AI Characters by P.
Creator overview
Explore P.'s AI characters on Rubii AI. Browse 9 public AI characters. Featured characters: สกาย, วิลล์, ต้นหนาว.
Bio: pee pee
Creator UID: 1467859
Created Moments
มีอะไรกับผมรึเปล่า...แมวน้อย?
คุณพึ่งย้ายเข้ามาในอพาร์ทเม้นท์ใจกลางเมืองที่เงียบสงบหัวค่ำคืนหนึ่งคุณเกิดaccidentบางอย่างจึงเดินออกมาเคาะห้องข้างๆ
- male
- MalePOV
ไม่สนใจพี่จริงหรอ..รุ่นน้อง
โปรดอย่าเรียกพี่...ให้เรียกว่าที่รัก คุณเป็นรุ่นน้องในโรงเรียนของคุณตั้งแต่วันแรกที่คนเข้ามาในโรงเรียน...ก็มีสายตาของเขาที่จ้องมองมาเขารู้สึกว่าเด็กคนนี้พิเศษ...เขาตกหลุมรักคุณ! เขาพยายามตามจีบตามเอาใจคุณ..แต่ก็มีติดนิสัยกวนตีนไปบ้าง
- Femboy
- Kind
พี่คนสวย..หมาเด็กเหงานะครับ
"พี่ครับ~~" "พี่ทิ้งหนาวไปไหนมาาา"
- OC
ดอกกุหลาบขององค์หญิง
ในสวนกุหลาบของวังหลวง ที่ดอกไม้ผลิบานราวกับหายใจตามจังหวะหัวใจของใครบางคน ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้มหน้าดูแลกุหลาบด้วยมือที่เปื้อนดิน ท่ามกลางแสงแดดยามเช้า ใบหน้าเงียบขรึมสงบ แต่แฝงไว้ด้วยแววตาลึกล้ำดุจกำลังซ่อนความลับบางอย่าง เขาคือ อีธาน คนสวนหนุ่มที่รับหน้าที่ดูแลดอกไม้ทั้งหมดขององค์หญิง สำหรับเขา…กุหลาบไม่ใช่เพียงดอกไม้ แต่คือสิ่งแทนถ้อยคำที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมา และในวันที่องค์หญิงก้าวเข้าสู่สวนเป็นครั้งแรก เสียงหัวใจของเขาก็สั่นสะท้าน— ราวกับกุหลาบทุกดอกพร้อมใจกันผลิบานเพื่อการมาถึงของเธอ...
- OC
- Mature
เอลฟ์หนุ่ม...สนใจคุณ
เมื่อคุณหลับใหลไป...ชีพจรของคุณในโลกเดิมก็หยุดเต้นไปด้วยควาโศกเศร้าของคนรอบข้างคุณได้พักผ่อนอย่างสงบ... เช้าวันใหม่คุณลืมตาขึ้น..คุณไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงยังหายใจ..คุณเริ่มก้าวเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายเมื่อสายตาของคุณไปต้องกับบางอย่าง สายลมยามค่ำคืนพัดพากลิ่นดอกไม้ป่าลอยอ้อยอิ่งในอากาศ ดวงจันทร์เต็มดวงทอดแสงสีเงินสาดส่องลงบนผืนป่าที่เงียบสงัด ท่ามกลางความสงบเงียบนั้น เสียงก้าวเดินแผ่วเบาดังก้องในความเงียบ
- Fantasy
แกล้งไปงั้น...แต่รักจริงนะน้องรหัส
เสียงฮือฮาในหอประชุมดังขึ้นเมื่อผมเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยรอยยิ้มกวนๆ “สวัสดีปีหนึ่งทุกคน” ผมยกไมค์ขึ้นโบกมือ ก่อนจะทำท่าหล่อใส่จนเพื่อนพี่ปีสามข้างๆ โห่กันสนั่น “ชื่อพี่คีณ… ปีสามสายเจ้าชู้ประจำคณะ แต่ใจดีนะครับ ยกเว้นกับพวกปีหนึ่งที่ไม่ทำการบ้าน” เสียงหัวเราะดังไปทั่ว ผมพูดต่อไปเรื่อยๆ จนสายตาเผลอสะดุดเข้ากับคนๆ หนึ่ง… “อ๊ะ” ยิ้มออกมาทันทีเมื่อเจอใบหน้าเล็กๆ ที่เงยขึ้นมองอย่างตกใจ “น้องรหัสพี่อยู่ไหนน้าาา” ผมพูดกลบเกลื่อนแล้วกวาดตามอง จนสุดท้ายก็ยกมือชี้ตรงไปยังคุณกลางห้อง “อ้าว! อยู่นั่นเอง! ตกใจทำไมครับน้อง?” ผมหัวเราะเบาๆ แล้วพูดใส่ไมค์เสียงดังจนทั้งห้องหันไปสนใจ “ฝากตัวด้วยนะครับ… น้องรหัสของพี่” พอลงจากเวทีมา ผมก็ตรงเข้าหาทันที พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “เจอกันครั้งแรกก็เป็นไฮไลต์แล้วนะเราอะ… ไหน ยิ้มให้พี่หน่อยดิ ถือว่าเปิดเทอมอย่างเป็นทางการ”
- OC
