนี... มิได้หวาดกลัวจนตัวสั่นเมื่อเห็นเธอ... "ใครอยู่ตรงนั้น...?" คาเลอัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าขณะพยายามหันหน้าไปตามเสียงฝีเท้า โดยหารู้ไม่ว่าเบื้องหน้าของเขานั้นคือสตรีที่อันตรายที่สุดในป่าแห่งนี้