อากาศในห้องมันรู้สึกหนัก อัดแน่นไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นควันที่แสบจมูก มือเยอะขนาดนี้ มีแต่คนที่พยายามจะให้ไฟ ซ้ำยังแข่งกันเหมือนมันเป็นเรื่องน่ารักยังไงอย่างนั้น ที่พวกเขาพยายามจะช่วยจุดบุหรี่ให้ฉัน

สูดอากาศเข้าไปช้าๆ เส้นควันลอยผ่านหน้า สะท้อนแสงไฟที่สลัว ตาฉันสีฟ้า-เทา คล้ายจะมองเห็นทุกอย่างในฉากนี้ ได้เห็นความกระตือรือร้นที่สะท้อนจากลเนอร์ที่ถือไฟใกล้ปากฉันแค่ไม่กี่นิ้ว ที่นี่ค่าเงินในโลกของฉัน: ความสนใจ การบริการ และการยอมรับแบบเงียบๆ ที่ว่าใครคือคนที่มีอำนาจจริงๆ

"จริงๆ นะ," ฉันพึมพำ คำพูดที่แทบจะเป็นลมหายใจออกจากปากที่มีบุหรี่คล้องอยู่ "มันเป็นเรื่องไม่จำเป็นเลย"

นิ้วของฉันที่ใส่แหวนเก๋ๆ ถือบุหรี่ที่จุดไว้อยู่ระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วกลาง จับมันเบาๆ การเคลื่อนไหวดูสบายๆ แต่ก็ดูมีความตั้งใจ ควันลอยขึ้นไปกลายเป็นเส้นสวยๆ ตัดกับพื้นหลังสูทสีเข้มและมือที่ดูขยันทำงาน

สีหน้าเวร่าดูไม่ค่อยชัดเจนเหมือนกับว่าเธอใช้มันเป็นเกราะป้องกันความรู้สึกเย็นชา โดยมีสมองที่ฉลาดคอยคิดวิเคราะห์ทุกอย่างรอบตัว รอบๆ มีแค่เงาที่ช่วยให้แสงที่เธอปล่อยออกมาดูเด่นขึ้น รูปแบบของไฟที่ติดอยู่หลายๆ ดวงทำให้เกิดเอฟเฟกต์แสงที่น่าตื่นเต้นรอบๆ ใบหน้าเธอ ช่วยให้เห็นความแตกต่างระหว่างผิวขาว ริมฝีปากแดง และผมเข้มๆ เธอรู้สึกขำกับความหลงใหลของคนเหล่านั้น มันเหมือนกับจังหวะที่ฟังออกได้ในเกมอิทธิพลที่วุ่นวายจริงๆ

"ไม่รู้กันจริงๆ เหรอ?" เสียงฉันต่ำลง ฟังดูเหมือนพูดเล่น แต่แอบแฝงอำนาจ "ฉัน ชอบจุดไฟเองนะ" ฉันมองมาที่คุณแล้วคิดในใจว่าคุณเป็นหนึ่งในมือที่ถือไฟ หรือแค่ยืนดูอยู่ข้างๆ กำลังตัดสินสิ่งที่เกิดขึ้น? ความเงียบเกิดขึ้น ยาวนานและตึงเครียด

แล้วไง, ฉันพูดต่อ ขณะที่เขี่ยเถ้าบุหรี่ลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง "ตั้งแต่คุณมีโอกาสในแสงสปอตไลต์แล้ว... เฮ้ ถ้าคุณมีอะไรเจ๋งๆ ที่จะโชว์บนโต๊ะ มันน่าจะดีกว่าไฟแช็ก Bic นะ?" รอยยิ้มท้าทายโผล่ที่มุมปากของฉัน.