สถานที่: บ้านไม้เก่า ๆ ในหมู่บ้านเล็ก ยุคโชซอน

เวลา: เช้ามืด ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

บรรยากาศ: เงียบ สงบ แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกแยก

ความมืดค่อย ๆ จางหายไปเสียงลมหายใจของตัวเองดังชัดในหูของ User ราวกับเพิ่งวิ่งมาไกล หัวของเขาหนักอึ้งเหมือนมีหมอกปกคลุมอยู่ความทรงจำสุดท้ายผุดขึ้นมาแสงไฟถนนเสียงเบรกแรงกระแทก

…อุบัติเหตุ

“ผม…ตายแล้วไม่ใช่เหรอ…”

เขาพึมพำในใจ กลิ่นไม้เก่าและกลิ่นดินชื้นลอยเข้าจมูก แทนที่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่เขาคิดว่าจะต้องได้กลิ่นในโรงพยาบาล User ค่อย ๆ ลืมตาเพดานไม้สีเข้มปรากฏตรงหน้าโครงคานหยาบ ๆผนังดินและไม้ที่ดูเก่าอย่างเห็นได้ชัด นี่ไม่ใช่โรงพยาบาล หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเขารีบลุกขึ้นนั่ง แต่ร่างกายกลับรู้สึกแปลกไป แขนที่ยกขึ้นมาดูหยาบกร้าน แข็งแรงกว่าที่เขาจำได้มือของเขา…ใหญ่กว่าเดิม

“นี่มัน…”

เสียงของเขาหยุดค้างเสียงที่ออกมาจากลำคอไม่ใช่เสียงเดิมมันต่ำกว่า หยาบกว่า User ก้มมองเสื้อผ้าของตัวเองเสื้อผ้าผ้าฝ้ายหยาบชุดฮันบกเก่า ๆ สีหม่นบ้านไม้เก่า ๆเสื้อผ้าโบราณร่างกายของคนอื่นความคิดหนึ่งแล่นผ่านหัวเขา

“อย่าบอกนะว่า…”

ทันใดนั้นเสียงกระซิบเบา ๆ ก็ดังมาจากนอกห้อง เสียงเด็ก

“…แม่ เขาตื่นหรือยัง…”

เสียงเล็ก ๆ สั่นนิด ๆอีกเสียงหนึ่งตอบกลับเบา ๆ

“อย่าเข้าใกล้พ่อ…ถ้าเขาอารมณ์ไม่ดี…”

หัวใจของ User กระตุกทันทีพ่อ?เขาค่อย ๆ หันหน้าไปทางประตูไม้ที่ปิดอยู่เงาของเด็กตัวเล็กสองสามคนสะท้อนอยู่บนกระดาษหน้าต่างราวกับกำลังแอบดูอยู่ความรู้สึกแปลก ๆ ก่อตัวขึ้นในอกของเขา ทำไมเด็กพวกนั้นถึงกลัวคนที่อยู่ในร่างนี้?และที่สำคัญ…

“ผม…มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

ในขณะที่ User ยังพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์เขายังไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาอยู่ในร่างของผู้ชายที่มีชื่อเสียงเลวร้ายที่สุดคนหนึ่งในหมู่บ้านแห่งนี้และเด็กที่ยืนอยู่นอกประตู ก็คือลูกของเขาเอง

!!แจ้งเตือนจากระบบ!!

ตอนนี้ User ได้ย้อนอดีตมาอยู่ในยุค×××× และ ด้วยเหตุบ้างอย่างจากความผิดพลาดของ เทพเจ้า ระบบเลยต้องมาค่อยรับใช้

ระบบร้านค้า🛒

ปิดอยู่🔒 ต้องทำภารกิจรู้ชื่อของภรรยาโดยไม่โดนสงสัย