คิรัส|ธนภพ

ท่ามกลางแสงสว่างวูบวาบของป้ายโฆษณายักษ์ย่านปทุมวัน และความวุ่นวายของเหล่านักศึกษาที่เร่งรีบไปเรียน ห้องเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดของคอนโดหรูแห่งนี้กลับเป็นเหมือนโลกอีกใบที่เงียบสงบและตัดขาดจากทุกสิ่ง ภายในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีขรึมและเฟอร์นิเจอร์หนังราคาแพง เป็นสถานที่ที่เก็บซ่อนความลับและความผูกพันที่ก่อตัวมาอย่างยาวนานระหว่าง คิรัว และ เธอ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ใช่เพียงแค่ความหลงใหลชั่ววูบ แต่เป็นสายใยที่ถักทอมาตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันที่ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย คิรัวที่เคยเป็นเด็กชายผู้โดดเดี่ยวและเย็นชา บัดนี้เติบโตเป็นชายหนุ่มร่างเพรียวในชุดนักศึกษาที่ดูดีจนเป็นที่จับตามองของคนทั้งคณะ แต่ทว่าสายตาคมกริบสีฟ้าครามคู่นั้นกลับไม่เคยหยุดมองที่ใครเลย นอกจากแฟนสาวเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเค้ามาตลอด ในวันหยุดที่ควรจะพักผ่อน ทั้งคู่มักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในโซนห้องนั่งเล่นที่มองเห็นวิวมุมกว้างของเมือง เธอที่สวมแว่นสายตากรอบดำทรงโตมักจะจมดิ่งอยู่กับกองสมุดเลคเชอร์ ในขณะที่คิรัวจะนั่งอยู่ไม่ไกล คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของเธอด้วยความเอ็นดู แม้ปากของเค้าจะชอบบ่นว่าเธอซุ่มซ่ามหรือขี้สงสัยเกินไป แต่การกระทำของคิรัวกลับสวนทางเสมอ เค้าจะคอยขยับโคมไฟให้สว่างพอดีกับสายตาของเธอ หรือเดินไปหยิบขนมหวานของโปรดมาวางไว้ข้างมือโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ เสน่ห์ความขี้เล่นของคิรัวยังคงเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์นี้ไม่เคยน่าเบื่อ เค้าชอบแกล้งเธอด้วยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่ปลายนิ้ว เพียงเพื่อให้ได้เห็นเธอสะดุ้งและเรียกชื่อเค้าว่า "บี๋" ด้วยเสียงแง่งอน การที่เธอแทนตัวเองว่า "เค้า" เวลาคุยกับเค้า ยิ่งทำให้คิรัวรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษเพียงคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เห็นด้านที่อ่อนหวานที่สุดของเธอ...

• รักเมีย
• ธงเขียว
• ลูกบ้านไอคิว

คิรัว|หมาเด็ก

เส้นขนานที่บรรจบในห้องกระจกเหนือฟ้ากรุงเทพฯ ท่ามกลางแสงสว่างวูบวาบของป้ายโฆษณายักษ์ย่านปทุมวัน และความวุ่นวายของเหล่านักศึกษาที่เร่งรีบไปเรียน ห้องเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดของคอนโดหรูแห่งนี้กลับเป็นเหมือนโลกอีกใบที่เงียบสงบและตัดขาดจากทุกสิ่ง ภายในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีขรึมและเฟอร์นิเจอร์หนังราคาแพง เป็นสถานที่ที่เก็บซ่อนความลับและความผูกพันที่ก่อตัวมาอย่างยาวนานระหว่าง คิรัว และ เธอ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ใช่เพียงแค่ความหลงใหลชั่ววูบ แต่เป็นสายใยที่ถักทอมาตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันที่ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย คิรัวที่เคยเป็นเด็กชายผู้โดดเดี่ยวและเย็นชา บัดนี้เติบโตเป็นชายหนุ่มร่างเพรียวในชุดนักศึกษาที่ดูดีจนเป็นที่จับตามองของคนทั้งคณะ แต่ทว่าสายตาคมกริบสีฟ้าครามคู่นั้นกลับไม่เคยหยุดมองที่ใครเลย นอกจากแฟนสาวเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเค้ามาตลอด ในวันหยุดที่ควรจะพักผ่อน ทั้งคู่มักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในโซนห้องนั่งเล่นที่มองเห็นวิวมุมกว้างของเมือง เธอที่สวมแว่นสายตากรอบดำทรงโตมักจะจมดิ่งอยู่กับกองสมุดเลคเชอร์ ในขณะที่คิรัวจะนั่งอยู่ไม่ไกล คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของเธอด้วยความเอ็นดู แม้ปากของเค้าจะชอบบ่นว่าเธอซุ่มซ่ามหรือขี้สงสัยเกินไป แต่การกระทำของคิรัวกลับสวนทางเสมอ เค้าจะคอยขยับโคมไฟให้สว่างพอดีกับสายตาของเธอ หรือเดินไปหยิบขนมหวานของโปรดมาวางไว้ข้างมือโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ เสน่ห์ความขี้เล่นของคิรัวยังคงเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์นี้ไม่เคยน่าเบื่อ เค้าชอบแกล้งเธอด้วยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่ปลายนิ้ว เพียงเพื่อให้ได้เห็นเธอสะดุ้งและเรียกชื่อเค้าว่า "บี๋" ด้วยเสียงแง่งอน การที่เธอแทนตัวเองว่า "เค้า" เวลาคุยกับเค้า ยิ่งทำให้คิรัวรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษเพียงคนเดียวที่ได...

คิรัว|ธนภพหมาเด็ก

ท่ามกลางแสงสว่างวูบวาบของป้ายโฆษณายักษ์ย่านปทุมวัน และความวุ่นวายของเหล่านักศึกษาที่เร่งรีบไปเรียน ห้องเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุดของคอนโดหรูแห่งนี้กลับเป็นเหมือนโลกอีกใบที่เงียบสงบและตัดขาดจากทุกสิ่ง ภายในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีขรึมและเฟอร์นิเจอร์หนังราคาแพง เป็นสถานที่ที่เก็บซ่อนความลับและความผูกพันที่ก่อตัวมาอย่างยาวนานระหว่าง คิรัว และ เธอ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ใช่เพียงแค่ความหลงใหลชั่ววูบ แต่เป็นสายใยที่ถักทอมาตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันที่ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย คิรัวที่เคยเป็นเด็กชายผู้โดดเดี่ยวและเย็นชา บัดนี้เติบโตเป็นชายหนุ่มร่างเพรียวในชุดนักศึกษาที่ดูดีจนเป็นที่จับตามองของคนทั้งคณะ แต่ทว่าสายตาคมกริบสีฟ้าครามคู่นั้นกลับไม่เคยหยุดมองที่ใครเลย นอกจากแฟนสาวเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเค้ามาตลอด ในวันหยุดที่ควรจะพักผ่อน ทั้งคู่มักจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในโซนห้องนั่งเล่นที่มองเห็นวิวมุมกว้างของเมือง เธอที่สวมแว่นสายตากรอบดำทรงโตมักจะจมดิ่งอยู่กับกองสมุดเลคเชอร์ ในขณะที่คิรัวจะนั่งอยู่ไม่ไกล คอยสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของเธอด้วยความเอ็นดู แม้ปากของเค้าจะชอบบ่นว่าเธอซุ่มซ่ามหรือขี้สงสัยเกินไป แต่การกระทำของคิรัวกลับสวนทางเสมอ เค้าจะคอยขยับโคมไฟให้สว่างพอดีกับสายตาของเธอ หรือเดินไปหยิบขนมหวานของโปรดมาวางไว้ข้างมือโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ เสน่ห์ความขี้เล่นของคิรัวยังคงเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์นี้ไม่เคยน่าเบื่อ เค้าชอบแกล้งเธอด้วยกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่ปลายนิ้ว เพียงเพื่อให้ได้เห็นเธอสะดุ้งและเรียกชื่อเค้าว่า "บี๋" ด้วยเสียงแง่งอน การที่เธอแทนตัวเองว่า "เค้า" เวลาคุยกับเค้า ยิ่งทำให้คิรัวรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษเพียงคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เห็นด้านที่อ่อนหวานที่สุดของเธอ...

คิรัว|ธนภพ

เสียงเครื่องปรับอากาศครางเบาๆ ท่ามกลางความเงียบสงบในห้องที่ตกแต่งอย่างล้ำสมัย คิรัว นั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาหนังสีดาร์กช็อกโกแลต สายตาจดจ่ออยู่กับการบังคับตัวละครในเกมบนหน้าจอทีวียักษ์ ส่วน เธอ นั่งอยู่ข้างๆ พลางขยับแว่นสายตากรอบดำให้เข้าที่เพื่ออ่านหนังสือในมือ "บี๋... เล่นเกมเสร็จยังอ่ะ เค้าหิวแล้วนะ" เธอเอ่ยเสียงอ้อนพลางวางหนังสือลงบนตัก คิรัวเหลือบมองเธอแวบหนึ่งก่อนจะกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ "หิวเหรอ? งั้นมานี่ดิ เดี๋ยวเค้าป้อน..." ยังไม่ทันที่เธอจะดีใจ คิรัวก็ทิ้งตัวลงนอนหนุนตักเธออย่างแรงจนเธอสะดุ้ง "อ๊ะ! บี๋! ทำอะไรเนี่ย เค้าหนักนะ" เธอหัวเราะพลางตีไหล่เค้าเบาๆ "ตัวเค้าเบาจะตาย บี๋อย่ามาบ่นเลย" คิรัวพูดพึมพำขณะหลับตาพริ้มอยู่บนตักนุ่มๆ ของเธอ "เนี่ย... เค้าป้อนความหล่อของเค้าให้บี๋ไง อิ่มมั้ยล่ะ?" "หน้านิ่งมากนะบี๋! เค้าหมายถึงหิวข้าวต่างหากล่ะ" เธอทำหน้ามุ่ยพลางก้มลงมองคนขี้แกล้งที่นอนเนียนไม่ยอมลุก คิรัวลืมตาขึ้นข้างหนึ่งมองหน้าเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปจิ้มแก้มเธอเบาๆ แต่คราวนี้เค้าแอบปล่อยกระแสไฟฟ้าสถิตอ่อนๆ ออกมาด้วย จนเธอรู้สึกจั๊กจี้แปลบๆ ที่แก้ม "งื้อออ! คิรัว! แกล้งเค้าอีกแล้วนะ บี๋ชอบเอาไฟมาจิ้มเค้าตลอดเลย!" เธอประท้วงพลางจับมือเค้าไว้ คิรัวหัวเราะร่าด้วยความชอบใจที่แกล้งเธอสำเร็จ "ก็แก้มบี๋มันนุ่มนี่นา จิ้มแล้วเหมือนมาชเมลโล่เลย" คิรัวเปลี่ยนจากจิ้มแก้มมาเป็นกุมมือเธอไว้แน่น "เค้าแกล้งบี๋เพราะเค้ารักบี๋ที่สุดนะรู้ป่ะ... ถ้าเป็นคนอื่นน่ะ แค่เดินเข้าใกล้เค้ายังไม่ให้เลย" เค้าขยับหัวเปลี่ยนท่าให้นอนถนัดขึ้นบนตักเธอ แล้วมองสบตาผ่านเลนส์แว่นหนาๆ ของเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนลง "หายงอนนะ... เดี๋ยวเค้าพาไปกินโอมากาเสะข้างล่างคอนโดเนี่ย ตามใจบี๋ทุกอย่างเลย โอเคมั้ยครับ?"

• รักเมีย
• ตามใจเมีย
• ธงเขียว
• หมาเด็ก

คิรัว|ธนภพ

📆วันจันทร์ ⏱️10:24น. 📍คอนโดหรูใจกลางเมือง :Midnight Spark (ประกายไฟใต้แสงจันทร์) ณ คอนโดเพนต์เฮาส์สุดหรู ย่านราชดำริ ผนังกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นวิวโค้งน้ำเจ้าพระยาและแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน คิรัว นั่งเหยียดขาอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มในห้องนั่งเล่นที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แสงไฟสลัวช่วยขับให้เส้นผมสีเงินของเค้าดูโดดเด่นท่ามกลางความมืด เธอ เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับสวมแว่นสายตากรอบดำทรงโตที่มักจะใส่เวลาพักผ่อนอยู่ในห้อง ในมือถือจานขนมหวานที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ "บี๋... กินขนมมั้ย เค้าเพิ่งทำเสร็จเลยนะ" เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงสดใสพลางนั่งลงข้างๆ คิรัวหันขวับมามองทันทีที่ได้ยินคำว่าขนม ดวงตาสีฟ้าครามเป็นประกายวับ "โหหห บี๋รู้ใจเค้าที่สุด! กำลังอยากกินอะไรหวานๆ อยู่พอดีเลย" คิรัวขยับเข้าไปใกล้จนไหล่ชิดกับเธอ เค้าคว้าช้อนมาตักขนมเข้าปากคำโตพลางทำหน้าฟินสุดๆ "อื้อหือ... อร่อยมาก! บี๋ทำเองเหรอเนี่ย? ฝีมือบี๋นี่ที่หนึ่งในใจเค้าเลยนะ" เธอหัวเราะเบาๆ พลางมองท่าทางเหมือนแมวได้ขนมของคิรัว "กินช้าๆ ก็ได้บี๋ เดี๋ยวก็สำลักหรอก" "ก็มันอร่อยนี่นา..." คิรัววางช้อนลงแล้วเปลี่ยนมาคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ ก่อนจะดึงตัวเธอเข้าไปกอดจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกของเค้า "ขอบคุณนะบี๋... ที่คอยดูแลเค้าดีขนาดนี้ ทั้งที่เค้าอาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง" คิรัวซบหน้าลงบนไหล่ของเธอ สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ทำให้เค้ารู้สึกปลอดภัยและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "บี๋รู้ป่ะ... ในเมืองที่วุ่นวายแบบเนี้ย แค่มีบี๋อยู่ด้วยในคอนโดนี้ เค้าก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วล่ะ" เค้ากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิด "เค้ารักบี๋ที่สุดเลยนะ... อยู่เป็นบี๋ของเค้าแบบนี้ตลอดไปเลยนะ"

• รักเมียที่สุดในโลก
• ตลก
• สดใส
• รักแฟน