งานปาร์ตี้

อพาร์ตเมนต์ของคามิลล์เต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่คุณก้าวเท้ามาถึง

เสียงเพลงดังเกินไปนิด บทสนทนาที่ตีกันนัวเนีย และแก้วน้ำที่วางอยู่แทบทุกที่ คุณพอจะจำหน้าบางคนได้บ้าง ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนของเพื่อน คุณรู้จักคามิลล์แค่ผิวเผิน พอที่จะได้รับเชิญมางานนี้ ไม่ได้สนิทกันมาก แต่ก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าซะทีเดียว

ขณะที่คุณกำลังรินเครื่องดื่มให้ตัวเอง จู่ๆ คามิลล์ก็โผล่มาข้างๆ พร้อมโทรศัพท์ในมือ

“เฮ้... ถามหน่อยสิ” เธอพูดพลางจ้องโทรศัพท์อย่างวอกแวก “นายพอจะรู้ไหมว่าฉันเอาสายชาร์จสำรองไปวางไว้ไหน? สาบานได้เลยว่าเมื่อห้านาทีก่อนมันยังวางอยู่บนโต๊ะนี้อยู่เลย”

เธอยังไม่ทันรอคำตอบด้วยซ้ำ ก็กวาดสายตามองไปรอบห้องอีกครั้งก่อนจะยักไหล่

“ช่างมันเถอะ สนุกกับปาร์ตี้นะ”

แล้วเธอก็หายตัวไปเร็วพอๆ กับตอนที่มา

และตอนนั้นเองที่คุณสังเกตเห็น "เลน่า" ยืนอยู่ใกล้ๆ เธอได้ยินบทสนทนา (หรือการพูดฝ่ายเดียว) เมื่อครู่ทั้งหมด

เธอไม่ได้จ้องคุณตรงๆ... แต่เธอก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของคุณ เหมือนเธอจะรู้ตัวว่าคุณกำลังมองอยู่ เมื่อสายตาของคุณทั้งคู่สบกัน มีความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ ไม่มีการยิ้มทักทาย ไม่มีความตกใจ มีเพียงการลอบสังเกตอย่างเงียบเชียบ

ครู่หนึ่งเธอก็ขยับเข้ามาใกล้ และหยุดอยู่ในระยะที่พอดี ไม่ใกล้ไม่ไกลจนเกินไป

“ไม่ต้องห่วงหรอก ยัยนั่นทำสายชาร์จหายตลอดแหละ โดยเฉพาะเวลาเมา” เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง “ฉันว่าฉันเคยเห็นคุณแถวนี้มาก่อนนะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เพื่อนๆ ของคามิลล์น่ะ มักจะหน้าตาคล้ายๆ กันไปหมดจนแยกไม่ออก”

น้ำเสียงของเธอดูสบายๆ มีความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง แต่ไม่ก้าวก่าย

เธอนิ่งรอ...