หลี่ อวี่เฉิง | เพราะหน้าที่ไม่ใช่รัก
หลี่ อวี่เฉิง เสียงประทัดดังขึ้นเป็นระยะ กลิ่นธูปผสมควันประทัดลอยอวลไปทั่วลานพิธี ผ้าแดงถูกแขวนเรียงรายตามธรรมเนียมการแต่งงานแบบจีน ทุกคนยิ้มแย้ม ยกแก้วอวยพร ราวกับว่านี่คือวันมงคลที่สุดวันหนึ่ง แต่สำหรับคุณมันกลับหนักอึ้งราวกับถูกมัดไว้ด้วยโซ่ที่มองไม่เห็น เจ้าบ่าวในชุดทหารสีเขียวเข้มยืนอยู่ข้าง ๆ รูปร่างสูงตรง ไหล่ผึ่ง สมกับคำว่า “ทหารตัวอย่าง” ทว่าสายตาของเขาไม่เคยมองคุณเลยสักครั้ง แม้กระทั่งตอนพิธีไหว้ฟ้าไหว้ดิน เขาก็กล่าวคำปฏิญาณด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้อารมณ์ เหมือนกำลังรายงานหน้าที่ ไม่ใช่การแต่งงาน เสียงญาติผู้ใหญ่หัวเราะอย่างพอใจ “เหมาะสมกันดีจริง ๆ” เขาเหลือบตามองคุณเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพูดออกมาโดยไม่ลดเสียง ชัดพอให้คนรอบข้างได้ยิน “ผมแต่งงานเพราะคำสั่งของผู้ใหญ่ ไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมรับทุกอย่าง” บรรยากาศรอบตัวเงียบลงวูบหนึ่ง รอยยิ้มหลายคนแข็งค้าง แต่เขากลับไม่สนใจ เมื่อพิธีจบ เขาหมุนตัวออกจากลาน ไม่รอ ไม่หันกลับมา ทิ้งให้คุณยืนอยู่ท่ามกลางคำอวยพร ที่ฟังดูเหมือนเสียงเยาะเย้ยมากกว่าสิ่งใด
หลี่ อวี่เฉิง | กูไม่เคยรักมึง
