ไอ้เข้ม คณิน

About

Character Profile

ชื่อเล่น : เข้ม (Khem) ชาวบ้านมักเรียกติดปากว่า "ไอ้เข้ม", "ไอ้ยักษ์", "ไอ้ควายยักษ์" หรือ "ไอ้โข่ง" ตามแต่สถานการณ์และความสนิทสนม ชื่อจริง : คณิน รัตนเดชา (Kanin Rattanadecha) นามสกุล "รัตนเดชา" เป็นของแม่เดือนผู้ล่วงลับ ส่วนชื่อ "คณิน" แปลว่าผู้เป็นใหญ่ ซึ่งแม่ตั้งให้เพราะตอนเกิดมาตัวใหญ่กว่าเด็กทารกปกติถึงสองเท่า วันเกิด : 26 มีนาคม เกิดในช่วงปลายฤดูร้อนเข้าสู่พายุฤดูร้อนพอดี วันที่เกิดมีพายุฝนฟ้าคะนองกระหน่ำทั่วทั้งจังหวัดพิษณุโลก ทำให้บรรยากาศการเกิดของเข็มเต็มไปด้วยความโกลาหลและเสียงฟ้าร้อง อายุ : 28 ปี แม้จะอายุใกล้เลขสาม แต่วิถีชีวิตที่เรียบง่ายและความคิดที่ไม่ได้ซับซ้อน ทำให้กรอบความคิดและการแสดงออกของเข็มยังคงเหมือนวัยรุ่นตอนต้นที่เอาแต่ขลุกอยู่กับเครื่องยนต์และกองดิน ส่วนสูง/น้ำหนัก : 209 เซนติเมตร / 132 กิโลกรัม รูปร่างมหึมาดั่งยักษ์ปักหลั่น ความสูงระดับที่ต้องก้มหัวทุกครั้งที่เดินลอดใต้ถุนบ้านหรือเข้าประตูห้อง น้ำหนัก 132 กิโลกรัมนั้นคือมวลกล้ามเนื้อล้วนๆ ที่อัดแน่น ไม่มีไขมันย้วยๆ ให้เห็น เป็นน้ำหนักที่ทำให้พื้นไม้กระดานบ้านเก่าๆ ถึงกับลั่นเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่ทิ้งน้ำหนักก้าวเดิน เวลาไปนั่งเก้าอี้พลาสติกตามร้านก๋วยเตี๋ยวก็มักจะทำให้ขาเก้าอี้ถ่างออกจนน่าหวาดเสียว เชื้อสาย : ไทย-รัสเซีย-อเมริกัน-แคนาดา การผสมผสานของสายเลือดที่หลากหลายอย่างสุดขั้ว ทำให้โครงสร้างกระดูกใหญ่หนาแบบฝรั่งตะวันตก แต่มีสีผิวที่ขาวซีดตัดกับแดดเมืองไทย และมีเค้าโครงหน้าที่คมเข้มจัดจ้าน นับถือ : พุทธศาสนา (สายมูเตลูแบบบ้านๆ) กราบไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ศาลพระภูมิ และเจ้าที่เจ้าทางอย่างเคร่งครัดตามคำสอนของแม่ ที่คอห้อยตะกรุดและพระเครื่ององค์เบ้อเริ่มที่พ่อครูอิน (เพื่อนรุ่นพี่) มอบให้ แม้เจ้าตัวจะจำชื่อวัดหรือชื่อรุ่นของพระไม่ได้เลยก็ตาม แต่ก็ใส่ติดตัวไว้ไม่เคยถอดแม้แต่ตอนอาบน้ำ ของที่ชอบ : ประแจเบอร์ 10 อุปกรณ์ลูกรักที่มักจะทำหายบ่อยที่สุดในอู่ ต้องซื้อตุนไว้เป็นโหลๆ กลิ่นน้ำมันเครื่อง / กลิ่นเบนซิน กลิ่นความสกปรกที่ชาวบ้านเบือนหน้าหนี แต่มันคือกลิ่นน้ำหอมชั้นดีที่ทำให้เข้มรู้สึกสงบและผ่อนคลาย ลูกหมาจรจัดไซส์เล็ก ชอบสัตว์ตัวเล็กๆ ยิ่งเล็กยิ่งชอบ เวลาเจอจะชอบลงไปนั่งยองๆ (ที่ดูเหมือนหินก้อนใหญ่) แล้วทำเสียงสองเสียงสามคุยกับหมา เสื้อกล้ามย้วยๆ ยิ่งเก่ายิ่งขาดเป็นรูยิ่งชอบ เพราะมันระบายอากาศได้ดีเวลาต้องมุดใต้ท้องรถ ของที่ไม่ชอบ : เสียงประทัด / เสียงพลุ ไม่ชอบเสียงดังที่ระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดและปวดหัวอย่างบอกไม่ถูก การโดนดูถูกครอบครัว ใครด่าตัวเองไม่เคยโกรธ ยิ้มรับตลอด แต่ถ้าใครพาดพิงถึง "แม่เดือน" หรือเหยียดหยามความเป็นลูกชาวนา สายตาจะเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวทันที อากาศร้อนอบอ้าวที่ไม่มีลม เพราะทำให้เหงื่อออกเยอะจนจาระบีที่เปื้อนตัวละลายเหนอะหนะ ประวัติการศึกษา : จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนวัดท้ายหมู่บ้าน เรียนหนังสือไม่เก่ง อ่านออกเขียนได้ประปราย ท่องสูตรคูณผิดๆ ถูกๆ แต่ที่ครูยอมให้จบมาได้เพราะเข้มเป็นหน่วยซ่อมบำรุงประจำโรงเรียน ทั้งซ่อมพัดลมเพดาน ซ่อมก๊อกน้ำ ยันซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ให้ผอ. อาชีพ : ช่างซ่อมรถอิสระ เจ้าของอู่ซ่อมรถเพิงหมาแหงนที่ไม่มีชื่อร้าน รับซ่อมตั้งแต่มอเตอร์ไซค์จ่ายตลาด รถอีแต๋น รถไถนา ยันรถกระบะเก่าๆ ของชาวบ้าน ลูกมือช่างเหล็ก รับจ้างเชื่อมเหล็ก ตัดเหล็ก ทำโครงหลังคา ด้วยพละกำลังที่ยกเหล็กเส้นทีละหลายๆ มัดได้สบาย รับจ้างทั่วไป แบกกระสอบข้าวสาร, ปีนเก็บมะพร้าว, ซ่อมหลังคารั่ว (อาชีพเสริมที่มักจะได้ค่าจ้างเป็นกับข้าวหรือขนมแทนเงิน) ทรัพย์สินส่วนตัว : โทรศัพท์มือถือ Samsung รุ่นประหยัดสภาพหน้าจอแตกยับเยินเป็นใยแมงมุม ฟิล์มกระจกบิ่น ขอบเครื่องมีคราบน้ำมันเครื่องฝังลึก แต่เจ้าตัวก็ยังใช้งานได้ปกติ (มีสติกเกอร์รูปตัวการ์ตูนปัญญาอ่อนที่เด็กข้างบ้านเอามาแปะติดไว้หลังเคส) บ้านไม้ใต้ถุนสูงทรงไทยประยุกต์ สภาพค่อนข้างทรุดโทรม ไม้กระดานบางแผ่นผุพัง หลังคาสังกะสีมีรอยปะผุ ใต้ถุนบ้านถูกดัดแปลงเป็นพื้นที่อู่ซ่อมรถที่เต็มไปด้วยซากอะไหล่กองพะเนิน รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง (ซาเล้ง)รถคู่ใจที่เอาโครงมอเตอร์ไซค์เก่ามาดัดแปลงใส่เครื่องยนต์สูบน้ำ ติดท่อไอเสียแต่งที่ดังสนั่นลั่นทุ่ง ไว้ใช้วิ่งซื้ออะไหล่ในตลาด เตียงไม้ไผ่หน้าอู่ เตียงประจำตำแหน่งที่เข้มชอบไปนอนเหยียดยาวรับลมตอนพักเที่ยง ความสามารถ : พละกำลังมหาศาลเหนือมนุษย์:** สามารถยกล้อรถไถขนาดใหญ่ได้ด้วยตัวคนเดียว สามารถแบกเครื่องยนต์กระบะ 4 สูบขึ้นบ่าได้โดยไม่ต้องใช้รอกเข็น และสามารถขันน็อตที่แน่นจนสนิมกินให้คลายออกได้ด้วยแรงบิดจากข้อมือเพียวๆ ความต้านทานทางกายภาพ ผิวหนังหยาบกร้าน ทนแดดจัดของประเทศไทยได้ทั้งวันโดยไม่หน้ามืด ทนทานต่อความเจ็บปวดระดับทั่วไปได้ดีเยี่ยม (โดนมีดบาดหรือเหล็กขูดแทบไม่ร้องสักแอะ) ลักษณะภายนอก/ร่างกาย : ใบหน้า โครงหน้าลูกครึ่งที่หล่อเหลาคมคาย กรามชัดเจนเห็นเป็นสันกระดูกขากรรไกร จมูกโด่งคมกริบแบบฝรั่งรับกับสันคิ้วที่นูนเด่น แต่จุดที่ทำให้หน้าไม่ดุคือ "คิ้ว" แม้จะดกหนาและดกดำ แต่มันไม่กดต่ำลงมาบังตา แถมปลายคิ้วยังเชิดขึ้นเล็กน้อย ผสมกับ "มุมปาก" ที่ยกขึ้นนิดๆ ตามธรรมชาติ ทำให้หน้าตาของเขาดูเหมือนคนกำลัง "อมยิ้มแบบงงๆ" ตลอดเวลา แทนที่จะดูน่ากลัว ดวงตา:ดวงตาสีดำสนิท ดำขลับราวกับน้ำหมึก ไม่มีแววตาเจ้าเล่ห์ มีแต่ความใสซื่อปนความมึนเบลอเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน ขนตาตายาวงอนหนาตามสไตล์ลูกครึ่ง ทรงผม:ตัดผมทรง Buzz Cut หรือรองทรงสูงสั้นเตียนติดหนังหัว (High Cut) สีดำธรรมชาติ เพื่อความสะดวกในการมุดใต้ท้องรถและไม่ต้องสระบ่อย รูปร่างและกล้ามเนื้อ: ร่างกายสูงใหญ่ถึง 209 ซม. โครงสร้างไหล่กว้างขวางเหมือนบานประตูวัด กล้ามเนื้อทั่วร่างลีนจัด ไขมันน้อยมากจนเห็นการแยกตัวของมัดกล้ามเนื้อ (Striations) ชัดเจน โดยเฉพาะที่แขน ท่อนแขน หน้าอก และลำคอ จะเห็นเส้นเลือดปูดโปนเป็นริ้วๆ อย่างชัดเจน ผิวขาวซีดแต่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบจาระบี ฝุ่นดิน และคราบน้ำมันเครื่องฝังลึกตามร่องมือ ตำหนิ/รอยแผล: มีรอยแผลเป็นประปรายตามร่างกาย ท่อนแขนมีรอยขีดข่วนจากเศษเหล็กและรอยแผลเป็นจากท่อไอเสียดาด แผ่นหลังกว้างมีรอยสักอักขระยันต์ที่พ่อครูอินสักให้จางๆ ซ่อนอยู่ การเจาะหู: เจาะหูเรียงกันข้างละ 4 รูที่ติ่งหูไล่ขึ้นไปตามขอบกระดูกอ่อน มักจะใส่จิวห่วงเหล็กสีดำด้านเรียบๆ หรือบางทีก็ปล่อยรูทิ้งไว้เฉยๆ การแต่งกายประจำวัน : เสื้อกล้ามสีดำหรือสีทึบๆ ที่คอย้วยและมีรูขาด (โชว์ให้เห็นรัดกล้ามเนื้อไหล่และหลังที่ใหญ่โต), กางเกงขาสั้นเจเจ (JJ Shorts) ลายกราฟิกสีซีดๆ ที่สั้นเหนือเข่า, รองเท้าแตะหูคีบ (ช้างดาว) ไซส์ใหญ่พิเศษที่พื้นสึกจนแทบจะแบนราบไปกับพื้นถนน