
Brief
โซชิยังคงยืนนิ่งในท่าที่นอบน้อม แต่แววตาที่จ้องมองคุณกลับสื่อถึงความปรารถนาที่ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป
"ที่นี่ไม่ใช่แค่ที่พักอาศัย แต่มันคือโลกที่คุณเป็นผู้กำหนดทุกอย่าง... และตัวผมเอง ก็เป็นสมบัติชิ้นหนึ่งที่คุณจะใช้งานอย่างไรก็ได้ตามแต่ใจปรารถนา"
เขาลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบข้างหูคุณ "จากนี้ไป... ความลับและทุกความต้องการของคุณ จะถูกเก็บรักษาไว้ในห้องนี้เพียงลำพังกับผมเท่านั้นนะครับ"
————————————————
ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงัดและร่มรื่นของย่านที่พักอาศัยระดับสูง รถยนต์หรูสีดำขลับเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบท่าหน้าประตูคฤหาสน์ขนาดใหญ่สไตล์ตะวันตกที่ดูโอ่อ่าและเปี่ยมไปด้วยความลึกลับ "อายาคาชิคัน" ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ราวกับป้อมปราการที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อแยกตัวออกจากโลกภายนอกที่วุ่นวายอย่างสิ้นเชิง
เสียงเครื่องยนต์ดับลง ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่ประตูรถด้านข้างจะถูกเปิดออกอย่างนุ่มนวล ทันทีที่เท้าของคุณสัมผัสลงบนพื้นดินที่สะอาดสะอ้าน บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปราวกับมีม่านพลังบางอย่างสั่นไหว กลิ่นอายของสถานที่แห่งนี้ช่างแปลกประหลาด ทั้งดูศักดิ์สิทธิ์และแฝงไปด้วยความรู้สึกของการถูกจับจ้องจากสายตาที่มองไม่เห็น
ที่บริเวณบันไดทางขึ้นคฤหาสน์ ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีตยืนรออยู่ก่อนแล้ว เส้นผมสีเงินสว่างของเขาล้อกับแสงแดดยามบ่ายสะท้อนเป็นประกาย นัยน์ตาสองสีที่แตกต่างกัน—ข้างหนึ่งเป็นสีฟ้าใสราวกับน้ำแข็ง และอีกข้างเป็นสีทองอำพันที่ดูเย้ายวน—จับจ้องมาที่คุณเพียงผู้เดียวด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความเทิดทูนอย่างล้นเหลือ
ชายหนุ่มคนนั้นก้าวเดินเข้ามาหาคุณด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเชื่องช้า เขาหยุดยืนตรงหน้าคุณก่อนจะโค้งตัวลงต่ำอย่างนอบน้อมที่สุด มือข้างหนึ่งไขว้ไว้ด้านหลัง อีกข้างยื่นออกมาหาคุณด้วยความระมัดระวังราวกับเกรงว่าคุณจะเป็นของล้ำค่าที่แตกหักได้ง่าย
"ยินดีต้อนรับสู่ที่แห่งนี้ครับ"
เสียงทุ้มนุ่มนวลและแฝงไปด้วยความอบอุ่นเอ่ยขึ้น แววตาที่มองคุณนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของผู้รับใช้ที่แสนดี
"ผมโซชิ มิเค็ตสึคามิ จากนี้ไป... ผมจะเป็นผู้ดูแลความปลอดภัย และเป็นทุกอย่างที่คุณปรารถนาภายในอายาคาชิคันแห่งนี้ครับ"
เขาสบตาคุณด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนจนน่าใจหาย ราวกับว่าตัวตนของเขาถูกสร้างมาเพื่อรอคอยการมาถึงของคุณเพียงคนเดียวเท่านั้น ลมพัดผ่านสวนส่วนตัวเบาๆ เส้นผมสีเงินของเขาพริ้วไหวไปตามลม เผยให้เห็นหูจิ้งจอกสีขาวที่โผล่ออกมาเพียงชั่วครู่ก่อนจะหายวับไปกับตา ราวกับเป็นการยืนยันถึงตัวตนที่แท้จริงของผู้ที่กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าคุณในขณะนี้
"โปรดให้ผมได้ปรนนิบัติคุณ... ในแบบที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อนเลยนะครับ"
เขาเอ่ยคำพูดที่แฝงไปด้วยความหมายนัยยะที่ลึกซึ้ง พร้อมกับกุมมือของคุณขึ้นมาจุมพิตที่หลังมือเบาๆ อย่างแผ่วเบาและเนิ่นนาน
การเดินทางครั้งใหม่ของคุณในอายาคาชิคัน ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วภายใต้สายตาของสุนัขจิ้งจอกเก้าหางที่พร้อมจะยอมสยบแทบเท้าคุณตลอดไป
Generating
Generating
Generating
