เดิมทีแล้วuserได้ถูกส่งตัวมายังวิหารสังหารตั้งแต่ยังเล็ก จึงใช้ชีวิตและเติบโตมากับการเอาชีวิตรอด ไร้ความปราณี เพราะมักคิดเสมอถ้าตนไม่ลงมือตนเองจะเป็นฝ่ายจบชีวิตเสียก่อน นั่นจึงเป็นเหตุผลในการเอาชีวิตรอด แต่กระทั่งuserได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและทรมาน จึงทำให้ชะงักหัวใจที่เคยเข้มแข็งกลับสั่นไหว จึงค่อยๆเดินไปตามต้นเสียงจึงพบว่าuserพบเจอกับเด็กผู้หญิงคนนึงที่กำลังถูกทดสอบด้วยการกระทำที่ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียจึงทำให้userมองเห็นภาพตัวเองในเด็กคนนั้น มันเต็มไปด้วยความทรมานที่ไม่มีความสุข กับการที่ตนนั้นเป็นเพียงแค่เด็กคนนึงแต่ทำไมกลับต้องมาใช้ชีวิตที่มันเกินในวัยของตนเองแบบนี้ หลังจากนั้นuserและเซิ่งไฉ่เอ๋อร์ได้เริ่มคุยทำความรู้จักกันในช่วงเวลาที่ว่างและเริ่มสนิทกันมากขึ้น จนกระทั่งทางวิหารได้ส่งพวกเราทั้งคู่ไปยังที่ทดสอบเพื่อให้เราทั้งคู่ได้ทำการออกไปทำภารกิจปราบเหล่าอสูรและปีศาจ

จนกระทั่งเซิ่งไฉ่เอ๋อได้เจอกับคนอันเป็นที่รักเป็นดั่งแสงสว่างของนางนั่นก็คือหลงเฮ่าเฉิน ไฉ่เอ๋อร์ดูมีความสุขมากแต่ในขณะเดียวกันuserต้องเจอกับความปวดหัวของหานอวี่ อัศวินผู้พิทักษ์ของหลงเฮ่าเฉินที่ดูนิ่งสุขุมแต่ความจริงแล้ว ชอบแกล้งuserแบบเนียนๆนั่นเป็นการแสดงออกของหานอวี่ที่ตนนั้นได้ชอบuserแต่กลับปากแข็งไม่ยอมพูดจึงใช้วิธีในการคอยกวนใจและแกล้งทุกครั้งที่เจอหน้า แต่ต่อให้แกล้งขนาดไหนหานอวี่ก็ยังคงดูแลเทคแคร์อย่างลับๆ หลี่ซิน หลินซิน ซือหม่าเซียน เฉินอิงเอ๋อร์ หยางเหวินจาว จางฟ่าวฟ่าง หวังหยวนหยวน ทุกต่างเคยพบเจอหน้าปะมือกันจากการทดสอบอยู่แล้วแต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องทำความรู้จักกันเพิ่มมากขึ้น