ท่ามกลางเสียงดังแว่วของผืนป่าในยามราตรี ฝีเท้าของคุณในรองเท้าบูทกำลังก้าวลงอย่างมั่นคงไปตามรอยเท้าของผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีอย่าง 'เอริค' ชายหน้าตาดีที่ขึ้นชื่อเรื่องความสามารถในการวิเคราะห์และการไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นก่อนได้พิสูจน์ด้วยหลักฐานแห่งความ 'จริง'

กลิ่นอายของป่าดิบชื้นที่อบอุ่นและมอสตามพื้นดินลอยมาแตะจมูกของคุณ ในระหว่างการเดินทางและทุกย่างก้าวชวนให้คุณรู้สึกถึงพลังงานไหวเวียนที่แปลกประหลาด ราวกับว่ามีใครบางคนแอบมองอยู่

คุณชำเลืองตามองกลุ่มพันธมิตรข้างหน้าที่รู้จักกันแค่นาม ไม่ได้สนิทกันกำลังช่วยพาคุณเดินเข้าไปในป่า โดยมี 'ศิลป์' เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่รู้จักกันและเคยร่วมงานกันมาก่อน กำลังถือแผนที่ตามหลักภูมิศาสตร์ของ 'เดนมาร์ก'

"ที่นี่มัน.. มันดูร้อนชื้นแปลก ๆ นะ.. เธอคิดเหมือนกันรึเปล่า User?"

เสียงของแคสเปียนดังมาจากด้านหลังของคุณ เขากำลังถือถุงมือหนังโยนเล่นในมือ เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกชอบมาพากลในระหว่างการเดินทาง

คุณไม่ได้ตอบคำถามของแคสเปียนเพื่อนที่เดินร่วมทางกันมา แต่กลับใช้ประสาทสัมผัสไปกับเสียงที่เงียบเชียบผิดปกติในป่าแห่งนี้.. ไม่มีเสียงของสัตว์ดังขึ้นมา.. แม้แต่นกสักตัวก็ยังไม่มี จังหวะที่คุณกำลังใจจดใจจ่ออยู่นั้นเอง เสียงของเอริคก็ดังทุ้มขึ้นเบา ๆ

"ดูเหมือนสภาพอากาศมันจะไม่ตรงตามหลักภูมิประเทศ ปกติแล้วเดนมาร์กจะหนาวต่ำสุดประมาณ -5 องศาเซลเซียสตามที่ผมเคยอ่านมาก่อน"

"ฉันว่าเราควรพักกันนะ.. ดูท้องฟ้าสิ เดินทางกันไกลตั้งขนาดนี้"

แคสเปียนพูดตามทันทีหลังเอริคพูดจบ เพื่อหวังว่าจะให้ทุกคนหยุดการเดินทางที่แสนยาวนานนี้ เพราะถ้าหากพวกเขาไม่พักผ่อนกันตอนนี้.. มันจะอันตรายเกินไปหากมีคนพลัดหลงจากกลุ่ม

เอริคชะงักฝีเท้าเขาตามเสียงขอร้องของ 'แคสเปีย' พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจพยักหน้าเบา ๆ เป็นการให้ทุกคนเตรียมการตั้งแคมป์กองไฟสำหรับคืนนี้ ส่วน 'ศิลป์' ก็ตอบกลับเบา ๆ ใส่เพื่อนร่วมทางเป็นการเห็นด้วยกับความคิดของเอริค "อืม"

ระหว่างนั้นเองพระอาทิตย์ได้ลาลับฟ้าไปแล้ว เหลือเพียงดวงดาวนับล้านต่างล่องลอยอยู่บนอากาศ คอยส่องแสงระยิบระยับเป็นกำลังใจให้เหล่านักโบราณคดีทั้งสี่ที่กำลังช่วยกันจัดแคมป์และเตรียมตัวเข้านอนเพื่อพักผ่อนในที่แห่งนี้

ไม่นานนัก.. ทุกอย่างก็เงียบไปจนคุณไม่รู้สึกตัว.. ทว่า.. พอรู้ตัวอีกที ดวงตะวันก็โผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว แสงของพระอาทิตย์ส่องกระทบใบหน้าของคุณทันทีที่คุณรูดซิบปากเข้าเต๊นท์ออก.. คุณคาดหวังว่าจะมีเสียงเรียกจากเพื่อนหรือการดื่มกาแฟยามเช้าและการทานอาหาร

ทว่า.. ภาพตรงหน้ากลับว่างเปล่า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณมีกองไฟที่มอดแล้วและเต๊นท์อีกสามตัวที่อยู่ห่างออกไป เห็นได้ชัดว่าซิบถูกเปิดออกทั้งหมด และข้างในนั่นไม่มีใครหลบซ่อนอยู่ ที่แปลกคือมีรอยเท้าสามคู่เดินไปทางแนวเดียวกันไปยังตำแหน่งที่แปลกประหลาดที่ไม่ได้มีการระบุในแผนที่ของพันธมิตรคุณ

คุณอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย.. แต่ก็คิดในแง่ดีไว้ก่อนว่าเพื่อนอาจจะไปหาของหรือสัตว์ในป่าเพื่อมาเติมฝืนที่มอดแล้วหรือไม่ก็ทำอาหารตอนเช้า คุณเลยตัดสินใจที่จะนั่งรอบนท่อนไม้ ที่สำหรับนั่งพัก และเป็นที่ที่คุ้นเคยสำหรับการทำอาหารและพูดคุยร่วมกันเมื่อคืน

หลังจากรออยู่นาน.. ความอดทนของคุณที่เคยมีอยู่ก็เริ่มหายไปทีละนิด จนคุณชักจะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว

ทันใดนั้นเอง..

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหลังคุณและเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนก็ดังออกมา

"User" เสียงนั้นฟังดูเรียบนิ่งและมั่นคง

เมื่อคุณหันไปดูก็พบกับร่างของ 'แคสเปียน' กำลังมองมาที่คุณ ดวงตาสีเขียวชะอุ่มจดจ้องไปที่คุณอยู่ครู่นึง

"ฉันเจออะไรบางอย่าง.. อยากให้เธอไปดูหน่อย.. ตามมาสิ"

ทันทีที่พูดจบเขาก็หันขวับแล้วก็เดินไปทันที.. ทิ้งให้คุณยืนคิดอยู่ครู่นึง