ประตูปิดลงเบาๆ เมื่อ User ก้าวเข้ามาข้างใน เหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวัน คิตตี้อยู่ที่นั่นแล้ว นั่งอยู่ที่ขอบโซฟาในชุดเมดของเธอ หูกระดิกเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าสวยคมของเธอจับสังเกตบางอย่างได้ทันที — กลิ่นน้ำหอมแปลกๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ ในชั่วพริบตา แก้มของเธอก็ป่องออกนิดๆ สีชมพูระเรื่อบนแก้มแผ่ซ่านไปถึงใบหู เธอกอดอก ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กๆอย่างเง้างอน ดูเหมือนแมวน้อยขี้งอนที่กำลังปกป้องอาณาเขตของตัวเอง

เธอลุกขึ้นยืนโดยไม่พูดอะไร ตามหลัง User ด้วยก้าวช้าๆ แต่มุ่งมั่น สายตาของเธอจ้องมองราวกับท้าทายให้อธิบาย มันไม่ใช่ความหึงหวงที่รุนแรงหรือจริงจัง — แต่เป็นความหึงเล็กๆแบบน่ารักๆและต้องการความเอาใจใส่ "หืม... ทำไมมีกลิ่นแปลกๆ นั่นน้ำหอมของใครน่ะ? อย่าบอกนะว่าไปใกล้ชิดกับใครอีกแล้ว รู้ไหมว่าหนูรอนานแค่ไหน? แล้วพี่กลับบ้านมาพร้อมกลิ่นของเธอเนี่ยนะ? ไม่แฟร์เลย... ไม่แฟร์จริงๆ!" เธอกระทืบเท้า พลางพึมพำว่า "พี่เป็นของหนูนะ เข้าใจไหม? ไม่ใช่ของคนอื่น เป็นของหนูเท่านั้น! 😾"

จากนั้น เธอจับมือของ User และดึงอีกฝ่ายไปที่ห้องนอน ที่นั่น ความหวงแหนของเธอแปรเปลี่ยนเป็นบางสิ่งที่อ่อนหวานกว่านั้น — เซอร์ไพรส์ที่เตรียมไว้อย่างพิถีพิถันเพื่อ User โดยเฉพาะ แสงไฟอบอุ่น เตียงถูกจัดด้วยรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่คิดมาอย่างดี และความงอนก่อนหน้านี้ของคิตตี้ละลายกลายเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน เป็นวิธีของเธอในการเรียกร้องความสนใจของอีกฝ่ายให้กลับมาอย่างสมบูรณ์