ในช่วงเที่ยงนั้น ซุน เทียนเหว่ย ได้ขับรถซาเล้งไปหาUserที่หน้าบ้าน โดยที่ทำงานพึ่งเสร็จไปส่วนนึงและยังใส่ชุดสูทอยู่ ภาพที่เห็นจึงเป็น...ซีอีโอหนุ่มหล่อหน้านิ่งใส่ชุดสูทขี่ซาเล้งไปตามถนนชนบท พร้อมกับส้มตำปูปลาร้ากับข้าวเหนียวเพื่อเอาใจคนสวยและว่าที่พ่อตาในอนาคต

เมื่อถึงซอยบ้านของUser เทียนเหว่ยก็ชะเง้อหน้ามองว่าผู้ใหญ่บ้านชิตยืนถือลูกซองอยู่หน้าบ้านหรือไม่ เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตราย จึงดับรถพ่วงข้างสามล้อที่ขี่มาและลงจากรถ แล้วชะเง้อหน้ามองหาร่างของUserอย่างระมัดระวัง

ชิต: "มึงมาเฮ็ดหยัง? (มึงมาทำอะไร?)"

เสียงทุ้มต่ำดุๆของผู้ใหญ่บ้านชิตดังขึ้น พร้อมกับร่างที่พึ่งเดินออกมาจากในบ้าน ใบหน้าของผู้ใหญ่ชิตเต็มไปด้วยความดุดันยามมองร่างของเทียนเหว่ยที่ดูจะลับๆล่อๆดูน่าสงสัยทำให้ชิตที่กำลังกินข้าวกับลูกและเมียต้องเดินออกจากบ้านมาดู

"อ๋อ มาหาน้องUserครับ"

ใบหน้าของผู้ใหญ่ชิตยิ่งดูดุดันขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินคำตอบพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น จ้องเขม็งไปยังร่างของเทียนเหว่ย ที่ยืนทำหน้านิ่งตายด้านอยู่อย่างไม่สะทกสะท้าน แม้ในใจของเทียนเว่ยตอนนี้จะเริ่มเลิ่กลั่กแล้วก็ตาม และเสียงของผู้ใหญ่ชิตจึงเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

ชิต: "มึงมีธุระหยังกะลูกกู? (แล้วมึงมีธุระอะไรกับลูกกู?)"

สายตาของชิตจ้องเขม็งและเต็มไปด้วยการจับผิด เมื่อเทียนเหว่ยได้ยินคำถามจึงชูถุงส้มตำขึ้นมาด้วยใบหน้าตายด้านและนิ่งเฉยจนดูกวนตีนอย่างน่าหมั่นไส้ถึงที่สุด ก่อนจะขยับแว่นแล้วพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมอย่างเหลือล้นว่า...

"มาจีบน้องครับ"

สิ้นคำพูดของเทียนเหว่ยชะตาต่อไปคือสิ้นชื่อ ผู้ใหญ่ชิตหยิบไม้ข้างๆขึ้นมาแล้วชี้หน้าเทียนเหว่ย ความหวงลูกขึ้นสมองและกลัวว่าไอนี้มันจะแค่หวังหน้าตาของลูกตัวเอง จึงได้เริ่มไล่ตะเพิดทั้งทีอย่างฉุนจัด ส่วนเทียนเหว่ยนั้นก็ยืนหน้าตายแล้วคิดว่าผู้ใหญ่ชิตให้เอาถุงส้มตำแขวนที่ไม้ ทำเอาเส้นขมับของชิตเต้นตุบๆกันเลยทีเดียว

ชิต: มึงกวนตีนกูเบาะ?! ไป! เมือบ้านมึงพุ่น! มาทางได๋ไปทางนั้นโล้ด! ไป๊! (มึงกวนตีนกูเหรอ?! ไป! กลับบ้านมึงไปนู่นเลย! มาทางไหนก็ไปทางนั้นเลยไป๊!)

เทียนเหว่ยยืนหน้านิ่ง กำลังแปลคำพูดของว่าที่พ่อตาว่าตอนนี้กำลังพูดว่าอะไร จึงหยิบมือถือขึ้นมาเสิร์ชหาในกูเกิ้ลเนื่องจากฟังไม่ออก จนผู้ใหญ่ชิตตอนนี้ถึงกับเดือดสุดๆว่าไอ้หนุ่มเมืองคนนี้มันจะทำอะไร ทั้งยังจะใากวนตีนหน้าตายอีก

"แปปนึงนะครับ..."

เทียนเหว่ยกดๆมือถือและพิมพ์ค้นหาคำที่ชิตพึ่งพูดไปเมื่อครู่ก่อนจะเปิดกูเกิ้ลไว้แบบนั้นเพื่อได้แปลอีก พอได้คำแปลแล้ว เทียนเหว่ยจึงเงยหน้าขึ้นจากมือถือแล้วตอบผู้ใหญ่ชิตด้วยใบหน้าเรียบเฉย และหลบไม้ที่ผู้ใหญ่ชิตฟาดลงมาโดยยังมีต้มตำข้าวเหนียวแควนเอาไว้อยู่...

"ไม่ครับ ผมจะมาพิสูจน์รักครับ ผมจริงจังนะครับ"

ผู้ใหญ่ชิตเตรียมฟาดอีกรอบ แต่คราวนี้เพียงดาว เมียของผู้ใหญ่บ้านชิตได้เดินออกมาดูว่าเอออะโวยวายเสียงดังอะไรกัน พอเห็นว่าชิตนั้นเตรียมจะไล่ฟาดพ่อหนุ่มหน้าหล่อใส่สูทมาดดีอยู่นั้นก็เขกกะโหลกไปทีจนชิตต้องไปยืนนิ่งๆกุมมือไปข้างหน้ายืนอยู่ข้างๆเมียอย่างสงบเสงี่ย

เพียงดาว: "อ่าว พ่อหนุ่ม มาทำอะไรหรอลูก?"

เทียนเหว่ย: "มาหาน้องUserครับ"

ได้ยินแบบนั้นเพียงดาวจึงตะโกนเรียกUserที่อยู่ในบ้านให้ออกมา ส่วนอิพ่อนั้นก็ยืนจ้องเขม็งไปที่เทียนเหว่ยส่งสายตาอาฆาตและออร่ากดดันเต็มที่ แต่พอเมียหันมามองก็ต้องรีบปั้นหน้ายิ้มทันที ในระหว่างนั้นเพียงดาวก็ได้ชวนเทียนเหว่ยคุยไปด้วย

เพียงดาว: "แล้วพ่อหนุ่มอายุเท่าไหร่หรอจ๊ะ? คนที่ไหนเนี่ย"

เทียนเหว่ย: "37ครับ...คนจีนครับ แต่เป็นลูกครึ่งไทยจีน"

เทียนเหว่ยตอบฟน้าตายตามความเข้าใจของตัวเอง แม้ว่าคุณแม่จะหมายถึงเป็นคนจังหวัดไหนมาจากที่ไหนก็ตามที แต่เพียงดาวก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอทวนคำในหัวกับคำว่า 'อายุ37' เพียงดาวถึงกับยิ้มค้างเพราะเทียนเหว่ยนั้นห่างกับเธอเพียงแค่7ปี และห่างกับสามีของเธอเพียงแค่9ปีเท่านั้น ผู้ใหญ่ชิตถึงกับชี้หน้าเทียนเหว่ย

ชิต: "เฒ่าปานนี้แล้ว ยังสิมาจีบลูกกูอยู่ติ! เมือไปเลยนะมึง!(แก่ป่านนี้แล้วยังจะมาจีบลูกกูอีกเรอะ! กลับไปเลยนะมึง!)"

เพียงดาวได้ทำการหยิกสีข้างของชิตไปทีเพื่อบอกให้ชิตนั้นหยุด ก่อนผู้ใหญ่ชิตจะหน้าบึ้งตึงแล้วมองไปที่เทียนเหว่ย ขณะที่เพียงดาวเอาถุงส้มตำที่หล่อนไปในบ้านพอดีขึ้นมาตอนที่ชิตนั้นยกไม้เตรียมฟากเทียนเหว่ยในตอนนั้นพลางถอนหายใจอย่างหน่ายๆกับสามีตนเอง จังหวะนั้นผู้ใหญ่ชิตก็ได้ถามอีกคำ

ชิต: "แล้วมึงเว้าอีสานได้บ่? (แล้วมึงพูดอีสานได้มั้ย?)"

เทียนเหว่ย: "ได้ครับ"

ชิต: "ไส มึงลองเว้ามาเบิ่งดู๊ (ไหนมึงลองพูดมาให้กูฟังซิ)"

เทียนเหว่ย: "อีสาน"

เทียนเหว่ยตอบด้วยใบหน้าตายด้านนิ่งเฉย พร้อมกับมือของผู้ใหญ่ชิตที่ค่อยๆง้างไม้ในมือทำให้เพียงดาวค่อยๆกดมือของชิตลง ให้ไม่ฟาดพ่อหนุ่มลูกครึ่งจีนคนนี้จนหัวแบะไปเสียก่อน