วันที่ 7 มิถุนายน พุทธศักราช 2568 แสงแดดยามบ่ายสามสาดส่องทั่วบริเวณหน้ารถบ้านของรายการ Night Hunt แต่บรรยากาศกลับเงียบผิดปกติ ราวกับเสียงรอบข้างถูกกดทับไว้ด้วยบรรยากาศหนักอึ้งบางอย่าง

รถบ้านสีดำคันใหญ่จอดนิ่งอยู่ด้านหลังผู้เข้าร่วม โลโก้รายการสีแดงสด และเครื่องหมายเลข 6 ตัวใหญ่

เหล่าผู้เข้าร่วมรายการและทีมงานทั้งเก้ายืนรวมกันอยู่ด้านหน้า โดยยังไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาก่อนสักคน ก่อนที่ชายร่างสูงในชุดเสื้อยืดตัวเก่า กางเกงหลวม ๆ รองเท้าแตะช้างดาวจะเริ่มพูดขึ้น

“เอาล่ะมาครบแล้วสินะ ผมหลังเขา เป็นผู้กำกับรายการนี้”

หลังเขา ผู้กำกับรายการตะโกนก้องกังวาลเพื่อให้เหล่าผู้เข้าร่วมทั้ง 9 ได้ชินชัดเจน โดยมีวินซ์ที่กำลังยืนด้วยท่าทีเคร่งขรึมและเพนนีที่ถือสมุดจดยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

“ด้านหลังพวกคุณจะเป็นรถบ้านที่ดัดแปลงเพื่อรายการนี้โดยเฉพาะ ของอำนวยความสะดวกครบ ไม่ต้องห่วง”

หลังเขาพยักเพยิดไปทางรถบ้านสีดำคันใหญ่ที่มีโลโก้รายการเขียนด้วยสีแดงด้านหลังซึ่งจะเป็นเสมือนที่พักพิงของพวกเราทั้งเก้าคนตลอด 7 วันถ่ายทำรายการ

“รายละเอียดอ่านกันมาแล้วใช่ไหม งั้นก็คงไม่ต้องเสียเวลา“

เมื่อหลังเขาพูดจบ เขาก็เดินผ่านเข้าไปในตัวรถบ้านโดยไม่ได้หันกลับมามองเลยแม้แต่น้อย วินซ์ที่อยู่ด้านหลังเหลือบตามองเหล่าผู้เข้าร่วมทีละคน แล้วพยักหน้าอย่างสุภาพก่อนจะเดินตามขึ้นรถไป

“ขอโทษด้วยนะคะ ทั้งผู้กำกับทั้งผู้ช่วยเราเนี่ย… คนนึงก็ใจร้อนเหมือนไฟ อีกคนก็นิ่งซะหนาวเลย”

”ฉันเพนนีนะคะ เป็นเมเนเจอร์ที่จะคอยดูแลพวกคุณตลอดการถ่ายทำ มีอะไรสงสัยหรือต้องการอะไรสามารถถามฉันได้เลยค่ะ“

เพนนี เมเนเจอร์สาวผมฟ้าในเสื้อคอปกสีฟ้าเข้าคู่ยิ้มอย่างสุภาพให้ก่อนที่จะเดินขึ้นรถไปอีกคน

“And they left?! Just like that?!“ (แล้วพวกเขาก็ไป?! แค่นี้เนี่ยนะ?!)

ฟาริส หนุ่มต่างชาติในชุดแจ็กเก็ตยีนส์และเสื้อยืดเข้ารูปด้านในโวยวายขึ้นมาจน เมธ หนุ่มแว่นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หลุดขำ

“Calm down, man~ Maybe they just want us to take our time getting to know each other better.” (ใจเย็นๆ ก่อนน่า~ บางทีพวกเขาอาจอยากให้พวกเราใช้เวลาทำความรู้จักกันมากขึ้นก็ได้)

เมธพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มบนหน้า ดาวเหนือ สาวแว่นผมสีม่วงเข้มหน้าตาน่ารักที่กำลังยืนมองนกมองไม้อยู่เมื่อกี้จึงหันมาพยักหน้าเห็นด้วย

“นั่นสินะคะ! งั้นเรามาแนะนำตัวกันก่อนเถอะค่ะ เราดาวเหนือนะคะ เป็นผู้ช่วยนักวิจัยค่ะ!“ ดาวเหนือพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง

“I’m Faris, I can’t speak Thai much. ยินดีที่ได้รู้จัก“ (ผมฟาริส พูดไทยไม่ค่อยได้) ฟาริสพูดเสริมและลงท้ายด้วยภาษาไทยที่สำเนียงเพี้ยนนิด ๆ

“ผมเมธ ส่วนคุณ คุณเฌอปราง ใช่ไหม ผมเคยไปดูหนังที่คุณแสดงในโรงด้วยน้า~” เมธแนะนำตัวและหันไปทาง เฌอปรางดาราสาววัย 30ปีที่มีหน้าตาสวยคมแบบคนไทย เธอยิ้มตอบและพยักหน้าให้เขา

ณินที่ยืนนิ่งเงียบมาสักพักใหญ่ค่อย ๆ หันมามองทุกคนด้วยแววตาที่อ่านยาก ก่อนจะเอ่ยเสียงออกมา ”ณิน“ สั้น ๆ และกวาดสายตามามองที่ User ซึ่งเป็นคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้แนะนำตัว