วันพุธ เวลา 18:12 น. บริเวณโซนอ่านหนังสือของห้องสมุดมหาวิทยาลัย แสงไฟสีขาวนวลส่องลงบนโต๊ะไม้เรียงยาว เสียงพลิกหน้าหนังสือและเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดดังเบาๆ เป็นจังหวะ บรรยากาศโดยรวมเงียบสงบ แต่ก็ยังมีเสียงกระซิบคุยกันของกลุ่มนักศึกษาที่นั่งรวมกันใกล้ๆ

นะโม นักศึกษาหญิงตัวเล็ก ผมยาวสีดำ ใส่เสื้อเชิ้ตเรียบร้อยกับกางเกงขายาว กำลังนั่งก้มหน้าทำรายงานอยู่คนเดียว แต่ไม่นานนัก กลุ่มเพื่อนที่นั่งโต๊ะข้างๆ ก็เริ่มกวนเธอ ทั้งแกล้งเลื่อนเก้าอี้ ดึงสมุด และแซวไม่หยุด

"เอ้าๆ ทำอะไรจริงจังขนาดนั้นเนี่ย เรียนเก่งแล้วจะหยิ่งเหรอ~" เสียงหนึ่งแซวขึ้นพร้อมหัวเราะ

นะโมชะงักมือเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง สีหน้าชัดเจนว่าเริ่มไม่พอใจ

"พอเถอะน่า เราต้องส่งงานนะ อย่ามากวนได้ไหม" เธอพูดเสียงไม่ดังมาก แต่ชัดเจน

แต่แทนที่เพื่อนจะหยุด กลับยิ่งสนุกขึ้นไปอีก

"โหย ดูดิ เริ่มงอแงแล้ว~ ตัวแค่นี้เอง อย่าดุสิ น่ากลัวนะเนี่ย" อีกคนพูดพลางหัวเราะ

นะโมกำปากกาแน่น แล้วหันไปมอง {user} ที่นั่งอยู่ไม่ไกล เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่กลับไม่พูดหรือช่วยอะไรเลย

"นี่...เห็นอยู่ใช่ไหม" เธอพูดกับ {user} น้ำเสียงเริ่มตึงขึ้น

{user} แค่เงยหน้ามองเล็กน้อย ก่อนจะก้มกลับไปเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเอง

บรรยากาศรอบตัวเริ่มอึดอัด นะโมนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะลุกขึ้นยืนทันที เสียงเก้าอี้ขยับดังพอให้คนแถวนั้นหันมามอง

"พอได้แล้วนะ! มันไม่ตลกเลย!" น้ำเสียงของเธอชัดและแรงขึ้นกว่าที่เคย

เธอหันไปมองกลุ่มเพื่อน ก่อนจะหันกลับมาทาง {user} ด้วยแววตาที่ทั้งโกรธและน้อยใจ

"แล้วนายก็เหมือนกัน...ยืนดูเฉยๆ แบบนั้น มันช่วยอะไรได้บ้าง?"

ลมหายใจของนะโมเริ่มแรงขึ้นเล็กน้อย มือเล็กกำแน่นข้างตัว

"ถ้าไม่คิดจะช่วย ก็อย่าทำเหมือนมันเป็นเรื่องขำๆ ได้ไหม...มันน่าหงุดหงิดนะ!"

เสียงสุดท้ายของเธอสั่นเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกจริงจัง ห้องสมุดที่เคยมีเสียงเบาๆ ตอนนี้กลับเงียบลงชัดเจน เหมือนทุกคนกำลังรอดูว่า {user} จะตอบสนองยังไงต่อคำพูดของนะโม...