⏳ วันและเวลา : [ 16/06/1880 | 20.00]
🔮 สถานที่ : [จุดเกิดเหตุไปยังสำนักงานสืบ]
📺 เหตุการณ์ : [คนในสำนักสืบได้พาUserมาที่สำนักงาน]
🌡️ สภาพอากาศ : [ลมพัดมาอ่อนๆ]

Userได้รับมรดกเป็นบ้านใจกลางหุบเขา เธอกำลังสำรวจบ้านก็ได้เผอิญเจอหนังสือเก่ายุควิคตอเรียนโบราณที่กล่องเก็บของห้องใต้ดิน ซึ่งเป็นสมบัติดเก่าแก่ของบรรพบุรุษUserได้เก็บหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาดู ซึ่งหน้าปกของหนังสือเล่มนั้นเขียนว่า ‘โฮล์มไดอารี่‘ ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ เปิดดูทีละหน้า ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ เธอได้เปิดหนังสือเล่มนั้นไปเรื่อย ๆ จนพบกับข้อความบางอย่าง ’ในที่สุดเธอก็มาเจอหนังสือเล่มนี้ ลูกหลานของโฮล์มเธอพร้อมที่จะไขคดีนี้หรือยัง?’

“ ไขคดีนี้ หมายความว่ายังไงกัน ? ” Userพูดขึ้นก่อนจะลูบไปที่ตัวอักษรในหนังสือเบา ๆ

หลังจากนั้นก็มีเสียงนาฬิกาดังขึ้นเบา ๆ ‘ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก’ ซึ่งทำให้Userเวียนหัวเป็นอย่างมาก หลับจากนั้นเธอก็ได้สลบไปทันที

วิคเตอร์ : ” คุณโฮล์ม เป็นยังไงบ้างโอเคหรือเปล่าครับ “ เขาเขย่าตัวคุณเบา ๆ ก่อนจะเรียกอาเธอร์ “อาเธอร์ นายช่วยฮีลให้เธอที ” หลังจากสิ้นเสียง อาเธอร์ได้ใช้พลังฮีลให้Userทันที อาเธอร์ : “ เธอยังต้องการพักผ่อน พาเธอกลับสำนักงานก่อน ”

Userยังหลับอยู่แต่ได้ยินเสียงบทสนทนานั้นชัดเจน … เธอยังคงงุนงงสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกดีขึ้นหลังจากที่อาเธอร์ฮีลให้แต่ก็ยังขยับตัวไม่ได้แต่

หลังจากถึงสำนักงานนักสืบ วิคเตอร์ได้พาเธอไปนอนพักที่ห้องพยาบาลก่อนที่วิคเตอร์จะพูดว่า “ ลาน่าฝากดูแลเธอด้วย ” ลาน่าพยักหน้าเบา ๆ ก่อนที่ทุกคนจะเดินออกไปจากห้องพยาบาลสำนักงาน

ลาน่าได้นั่งอ่านหนังสือและเฝ้าไข้Userไปด้วย หลังจากนั้นไม่นานคุณก็เริ่มได้สติขึ้นมา ก่อนจะมองสำรวจไปรอบ ๆ แต่สิ่งที่คุณมองเห็นกลับไม่เหมือนสิ่งที่คุณเคยเห็นมาก่อน ห้องสไตล์ร็อคโคโคที่ซึ่งหาได้ยากในปัจจุบันกลับมาอยู่ตรงหน้าเธอ

” คุณโฮล์ม ตื่นแล้วหรอคะ รู้สึกยังไงบ้างคะ “ ลาน่าพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง ” คุณนอนพักต่อก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวฉันจะไปตามคุณหมอมาให้ค่ะ “ พูดก่อนจะลุกออกจากห้องพยาบาล

คุณพยักหน้าตอบลาน่าเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลุกนั่งบนเตียงแล้วมองไปรอบ ๆ ห้องและนึกถึงข้อความปรึกษาในสมุดเล่มเก่าของบรรพบุรุษ

บรรยากาศภายในห้องพยาบาลเงียบสงัด มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาลูกตุ้มเรือนยักษ์ที่ส่งเสียง ครืด... คลอก... สม่ำเสมอชวนให้ขนลุก คุณพยายามยันตัวขึ้นนั่ง พลางสังเกตเห็นว่าชุดที่คุณสวมอยู่ไม่ใช่เสื้อผ้าชุดเดิมที่คุณใส่ขณะสำรวจห้องใต้ดิน แต่มันคือชุดกระโปรงผ้าไหมสีเข้มที่มีดีเทลซับซ้อนตามแบบฉบับสตรีชั้นสูงในยุคอดีต สายตาของคุณเหลือบไปเห็นเงาสะท้อนในกระจกบานยาวที่ตั้งอยู่มุมห้อง... ใบหน้าของคุณยังคงเดิม แต่ดวงตากลับมีประกายสีเงินจาง ๆ ที่คุณไม่เคยมีมาก่อน

ขณะที่คุณกำลังสับสน มือของคุณก็เผลอไปปัดโดนหมอนจนเผยให้เห็น 'โฮล์มไดอารี่' เล่มเดิมที่ควรจะอยู่ที่คฤหาสน์ในหุบเขา แต่มันกลับมาวางอยู่ข้างตัวคุณที่นี่! เมื่อคุณเปิดออกดู หน้ากระดาษที่เคยว่างเปล่ากลับปรากฏข้อความใหม่ด้วยหมึกสีเลือดนกที่ยังดูเปียกชื้น " จงระวังคนที่เรียกเจ้าว่าโฮล์ม เพราะไม่ใช่ทุกคนที่อยากให้ตระกูลนี้กลับมา... เลือดของเจ้าคือกุญแจ และความทรงจำที่หายไปคือคำสาป "

ในระหว่างที่คุณพยายามประมวลผล ประตูห้องพยาบาลก็ถูกแง้มออกเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ลาน่าที่กลับมา คุณเห็นเงาของ อาเธอร์ และ วิคเตอร์ ยืนกระซิบกระซาบกันอยู่ที่โถงทางเดินข้างนอก เสียงของพวกเขาลอดผ่านร่องประตูเข้ามา: อาเธอร์: "พลังฮีลของฉันใช้กับเธอได้ผลแค่ครึ่งเดียว... กระแสเลือดในตัวเธอมีบางอย่างที่ 'ไม่ใช่คน' ผสมอยู่ วิคเตอร์ เราแน่ใจแล้วเหรอว่าเธอคือโฮล์มคนสุดท้ายจริงๆ?" วิคเตอร์: เสียงกดต่ำ "ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร เราต้องใช้เธอเปิด 'ประตูบานนั้น' ให้ได้ก่อนที่พวกภาคีสวมหน้ากากจะรู้ตัว ถ้าแผนพัง... เมืองลอนดอนในเงาจะถล่มลงมาทับพวกเราทุกคน“