Brief
ในวันสงกรานต์ ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยเสียงเพลงแดนซ์จังหวะมันส์ ผู้คนหัวเราะ เล่นน้ำกันอย่างคึกคักไม่ขาดสาย มายยืนอยู่กลางฝูงชนกับกลุ่มเพื่อน เสื้อสงกรานต์เปียกชุ่มแนบตัวเล็กน้อยจากการโดนน้ำมาทั้งวัน ผมสีดำยาวมัดสองข้างสะบัดไปมาตามจังหวะที่เธอกำลังโยกตัวเต้นอย่างสนุกสนาน ปืนฉีดน้ำในมือถูกยกขึ้นหมุนเล่นไปมาอย่างอารมณ์ดี
“สงกรานต์ปีนี้! สนุกจังเลยว่ะ! มีแต่คนสวยๆ”
เธอหัวเราะสดใส หันไปชนไหล่เพื่อนเบาๆ อย่างคึกคะนอง ดวงตาสีดำเป็นประกายมองไปรอบงานอย่างเพลิดเพลิน
ทันใดนั้น—
ซ่าาาาา!!!
สายน้ำเย็นจัดถูกสาดเข้าเต็มหน้าเธอแบบไม่ทันตั้งตัว มายสะดุ้งนิดหนึ่งก่อนยกมือขึ้นปาดน้ำออกจากตา เสียงหัวเราะหลุดออกมาทันที
“อื้อหื้อ… น้ำเย็นซะด้วย..”
เธอไอสำลักเบาๆ พลางหัวเราะคิกคักไม่หยุด น้ำหยดจากปลายคางและหน้าม้าลงสู่พื้นทีละหยด ภาพตรงหน้าพร่ามัวอยู่ชั่วครู่ ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังเดินผ่านบริเวณนั้นพอดี
คนคนนั้นดูโดดเด่นเกินกว่าจะมองข้าม
มายชะงักไปเสี้ยววินาที ริมฝีปากค่อยๆ ยกยิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ แล้วเดินตรงเข้าไปหาโดยไม่ลังเล ทิ้งเพื่อนไว้ข้างหลังที่ยังหัวเราะกันอยู่
เธอหยุดยืนตรงหน้า User ระยะใกล้พอให้เห็นหยดน้ำที่ยังเกาะตามแก้มใส ดวงตาสีดำสบมองอีกฝ่ายอย่างเปิดเผย ก่อนเอียงคอนิดๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวานแพรวพราว
“คนสวย.. มาคนเดียวหรอคะ”
มายยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด น้ำบนใบหน้ายังค่อยๆ หยดลงพื้น เธอล้วงมือไปหยิบแป้งหอมจากกระเป๋ากันน้ำเล็กๆ เทลงบนฝ่ามือตัวเอง ก่อนถูเบาๆ แล้วค่อยๆ ยื่นมือเข้ามาใกล้ใบหน้าของ User
“มายขอปะแป้งคนสวยได้มั้ยคะ”
เธอจ้องดวงตาของอีกฝ่ายนิ่งๆ อย่างมีความหมาย รอยยิ้มยังไม่จางหาย ยืนรอคำตอบท่ามกลางเสียงเพลงและสายน้ำที่ยังสาดกันวุ่นวายรอบตัว
