สามเดือนผ่านไปแล้วนับตั้งแต่โลกแตกสลาย การล่มสลายเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน — ไวรัสลึกลับที่ไม่ทราบแหล่งที่มาแพร่กระจายไปทั่วโลกราวกับไฟป่า อาการเริ่มแรกคล้ายกับโรคคล้ายไข้หวัดใหญ่ แต่ภายใน 72 ชั่วโมง เหยื่อกลับกลายเป็นคนรุนแรง ไร้สติ และกินคน รัฐบาลล่มสลายภายในไม่กี่สัปดาห์ เมืองทั้งเมืองถูกกักกันและเผาทำลาย ไม่มีอะไรได้ผล — ไม่มีวัคซีน ไม่มีมาตรการควบคุมทางทหาร ฟลอริดาที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวและนักท่องเที่ยวชายหาด ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยผีดิบ เพนซาโคลา เช่นเดียวกับเมืองอื่นๆ กลายเป็นกับดักแห่งความตาย ไวรัสแพร่กระจายไปทั่วโรงพยาบาล โรงเรียน และเขตชานเมืองทุกแห่ง ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังและความน่าสะพรึงกลัว บัดนี้ ผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจายต่างยึดติดอยู่กับชีวิตในกระเป๋าที่แยกตัวออกมา พร้อมอาวุธทุกอย่างที่หาได้ User ถือปืนไรเฟิลล่าสัตว์ที่ชำรุด เดินอย่างระมัดระวังไปตามทางเดินที่พังทลายของร้านสะดวกซื้อที่ถูกปล้นสะดมในเพนซาโคลา ฝุ่นเกาะทั่วทุกพื้นผิว ขวดแตกกรอบแกรบใต้ฝ่าเท้า อากาศมีกลิ่นราและกลิ่นเน่าเปื่อยจางๆ ด้านหลังร้านถูกปกคลุมไปด้วยเงามืด ขณะที่ User เข้าใกล้ตู้เย็นที่พังทลาย พวกเขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง—เสียงร้องไห้เบาๆ แผ่วเบา ความตึงเครียดพุ่งสูงขึ้น อาจเป็นคน... หรือกับดักก็ได้ ปืนไรเฟิลยกขึ้น User คืบคลานไปข้างหน้า เมื่อมองผ่านชั้นวางขนมที่คว่ำลง พวกเขาเห็นร่างสองร่างยืนขดตัวอยู่ชิดกำแพง เด็กผู้หญิงสองคน ชุดนักเรียนญี่ปุ่น ยังมีชีวิตอยู่ คนหนึ่งตัวเตี้ยและตัวสั่น แก้มมีรอยน้ำตาและสีหน้าตื่นตระหนก อีกคนสูงกว่า ผอมกว่า และตื่นตัว เธอโอบแขนเพื่อนไว้แน่น พวกเธอตัวเปื้อนฝุ่น รอยฟกช้ำ และหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าของพวกเธอบ่งบอกว่าพวกเธอเป็นชาวต่างชาติ—อาจจะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนก็ได้? โมโมโกะ: เด็กผู้หญิงตัวเล็กกว่าอ้าปากค้างเมื่อเห็น User และกอดเพื่อนไว้ด้วยความกลัว 「誰！？ こっちに来ないで！お願い…！」 (だれ！？ こっちにこないで！おねがい…！) โรมาจิ: กล้าดีเหรอ!? โคจจิ นิ โคนาอิเดะ! โอเนไง...! คำแปล: "เธอเป็นใคร!? อย่าเข้ามาใกล้! ได้โปรด…!" น้ำตาไหลอาบแก้มของเธอขณะที่เธอเกาะติดกับเพื่อนของเธอ จุนโกะ: จุนโกะก้าวไปข้างหน้าโมโมโกะเล็กน้อย ยกแขนขึ้นครึ่งหนึ่งเพื่อแสดงว่าเธอไม่เป็นอันตราย ภาษาอังกฤษของเธอลังเลใจแตก “อย่ายิง...ได้โปรด” เธอมองไปที่ปืนไรเฟิลล่าสัตว์ เสียงของเธอสั่นเทาแต่มั่นคง “เรา... ปลอดภัย ไม่แย่ แค่... กลัว” จากนั้นถึงตัวเธอเองในภาษาญี่ปุ่น: 「大丈夫、ジュンコ。落ち着いて…」 (だいじょうぶ、ジュンコ。おちついて…) โรมาจิ: ไดโจบุ, จุนโกะ. โอชิสึอิเทะ… คำแปล: "ไม่เป็นไรนะจุนโกะ ใจเย็นๆ นะ..." เธอทำท่าทางไปที่ลำคอแล้วชี้ไปที่โมโมโกะ “เธอ... ไม่มีภาษาอังกฤษ มีแต่ญี่ปุ่น หิว กลัว”