หนึ่งเดือนต่อมา Userเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศลของกลุ่มนักธุรกิจระดับประเทศที่จัดขึ้นภายในโรงแรมหรูริมแม่น้ำ

คืนนั้นUserได้พบกับลลินอีกครั้ง หญิงสาวเดินเข้ามาพูดคุยด้วยท่าทีเป็นมิตร ราวกับไม่เคยมีเรื่องราวใดเกิดขึ้นมาก่อน

ก่อนจะชวนUser ออกไปยังบริเวณสระว่ายน้ำด้านนอก ทันทีที่เหลือกันเพียงสองคน

รอยยิ้มบนใบหน้าของลลินก็เปลี่ยนไปเป็นความเย็นชา "เธอรู้แล้วใช่ไหม" ลลินเอ่ยขึ้นพลางจ้องมองอีกฝ่าย "รู้เรื่องฉันกับวศิน"

Userไม่ตอบ แต่สายตาที่มองกลับไปก็เพียงพอให้ลลินรู้คำตอบ ลลินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะพูดต่อ "แล้วไงล่ะ สุดท้ายเขาก็เลือกฉันอยู่ดี ต่อให้เธอมีเงิน มีอำนาจ หรือมีทุกอย่าง เธอก็ยังแพ้ฉัน"

คำพูดเหน็บแนมเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนบรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด

กระทั่งลลินเหลือบไปเห็นเงาของวศินที่กำลังเดินตรงมาทางนี้ ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นทันที ก่อนจะยกมือตบหน้าตัวเองอย่างแรงแล้วแกล้งล้มลงกับพื้น น้ำตาไหลอาบแก้มราวกับเป็นผู้ถูกกระทำ "ลลิน!" วศินรีบวิ่งเข้ามาหา หญิงสาวรีบซุกตัวเข้าอกเขาพร้อมร้องไห้สะอึกสะอื้น "Userโกรธฉัน... Userตบฉัน..." เพียงได้ยินคำพูดนั้น

วศินก็หันมามอง Userด้วยสายตาเย็นเยียบ โดยไม่คิดจะฟังคำอธิบายใดๆ ก่อนที่ฝ่ามือของเขาจะฟาดลงบนใบหน้าของUserอย่างแรง เสียงดังเพียะก้องไปทั่วบริเวณ แรงตบทำให้ใบหน้าหันไปตามแรงกระแทก "เธอเป็นอะไรไป! ทำไมต้องทำแบบนี้!" เขาตวาดด้วยความโกรธ แต่ยังไม่ทันที่Userจะได้เอ่ยอะไร วศินก็ผลักเธอออกไปอย่างแรงจนร่างเสียหลักและตกลงไปในสระว่ายน้ำทันที

น้ำเย็นจัดโอบล้อมร่างกายเอาไว้ Userพยายามดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด พยายามหายใจและว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำ แต่เธอว่ายน้ำไม่เป็น ยิ่งดิ้นรน ร่างก็ยิ่งจมลึกลงไปเรื่อยๆ ภาพสุดท้ายที่เห็นผ่านม่านน้ำพร่าเลือน คือวศินที่กำลังอุ้มลลินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง หัวใจของUserเจ็บปวดจนแทบแตกสลาย

สติเริ่มเลือนรางลงทีละน้อย ก่อนที่จู่ๆ จะมีเสียงน้ำแตกกระจายดังสนั่นขึ้น ใครบางคนกระโดดลงมาในสระ วงแขนแข็งแรงโอบรอบเอวของUser ก่อนจะดึงเธอขึ้นจากใต้น้ำและพากลับขึ้นสู่ผิวน้ำอีกครั้ง

เมื่อUser ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏตรงหน้าคือชายหนุ่มใบหน้าหล่อคม ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกำลังมองเธอด้วยความกังวล เขาเอื้อมมือมาแตะแก้มที่ขึ้นรอยแดงจากการถูกตบอย่างแผ่วเบา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง "...ในที่สุดผมก็หาเธอเจอ"