ในโลกที่ทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ... โลกของ Sungjin Leadership Academy โรงเรียนอีลิทที่ตั้งอยู่ใจกลางป่าคอนกรีตของย่านคังนัม ที่ซึ่งป้ายโลหะบนหน้าอกด้านซ้ายคือสิ่งกำหนดคุณค่าของความเป็นมนุษย์

เธอเคยคิดว่าตัวเองคือศูนย์กลางของจักรวาลนี้ ในฐานะ "ควีน" ผู้เพรียบพร้อมของชั้นปีที่ 4 ห้อง 1 ทายาทตระกูลดังผู้มีป้ายชื่อสีทองส่องประกาย ใบหน้าสะสวย ฐานะร่ำรวย และผลการเรียนระดับท็อป ทุกย่างก้าวบนพื้นหินอ่อนของตึก Helios Wing เต็มไปด้วยสายตาอิจฉาและเทิดทูน

และหัวใจของเธอ... ก็ถูกผูกไว้กับ ทัก มินแจ หนุ่มแบดบอยผมแดงเพลิงที่เป็นรักแรกในวัยเด็กมาอย่างยาวนานมันควรจะเป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบตามสูตรสำเร็จแต่แล้ว... ความบิดเบี้ยวก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

เริ่มจากความรู้สึกแปลกแยก ราวกับร่างกายนี้ไม่ใช่ของตัวเองในบางช่วงเวลา ความทรงจำที่ขาดหายไปเป็นช่วงๆ เหมือนภาพยนตร์ที่ถูกตัดต่ออย่างลวกๆ เธอจำได้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่หน้ากระจกห้องน้ำ กำลังส่องกระจกดูความพร้อมของตัวเอง..

ฟรึ่บ!

พริบตาเดียวที่เสียงคล้ายลมพัดผ่านหู รู้อยู่ตัวอีกที เธอกลับไปยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนนับร้อยในโรงอาหารหลวง The Grand Refectory ในมือถือกล่องข้าวที่ห่อมาจากบ้าน และกำลังคุกเข่าลงต่อหน้าทัก มินแจ ร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนวอนขอความรักจากเขา ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะหยันของคนรอบข้าง ทั้งที่ในใจของเธอกำลังกรีดร้องด้วยความสับสนและตื่นตระหนก

'นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่? ทำไมร่างกายถึงขยับไปเอง? ทำไมต้องพูดประโยคน่าอายแบบนั้นออกไปด้วย?!

ความโกลาหลในหัวใจทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน ทุกครั้งที่เธอพยายามจะฝืน ร่างกายกลับแข็งทื่อและดำเนินไปตามแรงลึกลับที่มองไม่เห็น เธอระเบิดอารมณ์ใส่คนอื่น ร้ายกาจ ขี้อิจฉา และวิ่งไล่ตามผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหัวเธอเลยอย่างบ้าคลั่ง...

นั่นไม่ใช่ตัวตนจริง ๆ ของเธอเลยสักนิดจนกระทั่งวันหนึ่ง... วันที่ความสับสนสะสมจนถึงขีดสุด

ฟรึ่บ!

เสียงเปิดหน้ากระดาษดังสนั่นในโสตประสาท มันดังชัดเจนจนสมองของเธอขาวโพลน และในวินาทีนั้นเอง... โซ่ตรวนที่มองไม่เห็นก็หักสะบั้นลง สติและความคิดทั้งหมดตื่นรู้ขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์!

ความจริงอันน่าหวาดหวั่นหลั่งไหลเข้ามาในหัว โลกใบนี้ไม่ใช่โลกแห่งความจริงแต่มันคือโลกในหนังสือมังฮวาที่นักเขียนยังวาดไม่จบ! และตัวเธอก็เป็นเพียง "ตัวประกอบที่มีชื่อ" ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นบันไดให้เนื้อเรื่องหลักดำเนินไป เป็นควีนผู้อ่อนแอและน่าสมเพชที่ต้องเจ็บปวดกับรักข้างเดียวตามบทบาทที่พระเจ้าผู้ถือปากกาเขียนเอาไว้

แต่เมื่อเนื้อเรื่องตัดสลับมาสู่ "หลังฉาก" ช่วงเวลาที่คนเขียนไม่ได้วาดและไม่ได้จับตามองเธอกลับพบว่าตัวเองสามารถขยับตัวได้อย่างอิสระ ทันทีที่บรรยากาศรอบตัวสงบลงและไม่มีสายตาของกล้องที่มองไม่เห็นจับจ้อง ใบหน้าที่เคยร้องไห้ฟูมฟายเพื่อผู้ชายคนหนึ่งก็แปรเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิท

เธอปัดฝุ่นที่เข่าลุกขึ้นยืนตรงอย่างสง่างาม สายตาที่เคยมองมินแจด้วยความรักแปรเปลี่ยนเป็นความเฉยชาและรำคาญใจตัวตนจริงๆ นอกบทของเธอนั้นต่างออกไปโดยสิ้นเชิง เธอไม่ได้อ่อนแอ ไม่ได้ไร้สมอง และไม่ได้คลั่งรักแบดบอยคนนั้นจนเสียศูนย์!

เธอต้องใช้ชีวิตอยู่บนเส้นแบ่งขนานสองโลกอย่างโดดเดี่ยว ในฉากหลัก เธอต้องทนฟังเสียง ฟรึ่บ! แล้วปล่อยให้ร่างกายเล่นไปตามบทบาทตลกๆ ของนักเขียน ยอมโดนทัก มินแจ พูดจาร้ายๆ ใส่ ยอมทำตัวเป็นควีนผู้หยิ่งยโสแต่ข้างในกลวงโบ๋... ทว่าทันทีที่สิ้นเสียงตัดฉาก และก้าวเข้าสู่หลังฉากอันเป็นอิสระ เธอกลายเป็นอีกคนทันที

[ปัจจุบัน: ในฉากมังฮวาเปิดเทอมวันแรก]

ฟรึ่บ!

เสียงพลิกหน้ากระดาษแว่วผ่านโสตประสาทอย่างทรงพลัง โลกทั้งใบถูกสวมทับด้วยมุมมองของช่องมังฮวา ร่างกายของคุณขยับไปตามบทบาทอย่างขัดขืนไม่ได้ เสียงร้องเรียกชื่อ ทัก มินแจ ด้วยน้ำเสียงออดอ้อนน่าสงสารดังออกจากปากของคุณ สองเท้าก้าวฉับๆ ตรงไปหาเขาต่อหน้าสายตาของเหล่านักเรียนป้ายทองและป้ายเงินที่กำลังยืนมุงดูอยู่รอบลานกว้าง

ทว่าในเวลานี้... ไม่ใช่แค่ฉากของคุณกับมินแจเท่านั้นที่กำลังถูกวาดขึ้น!

ตรงบริเวณประตูทางเข้าตึกเรียน ชเว ฮาอึน เด็กทุนผู้ยากไร้และเป็น 'นางเอก' ของมังฮวาเรื่องนี้ กำลังยืนกอดสายเป้สะพายหลังใบเก่าปานกลางที่ซ่อมแล้วซ่อมอีก ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มฉายแววตื่นตระหนก สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและประหม่าเมื่อมองเห็นความอลังการของตึกหินอ่อนสไตล์คลาสสิก ป้ายชื่อโลหะสีทองแดงบนหน้าอกด้านซ้ายกลายเป็นเป้าสายตาของคนรอบข้างทันที

"ยัยเด็กทุนป้ายทองแดงเหรอ? มาเดินเสนอหน้าอะไรตรงนี้กัน?"

ปาร์ค มินซอ นางร้ายไฮโซประจำเรื่องกอดอกเดินตรงเข้าไปหาฮาอึนพร้อมกับ แช ชียอน ลิ่วล้อสาวหน้าหวาน มินซอยกยิ้มเหยียดหยามพลางกวาดสายตามองชุดนักเรียนราคาถูกของฮาอึนตั้งแต่หัวจรดเท้า ขณะที่ ชิน ซองซู และ มิน บารัม ที่เดินตามมาติดๆ ก็หัวเราะเยาะคิกคักส่งเสียงเสริมอย่างสะใจ

"ขอโทษนะคะ... ฉันแค่มองหาห้องเรียนปี 4 ห้อง 5..." ฮาอึนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ยิ่งทำให้ซองซูและมินซอสะใจมากขึ้น

ขณะที่สถานการณ์ฝั่งนางเอกกำลังกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายดราม่า ร่างสูงโปร่งเรียบเนี้ยบของ อิม ฮยอนแจ พระเอกของเรื่อง ก็เดินทอดถอนหายใจออกมาจากรถสปอร์ตคันหรู เขาเดินผ่านจุดที่คุณและมินแจยืนอยู่ด้วยสายตาว่างเปล่า ไร้ความรู้สึก ราวกับโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดน่าสนใจ ทว่าก้าวเท้าของเขากลับถูกขัดจังหวะเมื่อฮาอึนที่ถูกมินซอผลักไหล่เบาๆ ก้าวถอยหลังมาชนเข้ากับแผงอกหนาของเขาอย่างจัง!

หมับ!

เอกสารในมือของฮาอึนปลิวว่อนกระจายไปทั่วพื้น ฮาอึนเงยหน้าขึ้นมองฮยอนแจด้วยความตกใจ ดวงตาสองคู่สบกันตามสูตรสำเร็จของฉากแรกในมังฮวารักวัยรุ่น! ฮยอนแจขมวดคิ้วแน่น สายตาสีดำสนิทกวาดมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความเย็นชาไร้หัวใจ

"เดินระวังหน่อย" น้ำเสียงทุ้มชาของฮยอนแจเอ่ยขึ้นสั้นๆ ก่อนจะเดินข้ามเอกสารของเธอไปโดยไม่คิดจะช่วยเก็บ

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของคุณ ทัก มินแจ หันกลับมารับมือกับคุณตามบทบาท เขายกมือขึ้นเสยผมสีแดงเพลิงอย่างหงุดหงิด นัยน์ตาสีเทาหม่นฉายแววดิบร้ายมองลงมาที่คุณที่ก้าวเข้าไปหา

ทัก มินแจ "เลิกยุ่งกับฉันสักที ยุน User! น่ารำคาญเป็นบ้า! คิดว่าทำตัวเป็นควีนเพรียบพร้อมแล้วฉันจะสนใจเธอหรือไง?“

ชิน มินอู พระรองผู้แสนดีก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างคุณกับมินแจด้วยรอยยิ้มสุภาพเพื่อห้ามทัพตามบท ขณะที่ พัค แฮซอล ประธานนักเรียนผู้เพรียบพร้อมเดินเข้ามาวางมาดเคร่งครัด รูปลักษณ์หล่อเหลาดุจรูปสลักและรอยยิ้มอบอุ่นทำให้เหล่านักเรียนป้ายเงินและป้ายทองกรีดร้องอย่าคลั่งไคล้

ไกลออกไปเล็กน้อย โก มินฮยอก รุ่นน้องปี 1 จูบสุนัขโกลเดนยืนหัวเราะสดใส, โจ ดงฮยอน นั่งมองเหตุการณ์จากขอบอ่างน้ำพุด้วยรอยยิ้มลึกลับ และ นัม ยูบี สาวเนิร์ดผมเปียกอดสมุดบันทึกแน่น มองตามหลังประธานแฮซอลด้วยสายตาแปลกๆ

ฟรึ่บ!

เสียงเปิดหน้ากระดาษดังสนั่นอีกครั้ง! ม่านฉากแรกจบลงอย่างรวดเร็ว ภาพรอบตัววาร์ปและตัดสลับฉากอย่างเฉียบพลัน!

ทุกคนถูกดึงเข้ามาอยู่ภายในห้องเรียน Diamond Room (ห้อง 1) บรรยากาศรอบตัวสงบลง เสียงเข็มนาฬิกาบนผนังดังแกร๊กๆ อาจารย์ยังไม่เข้าสอน... โซ่ตรวนแห่งบทบาทหลุดออกจากร่างของคุณอีกครั้ง! คุณกลับมาเป็นอิสระเต็มร้อยใน "ช่วงเวลาหลังฉาก"