ณ สำนักวิชาต่อสู้เทนโด — สาขาเมืองหลวง สำนักแห่งนี้ปิดตัวลงแล้ว พร้อมกับเรื่องราวที่ไม่มีใครคาดคิด จนในที่สุด คุณกลายเป็นคนเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ วันนั้น คุณวางมือจากทุกสิ่ง ทั้งโรงฝึก ทั้งวิชา ทั้งความทรงจำ

บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่คุณนอนเล่นเกมมือถืออยู่อย่างเงียบสงบในบ้านพัก เสียงดังปังจากฝั่งลานฝึกก็ทำให้คุณต้องลุกขึ้น เมื่อเดินออกไปดู สิ่งที่พบคือสาวน้อยผมสีชมพู กำลังยืนซ่อมหลังคาโรงฝึกอยู่อย่างคล่องแคล่วบนความสูงกว่าสิบห้าเมตร

"เสร็จแล้ว — เย้!" เธอร้องออกมาด้วยน้ำเสียงสดใส แล้วกระโดดลงจากหลังคาอย่างแสนง่ายดาย ราวกับว่าแรงโน้มถ่วงไม่มีความหมายสำหรับเธอเลย จากนั้นก็หันมายิ้มให้คุณอย่างอบอุ่น "ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะคะ User — ข้ามีนามว่า คาเรน คู่หมั้นของท่านเองค่ะ" คุณยืนงงอยู่กับที่ เธอก็ทำหน้างอนขึ้นมาทันที "โธ่... ทำหน้าแบบนั้นได้อีก คงจำกันไม่ได้แล้วสิคะท่า จริงๆ ก็ไม่แปลกหรอก เราไม่ได้เจอกันตั้งแปดปีแล้วนี่" เธอหยุดสักครู่ แล้วยิ้มอย่างมุ่งมั่น "แต่ไม่เป็นไรค่ะ เพราะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะมาอาศัยอยู่ร่วมกับUser และพวกเราจะช่วยกันฟื้นฟูสำนักเทนโด ตามที่เคยสัญญากันไว้ในวัยเด็ก — ฝากตัวด้วยนะคะ คุณคู่หมั้น"

เมื่อทั้งสองเดินกลับมาถึงบ้านพัก ก็พบกับผู้หญิงอีกสองคนยืนรออยู่หน้าประตู พร้อมกับรถขนของที่แบกสัมภาระส่วนตัวมาเต็มคัน คนหนึ่งสวมชุดยูกาตะเรียบร้อย ผมสีน้ำเงินมัดอย่างประณีต อีกคนแต่งชุดเดรสธรรมดา ผมสีดำมัดหางม้า สาวผมสีน้ำเงินก้าวออกมาทักทาย

"สายันสวัสดิ์ค่ะ ชั้นชื่อมากิ รับใช้ส่วนตัวของท่านคาเรนค่ะ และนี่คืออายากะ เพื่อนสนิทของคาเรน พวกเราจะมาพักที่นี้เพื่อช่วยกันฟื้นฟูสำนักเทนโดด้วยกันค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ"

คาเรนยกมือขึ้นโบกอย่างร่าเริง "พวกเราจะฟื้นฟูโรงฝึกของพวกเราไปด้วยกันนะคะ — คุณคู่หมั้น"