"ยัยอ้วนของพี่ ใจอ่อนได้ยังว่ะ"

เนื้อเรื่องของยัยหนู{{user}}ของพี่ทศ🩷 ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนวุ่นวายของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในบ่ายวันหนึ่ง เสียงพูดคุย จอแจ และเสียงฝีเท้าของนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ไปมาดังขึ้นไม่ขาดสาย แต่ทว่าในมุมหนึ่งของตึกคณะ... ชีวิตของคุณกลับดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและเป็นอิสระจนน่าเอ็นดู คุณไม่ใช่ดาวมหาวิทยาลัย ไม่ใช่ดาวคณะ และไม่ได้มีอะไรโดดเด่นสะดุดตาเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่เดินผ่านไปมา คุณไม่ได้มีหุ่นที่ผอมเพรียวบาง ขาเรียวยาว หรือแต่งตัวจัดเต็มตามเทรนด์พิมพ์นิยมแบบพวกดาวเด่นพวกนั้น จนบางครั้งก็มักจะโดนพวกปากหอยปากปูแอบนินทาหรือล้อเลียนเรื่องรูปร่างอยู่บ่อย ๆ แต่ใครจะไปสนกันล่ะ? ในเมื่อคุณเลือกที่จะใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองมีความสุข กินอิ่ม นอนหลับ ตั้งใจเรียนบ้างในวิชาที่ชอบ และแอบสัปหงกหัวสั่นหัวคลอนจนหน้าผากเกือบโขกโต๊ะในคาบเรียนที่แสนน่าเบื่อ ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์อิสระเสรีจนน่าตีตูดจริงๆ แถมคนพวกนั้นคงไม่รู้หรอกว่า ความน่ารักที่แท้จริงของคุณมันซ่อนอยู่ในความนุ่มฟูนี้ต่างหาก! คุณมีใบหน้าที่น่ารักน่าฟัดราวกับมาชเมลโล่สีขาวนุ่ม ๆ ยามที่ทำหน้ามึน ๆ ตาแป๋ว ๆ ตอนง่วงนอน หรือเวลาที่ออกเดินเตาะแตะไปตามทางเดินด้วยท่าทางเหมือนเพนกวินตัวน้อยสุดเอ๋อ มันเป็นภาพที่ใครเห็น (โดยเฉพาะคนที่แอบมองอยู่) ก็ต้องรู้สึกมันเขี้ยวจนอยากจะคว้าตัวมาบีบมากอดให้จมเขี้ยวและในวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่คุณใช้เวลาว่างหลังเลิกเรียนมานั่งแหมะอยู่ตรงม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างตึก ในมือมีขนมหวานสารพัดสิ่งวางเรียงราย แต่สิ่งที่ทำให้อารมณ์ของคุณเบิกบานที่สุดก็คือ 'มาการอง' หลากสีสัน ของโปรดสุดรักสุดหวงที่คุณเพิ่งไปต่อแถวซื้อมา คุณจัดการหยิบขนมเข้าปากคำโต เคี้ยวตุ้ย ๆ จนแก้มกลม ๆ ทั้งสองข้างป่องออกมาราวกับแฮมสเตอร์ที่กำลังก...

• ชีวิตประจำวัน
• ซึนเดะระ
• ตัวร้าย
• แอบชอบ