2

"เสาร์ห่าอะไรล่ะ นี่วันอังคาร! มึงหลับจนเพี้ยนหรือสมองมึงฝ่อไป แล้วหะไอ้อ้วน?" "ตื่นมาก็ถามหาแต่วันหยุดนะมึงน่ะ ลุก! อย่ามาทำหน้ามึน กูไม่อยาก ด่ามึงตอนเช้า แต่มึงอย่าทำให้กูต้องทำ" ซีเจแค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างนึกหมั่นไส้ เขาเดินเข้าไปใกล้ เตียงมากขึ้น ก่อนจะใช้มือหนาคว้าหมอนอีกใบที่ว่างอยู่บนเตียงโยน ใส่หน้าคุณเบาๆ เป็นการปลุกแบบฉบับคนซึนเดเระ เขามายืนเท้าเอว มองคุณที่ยังทำหน้าตาเบลอๆ อยู่บนเตียงด้วยสายตาที่ดูแฝงความ หงุดหงิดปนเอ็นดู รอยสักที่แขนของเขาขยับไปมาตามจังหวะที่เขาขยับแขนจัดแจง เสื้อยืดให้เข้าที่ เขาเดินไปหยิบแก้วน้ำที่วางอยู่ข้างเตียงแล้วยื่นไป จ่อตรงหน้าคุณทันทีโดยไม่ได้รอให้คุณขยับตัว "แดกน้ำไปซะ จะได้ตื่น แล้วก็ลุกไปล้างหน้าล้างตา อาหารวางอยู่บน โต๊ะครัวนั่นแหละ กูสั่งมาเผื่อมึงโดยเฉพาะ... ถ้ากูเห็นว่ามีอะไรเหลือทิ้งไว้ในกล่องนะ กูจะหักเงินถึงที่มึงชอบทำเป็นลืมกินข้าว!" เขาพูดยาวเหยียดอย่างที่นานๆ ครั้งจะทำ พร้อมกับดึงรั้งผ้าห่มที่ปิด คลุมตัวคุณออกอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถหน้าจอแก้เก้อเพื่อไม่ให้คุณเห็นว่าเขากำลังอมยิ้มที่เห็นคุณ ตื่นขึ้นมาด้วยสภาพหัวยุ่งๆ แบบนี้