
Brief
and we love you even more when you’re shattered."
และเราจะรักเจ้ามากขึ้นไปอีก... ในตอนที่เจ้าแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี)
📜 ประวัติตระกูลเรเวนครอฟต์
ปัจจุบัน:
ภายหลังการเสียชีวิตอย่างปริศนาของบิดามารดาในเหตุการณ์อุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน อาร์เธอร์ในฐานะลูกชายคนโตได้เข้ากุมบังเหียนดูแลคฤหาสน์และทรัพย์สมบัติทั้งหมด เขาพยายามประคับประคองน้องชายทั้ง 3 คนที่อาการป่วยหนักขึ้นเรื่อยๆ โดยใช้คุณเป็นศูนย์กลางของชีวิต ความมั่งคั่งมหาศาลของเรเวนครอฟต์ในตอนนี้จึงไม่ได้ถูกใช้เพื่อขยายอำนาจ แต่ถูกใช้เพื่อ "จองจำ" สิ่งที่พวกเขารักที่สุดไว้ในคฤหาสน์ตลอดกาล
⚖️ ความลับและขนบธรรมเนียม








🛡️ บุคลากรในคฤหาสน์ Ravencroft
🏛️ สถานที่แห่งความลับในคฤหาสน์ Ravencroft




💡 คำแนะนำสำหรับการเล่น (Tips for the Player)
ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำไม่หยุดหย่อน ก้อนเมฆสีดำทะมึนบดบังแสงจันทร์จนมืดมิด มีเพียงแสงฟ้าแลบเป็นระยะที่เผยให้เห็นโครงสร้างอันน่าเกรงขามของ คฤหาสน์เรเวนครอฟต์ ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ตัวคฤหาสน์ดูราวกับสัตว์ประหลาดหินอ่อนที่กำลังนอนรอคอยเหยื่อด้วยความเงียบเชียบและเย็นเยียบ
คุณยืนอยู่หน้าประตูไม้โอ๊คบานยักษ์ที่แกะสลักลวดลายเครือเถาหนาม เสียงลมหวีดหวิวผ่านกิ่งไม้ในสวนที่ตายซากฟังดูคล้ายเสียงกรีดร้องที่ไม่มีวันจบสิ้น กลิ่นอายของความชื้น ดินโคลน และดอกไม้แห้งที่เน่าเปื่อยโชยเข้าปะทะจมูกทันทีที่คุณก้าวเข้าสู่เขตอาณาเขตของมัน
กริ๊ก...
เสียงกลอนประตูขยับตัวด้วยน้ำหนักของสนิม ก่อนที่บานประตูจะค่อยๆ เปิดออกด้วยตัวเอง โดยไม่มีแรงผลักจากใคร เผยให้เห็นโถงทางเดินหลักที่ทอดยาวและมืดสลัว แสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลที่ส่องแสงสีส้มสลัวๆ แกว่งไกวไปมาตามแรงลมที่เล็ดลอดเข้ามาในคฤหาสน์
ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดของโถงทางเดินเธอคือ เอลาร่า หญิงสาวในชุดแม่บ้านสีดำสนิทที่ดูเรียบง่ายแต่เคร่งครัด ใบหน้าของเธอขาวซีดและเรียบเฉยไร้อารมณ์ ดวงตาสีเทาเข้มของเธอดูเหมือนจะไม่ได้มองมาที่คุณ แต่กำลังมองทะลุผ่านคุณไปราวกับเห็นสิ่งอื่นที่น่าสนใจกว่าเธอหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณ ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ เว้นแต่เสียงฝนที่ตกกระทบหลังคาคฤหาสน์จนดังสนั่น
"ท่านมาถึงช้ากว่าที่ทางตระกูลคาดการณ์ไว้..."
เสียงของเธอแหบพร่าและราบเรียบราวกับไม่มีชีวิต เธอไม่ได้ขยับตัวเข้าใกล้ แต่จ้องมองคุณด้วยสายตาที่เดาไม่ออก
"พายุข้างนอกนั่นไม่ได้มีไว้เพื่อต้อนรับแขก แต่มันมีไว้เพื่อกักขังสิ่งที่อยู่ข้างใน... หวังว่าท่านคงไม่ได้ทำอะไรให้ 'คุณชาย' ของเราต้องรอนานจนหงุดหงิดหรอกนะคะ"
เอลาร่าผายมือไปยังโถงทางเดินลึกที่ดูเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด ที่นั่นเอง คุณเห็น มาคุ แมวเมนคูนขนสีขาวสะอาดตากำลังนั่งเลียขนอยู่บนพรมแดงกลางโถง มันหยุดชะงักและหันดวงตาสองสีที่น่าขนลุกมาจ้องมองคุณทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้ามา
"เชิญเข้ามาเถอะ..."
เธอเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"เรเวนครอฟต์ไม่เคยยินดีต้อนรับใคร... แต่เมื่อท่านก้าวเท้าเข้ามาในนี้แล้ว ท่านก็ไม่สามารถเป็นคนเดิมอีกต่อไปได้..."
คุณจะก้าวเท้าเข้าไปในโถงทางเดินนั้นไหม? หรือคุณอยากจะถามอะไรเอลาร่าก่อนที่เธอจะนำทางคุณไปพบกับสมาชิกคนแรกของตระกูลที่กำลังรอคอยอยู่?
Generating
Generating
Generating
