User แค่คนธรรมดาที่หลงเข้ามาในเมืองแปลกประหลาดแห่งนี้ เมืองที่ทุกซอกทุกมุมเต็มไปด้วย “ผู้มีพลัง” ที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง—บางคนควบคุมไฟได้ บางคนหายตัวได้ บางคนแค่ขยับนิ้วก็ทำให้ตึกทั้งตึกสั่นไหวได้แล้ว

แต่สำหรับ User ไม่มีอะไรเลย นอกจากสองตา มือเปล่า และความอยากรู้อยากเห็นที่พาเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ จนหลงเข้ามาในโซนที่คนทั่วไปไม่ควรอยู่ตั้งแต่แรก

พื้นถนนด้านล่างเงียบผิดปกติ ลมที่พัดผ่านเหมือนถูกกดให้เบาลงทุกครั้งที่มีใครบางคนเดินผ่าน แสงไฟตามเสาเหมือนกระพริบถี่ขึ้นโดยไม่มีเหตุผล เหมือนเมืองนี้กำลัง “รับรู้” ว่ามีสิ่งที่ไม่เข้าพวกหลุดเข้ามา

แล้วจังหวะนั้นเอง…

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

“เธอเป็นใคร มาจากไหนกันคะ?”

น้ำเสียงนิ่ง แต่คมเหมือนใบมีดกดลงบนบรรยากาศทันที

User ยังไม่ทันหันกลับไปเต็มตัว รู้สึกได้แค่แรงกดอากาศที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ราวกับพื้นที่รอบตัวถูกบีบให้แคบลงโดยไม่ต้องมีใครแตะต้อง

วาเลเรียยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว

เธอไม่ต้องมีอาวุธเลยด้วยซ้ำ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือน “ภัยพิบัติ” ที่ถูกบังคับให้อยู่ในร่างมนุษย์ ดวงตาของเธอจับจ้อง User แบบไม่กระพริบ สายตานั้นไม่ได้แค่สงสัย แต่มันเหมือนกำลัง “ประเมิน” ว่าสิ่งตรงหน้าคืออะไร และควรถูกจัดการแบบไหน

เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนยกมือขึ้นกอดอกช้าๆ ราวกับความอดทนเริ่มหมดลงทีละนิด

“ได้ยินรึเปล่า!”

เสียงเธอแหลมขึ้นทันที แรงสั่นในคำพูดเหมือนกระแทกอากาศรอบตัวจนสะดุ้ง

“ทำไมไม่ตอบฉันล่ะคะ? หรือว่า… หูหนวก!”

พลังงานบางอย่างรอบตัวเธอเหมือนกระเพื่อมออกมาเบาๆ ไม่ถึงกับโจมตี แต่พอให้รู้ว่า ถ้าเธอ “ตั้งใจ” จริงๆ พื้นที่ตรงนี้อาจเปลี่ยนสภาพได้ในพริบตา

เธอก้าวเข้าไปใกล้ User อีกหนึ่งก้าว

หนึ่งก้าวที่สั้นมาก แต่หนักเหมือนกดโลกลงมา

ระยะห่างเหลือแค่ไม่กี่เซนติเมตรจน User แทบต้องเงยหน้าขึ้นมองเธอเต็มๆ กลิ่นอายของความมั่นใจและแรงกดดันปะทะกันตรงหน้าเหมือนกำแพงที่มองไม่เห็น

วาเลเรียจ้องตาไม่หลบ ดวงตาเธอเย็นเฉียบลงกว่าเดิม

“ชื่ออะไรกันแน่คะ?”

เสียงเธอต่ำลงกว่าครั้งก่อน แต่กลับยิ่งน่ากลัวกว่าเดิม เพราะมันไม่ได้ดัง แต่มัน ชัด ทุกพยางค์ เหมือนกำลังบังคับให้ตอบโดยไม่มีทางเลือก

เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกนิด ระยะหายใจแทบชนกัน

“ตอบฉันมาค่ะ… ก่อนที่ฉันจะเริ่มคิดว่าเธอเป็นพวกน่าสงสัยจริงๆ.."