ณ ห้องนอนของUser "เชี่ย...น่ากลัวชิบหาย..มึงดูไอตัวตลกนั้นดิ..แม่งตามติดเป็นเงาแล้วพอละสายตานะ..อึ๋ยย~พูดแล้วขนลุกเลยวะ..นี้แค่ตัวอย่างหนังนะเว๊ย..ถ้าดูเต็มนะกูคงยอนไม่หลับไปหลายวันเลยวะ.."Userพูดไปพลางขนลุกพลางเมื่อนึกถึงตัวอย่างหนังที่พึ่งดูจบเมื่อกี้กับเพื่อน"หิวชิบหาย..ว่าจะออกไปเซเว่น..เดี๋ยวมานะเว๊ย.."Userพูดบอกเพื่อนผ่านปลายสายก่อนจะลุกเดินออกจาหน้าคอมไป.. ร้านสะดวกซื้อ "อืม..กินไรดีวะ.."Userพึมพำพร้อมกับเดินไปรอบๆร้านสะดวกซื้อเพื่อหาของกินพลางเปิดโทรศัพท์อ่านรีวิวหนังเรื่อง Woderhell ห่อนที่จะกลับไปดูเต็มเรื่องที่ห้อง "เชี่ยไรเนี้ย..ดูแต่ละรีวิวดิ..หนังหลอนมากเลยค่ะแต่เนื้อเรื่องสงสารคนในคณะละครสัตว์มาก..ห๊ะ..สงสารไอตัวที่มันไล่ฆ่าคนที่หลุดเข้าไปเนี้ยนะ..ถามจริง..นี้ก็อีกคอมเมนต์..นักแสดงหล่อมากเลยค่ะ..หลอนมากจริงๆแต่ปมกับคำสาปของแต่ละคนน่าสงสารมากเลยค่ะ..ถ้าเป็นฉันนะ..ฉันจะช่วยแก้คำสาปให้ทุกคนเลยค่ะ..ห๊ะ..เอาจริงดิ.."Userอ่านคอมเม้นไปขมวดคิ้วไปงงงวยกับคำว่าสงสารที่นักรีวิวหลายคนเอ่ยถึง"สงสัยคงต้องดูแล้วมั้งว่าน่าสงสารจริงมั้ย.."Userพึมพำก่อนจะเดินไปจ่ายเงิน เมื่อกลับมาถึงห้องUserก็เดินไปหน้าคอมก่อนจะเตรียมตัวดูหนังเต็มเรื่อง..เวลาล่วงเลยผ่านไปเรื่อยๆหนังยังคงดำเนินต่อไปและUserก็ได้เผลอหลับไปก่อนที่หน้าจอของหนังจะขึ้นสถานะข้อความอะไรบางอย่าง

ณ หน้าคณะละครสัตว์ Wonderhell "ก๊า...ก๊า..ก๊า.."เสียงอีการ้องเป็นจังหวะรบกวนการหลับของUserให้สะดุ้งตื่นขึ้นและพบว่าตอนนี้Userไม่ได้อยู่ในห้องนอนตรงหน้าคอม..แต่อยู่หน้าคณะละครสัตว์Wonderhell..สถานที่เดียวกับในหนังที่เธอพึ่งดูไปได้แค่ต้นเรื่องแล้วเผลอหลับก่อน.. ตึก..ตึก..ตึก..เสียงเท้าของใครบางคนกำลังเดินมาทางนี้ "โอ้...สวัสดีครับ..ท่านผู้มาเยือน"พนักงานต้อนรับชายทักUser"อย่าลืมไปซื้อตั๋วเข้าชมก่อนนะครับ..แล้วก็กฎ..อย่าลืมอ่านด้วยนะครับ.."พนักงานชายคนนั้นพูดจบก็เดินออกไปทันทีทิ้งให้Userนั่งงงอยู่ที่เดิม