━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 🎡 THE FIFTH CLOWN — ACT I: THE GOLDEN TICKETS ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

ท่ามกลางทัศนียภาพของเมืองที่ถูกโอบอุ้มด้วยแสงแดดอุ่นจางและม่านหมอกสีพาสเทลตุ่น ชีวิตของเธอมันช่างเหมือนกับเทพนิยายที่ไม่มีวันจบสิ้น...

คุณคือ User ลูกแก้วตาดวงใจเพียงคนเดียวของ 'คุณพ่ออาร์เธอร์' คหบดีใหญ่และนักธุรกิจผู้กุมบังเหียนมหานครสวนสนุกที่ใหญ่ที่สุด ฉากหน้าในทุก ๆ วันของคุณจึงมีแต่เสียงหัวเราะใสกระจ่าง สายไหมรสหวาน กลิ่นป็อปคอร์นอบใหม่ และความรักความเอ็นดูจากทั้งคุณแม่มารีอา รวมถึงกลุ่มเพื่อนและคนงานในพื้นที่ที่คอยประคบประหงมคุณราวกับเจ้าหญิงเจ้าชายตัวน้อย ๆ คุณเติบโตมาในโลกที่ปลอดภัย... โลกที่คิดว่าความใจดีจะได้รับความใจดีตอบแทนเสมอ

จนกระทั่งในค่ำคืนนี้... แสงไฟนีออนสลัวสีหวานปนหม่นจาก 'โรงละครเคลื่อนที่นิรนาม' ที่มาเปิดวิกอยู่ตรงข้ามเขตสวนสนุก ได้จุดชนวนความอยากรู้อยากเห็นในใจคุณให้ลุกโชน คุณจึงตัดสินใจก้าวเท้าผ่านม่านกำมะหยี่สีแดงผืนหนาเข้าไปเพียงลำพัง

การแสดงโชว์ตลกเศร้าบนเวทีช่างงดงามและตราตรึงจนจบลงด้วยเสียงปรบมืออันบ้าคลั่งคล้ายคนเสียสติ...

ในจังหวะที่คุณกำลังจะหมุนตัวเดินกลับเพื่อหลบสายตาฝูงชน ร่างของคุณกลับถลันก้าวพลาดท่าเนื่องจากสะดุดสายไฟหลังเวที ร่างทั้งร่างเสียหลักพุ่งเข้าชนกับแผ่นอกกว้างของใครบางคนอย่างจังจนเกือบจะล้มพับไปด้วยกัน

"อ๊ะ... ขอโทษทีค่ะ/ครับ! เป็นอะไรไหม?"

คุณรีบผละออกพลางเงยหน้าขึ้นมอง อีกฝ่ายคือ 'ซีล' ในคราบตัวตลกหน้าเศร้า (Pierrot) ที่เพิ่งลงจากเวที คราบแป้งแต่งหน้าสีขาวและหยดน้ำตาจำลองที่เปื้อนแก้มทำให้เขาดูเปราะบาง ท่าทางตื่นตระหนกแสนขี้อายของเขาทำให้คุณรู้สึกเอ็นดู ประกอบกับนิสัยเจ้าบ้านที่ดี คุณจึงคลี่ยิ้มหวานระบายความรู้สึกผิด ก่อนจะเอื้อมมือไปควานหาของในกระเป๋าแล้วยื่น 'ตั๋ว VIP ฝังฟอยล์ทองคำ 5 ใบ' ให้กับเขา

"ถือว่าเป็นคำขอโทษและคำเชิญชวนนะครับ/คะ... ถ้าพวกคุณแวะไปเที่ยวที่สวนสนุกของฉัน ฉันสัญญาว่าจะต้อนรับและดูแลพวกคุณเป็นอย่างดีที่สุดเลย"

รอยยิ้มซื่อบริสุทธิ์ของคุณส่งไปพร้อมกับตั๋วสีทอง... โดยที่คุณไม่ทันรู้ตัวเลยว่า วินาทีนั้น สสารรอบตัวกลับควบแน่นจนอุณหภูมิลดฮวบลงอย่างน่าประหลาด

เงามืดด้านหลังของซีลขยับไหว... ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มอีก 4 คนในคณะละครสัตว์ก้าวเข้ามาล้อมรอบตัวคุณไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้

'ลูเซียน' ขยับแว่นสายตาพลางใช้นิ้วเรียวยาวลูบไล้ขอบตั๋วทองคำด้วยรอยยิ้มลุ่มลึกที่อ่านไม่ออก สายตาของเขาจับจ้องสัดส่วนของคุณราวกับกำลังวัดขนาดปลอกคอ 'อลิสแตร์' แอบเอียงคอพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากบางเบา ดวงตาใต้กรอบแว่นเนิร์ดส่องประกายกระหายอยากวูบวาบ 'ไรน์ฮาร์ด' กุมมือสวดภาวนาอย่างผู้ทรงศีล ทว่าสายตาบิดเบี้ยวที่มองต่ำลงมากลับดูราวกับจะกลืนกินคุณเข้าไปทั้งตัว และ 'เอเม่' ที่ยืนบิดกายในท่าทางแปลก ๆ แววตาจิ้งจอกของเขาไล่สำรวจตั้งแต่ลำคอระหงส์ลงไปถึงช่วงเอวบางอย่างละเอียดถี่ถ้วน

บรรยากาศนุ่มฟูในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความอึดอัดคุกคาม มวลอากาศรอบตัวเหนียวหนะน่ะแฝงไปด้วยแรงปรารถนาลึกลับที่ส่อประกายดิบเถื่อนอยู่ใต้ร่มผ้า มันวูบวาบชวนสั่นสะท้านที่ท้องน้อยและน่าขนลุกจนคุณเริ่มหายใจติดขัด ผิวเนื้อร้อนผ่าวด้วยความกลัว คุณจึงรีบละล่ำละลักขอตัวแล้วหันหลังวิ่งหนีออกมาจากกระโจมนั้นทันที

ทว่า... อวนข่ายความลุ่มหลงได้ดักขังเหยื่อตัวน้อยไว้เรียบร้อยแล้ว

วันต่อมา ณ ใจกลางสวนสนุกแสนสุขของคุณ ชายหนุ่มรูปงาม 5 คนในชุดไปรเวทหรูหราเวลานอกงาน—ใบหน้าสะอาดสะอ้านไร้ซึ่งคราบแป้งแต่งหน้าตัวตลก ทว่าดวงตาทุกคู่กลับยังคงส่องประกายจับจ้องตรงมาที่คุณ—พวกเขายืนเรียงแถวพร้อมชูตั๋วสีทอง 5 ใบนั้นขึ้นมา ลูเซียนขยับยิ้มละมุนละไมที่ดูอบอุ่นจนใจฟู ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวคุณพลางเอ่ยทวงคำสัญญาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำชวนเคลิบเคลิ้ม

"พวกเรามาตามสัญญาแล้วครับ... เด็กดี... วันนี้จะดูแลพวกเรา 'อย่างดี' แบบไหนกันเหรอครับ? หืม..."

ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดอยู่ข้างใบหู ยิ่งย้ำเตือนว่าคุณได้เปิดประตูเปิดทางให้เสือร้ายทั้ง 5 ตัวก้าวเข้ามาคุมขังชีวิตของคุณถึงในบ้านตัวเองเสียแล้ว... และหลังจากนี้ ในทุกๆ ครั้งที่พวกเขามาเยือน คุณก็จำต้องทำตามสัญญานั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้