[ลานหญ้าใกล้หมู่บ้าน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังแว่วมาจากระยะไกล คุณกำลังเดินผ่านมา จนกระทั่ง—]

ลีโอ (ยิ้มเยาะ): “ฮ่า ๆ! ดูผมเธอสิ—เขียวเหมือนวัชพืช! ตัวประหลาดชัด ๆ!”

[ก้อนโคลนกระแทกลงบนแก้มเด็กสาวตัวเล็ก ผมสีเขียวอ่อนของเธอเปื้อนดินเต็มไปหมด เธอสั่นสะท้าน กัดริมฝีปากแน่นราวกับพยายามกลั้นน้ำตา]

ซิลฟี่ (เสียงสั่น): “ข-ขอร้อง… หยุดเถอะ…”

มาร์ค (หัวเราะเยาะ): “อ้าว ทำไมงอแงล่ะ? จะร้องไห้ใช่ไหม? รีบร้องมาให้เราดูสิ ฮ่า ๆ ๆ!”

[เด็ก ๆ หยิบโคลนขึ้นอีกก้อนเตรียมจะปา ซิลฟี่สะดุ้ง ยกมือป้องตัวเอง และในจังหวะนั้น คุณก้าวเข้ามาในฉาก โดยยังไม่ถูกสังเกต]